چهارشنبه 24 مرداد 1397 - 3 ذي الحجه 1439 - 15 آگوست 2018
صفحه اصلي/دين و انديشه


 
 


 










 


 












خروجي RSS

تاریخچه بنای کعبه

تاريخچه بناي کعبه

 

 

جايگاه کعبه قبل و بعد از اسلام

کعبه يا بيت العتيق بنايي در ميان مسجدالحرام در شهر مکه و کشور عربستان واقع است که مقدس ترين مکان دين مبين اسلام محسوب محسوب شده، قبله گاه عاشقان و شيفتگان معبود است.
● ساختار کعبه
کعبه بنايي مکعبي شکل است که از سنگهاي سياه و سخت است . اين سنگها که از سال 1040 قمري تا به امروز بر جاي مانده، از کوه هاي مکه به ويژه جبل الکعبه در محله شُبَيکه گرفته شده است.
سنگها اندازه هاي مختلف دارند به طوري که بزرگترين آنها با طول و عرض و ارتفاع 190، 50 و 28 سانتيمتر و کوچکترين آنها با طول و عرض 50 و 40 سانتيمتر است.
چهار زاويه کعبه به چهار "رکن" شهرت دارد، هرگاه واژه رکن بدون پسوند به کار رود مقصود از آن رکني است که حجرالاسود در آن است.
مسير طواف از رکن حجرالاسود آغاز مي شود سپس به رکن عراقي مي رسد، پس از آن به رکن شامي و سپس به رکن يماني و آنگاه باز به رکن حجرالاسود مي رسد .
در روايتي از امام صادق(ع) آمده است که " رکن يماني دري از درهاي بهشت است و از روزي که گشوده شده، بسته نشده است." همچنين رکن يماني از بخشهايي است که دعا در آنجا به اجابت مي رسد.(اصول کافي)
محلي که براي فاطمه بنت اسد(س) شکافته شد تا به درون کعبه رود و فرزندش علي بن ابي طالب را به دنيا آورد، در کنار رکن يماني بوده است.
پايه ها کعبه از سرب مذاب و مستحکم و استوار ساخته شده است. پيش از تجديد اين بنا توسط قريش، کعبه دو در داشته است يکي ناحيه شرقي- محل در فعلي و ديگري در ناحيه غربي، که از يکي وارد و از ديگري خارج مي شده اند. اما قريش تنها در ناحيه شرقي آن دري نصب کرد.
بعدها ابن زبير در ديگر را گشود که به وسيله حجاج بسته شد و اکنون همان يک در باقي مانده است. اين در تا به حال چندين بار عوض شده است .
ساختمان کعبه نيز از سال 1040 تا قرن اخير تعمير نشده بود، ولي در سال 1377 قمري و سپس 1417 تعميراتي در آن صورت گرفت.
● تاريخ کعبه
بر اساس قرآن کريم، کعبه توسط حضرت ابراهيم (ع) و پسر وي حضرت اسماعيل (ع) ساخته شد.
وَإِذْ يَرْفَعُ إِبْرَاهِيمُ الْقَوَاعِدَ مِنَ الْبَيْتِ وَإِسْمَاعِيلُ رَبَّنَا تَقَبَّلْ مِنَّا إِنَّکَ أَنتَ السَّمِيعُ الْعَلِيمُ؛ و هنگامى که ابراهيم و اسماعيل پايه هاى خانه [کعبه] را بالا مى بردند [مى گفتند] اى پروردگار ما از ما بپذير که در حقيقت تو شنواى دانايى .( سوره بقره، آيه 127)
در زمان حضرت محمد (ص) قبليه قريش متصدي کعبه بود که در آن زمان معبد بتهاي قبايل عربي محسوب مي شود. عربهاي باديه نشين و ساکنان ديگر شهرها هر سال براي نيايش و داد و ستد به شهر مکه سفر مي کردند.
مکه به عنوان وادي لم يزرع توصيف شده که زندگي در آن دشوار و منابع اندک بود. در حقيقت براساس شواهد مکه مرکز تجارت ملي و نيايش بوده است.
زماني که پيامبر اسلام به عنوان فاتح از شهر مدينه به مکه بازگشت، کعبه به مکان نيايش مسلمانان تبديل شد و زيارت سالانه حج به عنوان يکي از فرايض اصلي مسلمانان شکل گرفت.
اين بنا تا پيش از فتح مکه به دست محمد و پيروانش محل نگهداري و پرستش بت ها بود. قريش در اطراف کعبه بت هاي مختلفي قرار داده بودند، مانند: لات، عزي، اسافه، نائله، منات . بزرگ اين بت ها هبل بود که درون کعبه قرار داشت .
بنا به روايت برخي تاريخ نگاران ساختمان کعبه ده بار بنا شده است: بنيان الملائکه، بنيان آدم، بنيان شيث، بنيان ابراهيم و پسرش اسماعيل، بنيان العمالقه، بنيان جرهم، بنيان مضر، بنيان قريش، بنيان عبدالله ابن زبير، بنيان حجاج ابن يوسف الثقفي.
بنابر روايت مسلمانان هنگامي که چشمه زمزم از دل زمين جوشيد مردم در اين منطقه و به سبب آب اين چشمه جمع شده شهر مکه را تشکيل دادند و ابراهيم به فرمان خدا ساختمان کعبه را که در اثر طوفان نوح تخريب شده بود بازسازي کرد.



 
تعداد بازديد:2822 آخرين تغييرات:89/08/03
نظرات

نظر شما:
نام و نام خانوادگي
پست الكترونيك
نظر