پنج شنبه 12 تير 1399 - 10 ذي القعده 1441 - 2 ژولاي 2020
صفحه اصلي/قرآن

چرا پیامبر رحمت شمشیر به دست می گیرد؟

fiogf49gjkf0d

چرا پيامبر رحمت شمشير به دست مي گيرد؟

 

 

گاهي مي پرسند چرا پيامبري که خدا او را رحمة للعالمين1 مي نامد شمشير به دست مي گيرد؛ راهي ميدان جنگ شده و به قتال مي پردازد؟ و يا در داخل جامعه اسلامي حد جاري کرده؛ شلاق مي زند و گاهي هم اعدام مي کند؟!

 

پاسخ

اين سوال براي کساني ايجاد مي شود که از اساسنامه تبليغي پيامبران بي اطلاعند. در اين اساسنامه هر کس که مامور ابلاغ پيام الهي مي شود دو وظيفه دارد اول اينکه تلاش کند تا پيام خدا بي کم و کاست به مردم برسد و دوم اينکه با موانع رسالت يعني هر آنچه که نمي گذارد پيام الهي به مردم برسد برخورد کرده و آنها را برطرف سازد.
 
هر پيامبري به مانند باغباني دلسوز مسئول رساندن زلال وحي از سرچشمه هستي به جانهاي تشنه مردم است و اگر ديد سنگي در بين راه، نه خود آب مي خورد و نه مي گذارد آب به ديگران برسد بر او لازم است تا با بيل و کلنگي آن را از جا کنده و مانع را از سر راه بردارد.
 
بر اين اساس هر پيامبري دو وظيفه دارد: يکي اين که وحي را برساند و در جهت برقراري حکومت عدل الهي از هيچ تلاشي دريغ نورزد و ديگر آنکه موانع حرکت را از سر راه بردارد. هر يک از اين دو کار، ابزار مخصوص به خود را دارد که پيامبران به آن مجهز بودند. قرآن کريم در مقام اشاره به اين مطلب مي فرمايد:
 
لَقَدْ أَرْسَلْنا رُسُلَنا بِالْبَيِّناتِ وَ أَنْزَلْنا مَعَهُمُ الْكِتابَ وَ الْميزانَ لِيَقُومَ النَّاسُ بِالْقِسْطِ وَ أَنْزَلْنَا الْحَديدَ فيهِ بَأْسٌ شَديدٌ 2
 
در اين آيه كه از پرمحتواترين آيات قرآن است خداوند متعال برنامه پيامبران خود را دقيقا بيان مى‏كند و مى‏فرمايد: ما رسولان خود را با دلايل روشن فرستاديم (لَقَدْ أَرْسَلْنا رُسُلَنا بِالْبَيِّناتِ) و با آنها كتاب آسمانى و ميزان نيز فرو فرستاديم (وَ أَنْزَلْنا مَعَهُمُ الْكِتابَ وَ الْمِيزانَ) تا مردم به عدل و داد، قيام كنند (لِيَقُومَ النَّاسُ بِالْقِسْطِ).
 
رسول اکرم صلي الله عليه و آله به يک دست نور داشت و به دست ديگر شمشير. با نور عالمي را روشن کرد و با شمشير از آن نور محافظت کرد يعني هر کس نور بخواهد چهره رحمت آن حضرت را زيارت مي کند و آن کس که بخواهد اين نور را خاموش کند غضب شمشيرش در انتظار اوست
 
«بينات» معناى گسترده‏اى دارد و شامل دلايل عقلى و معجزاتي مى‏شود كه رسولان الهى به آن مجهز بودند. منظور از «كتاب»، همان كتب آسمانى است و «ميزان» هم يعنى چيزى كه تمام اعمال انسانها را مى‏توان با آن سنجيد و آن احكام و قوانين الهي ست كه معيار سنجش نيكيها و بديها، ارزشها و ضد ارزشها است.
 
اينها وسايلي اند که پيامبران الهي براي عملي کردن مأموريت خود به آن مجهز بودند.
 
ولى از آنجا كه در يك جامعه انسانى هر قدر سطح اخلاق و اعتقاد و تقوا بالا باشد باز هم افرادى پيدا مى‏شوند كه دست به طغيان و سرکشي زده و از راههاي گوناگون مانع اجراى قوانين و برنامه هاي حيات بخش الهي مي شوند لذا در ادامه آيه مى‏فرمايد: وَ أَنْزَلْنَا الْحَدِيدَ فِيهِ بَأْسٌ شَدِيدٌ؛ ما آهن را نازل كرديم كه در آن قوت شديدى است.
 
«بأس» در لغت به معنى شدت، قوت و قدرت است و به مبارزه و جنگ نيز «بأس» گفته مى‏شود. از اين رو بعضى از مفسرين آن را به معنى وسايل جنگى اعم از دفاعى و تهاجمى تفسير كرده‏اند. امير مؤمنان على عليه السلام در تفسير «بأس شديد» با اشاره به مصاديق آن فرمود: يَعْنِي السِّلَاحَ وَ غَيْرَ ذَلِكَ 3؛ منظور اسلحه و غير آن است.
 
آرى تجهيزات سه‏گانه انبياء الهى وقتى مى‏توانند کارايي مناسب داشته باشند كه از ضمانت اجرايى «آهن» و «بأس شديد» نيز برخوردار باشند.4
 

نمونه هاي قرآني اين بحث

ابراهيم عليه السلام در راستاي انجام رسالتي که بر عهده دارد اول در برابر نمرود5 و غير نمرود6 برهان اقامه مي کند؛ دليل مي آورد و دليل مي خواهد اما وقتي که ديد عده اي نه تنها تأثير نمي پذيرند بلکه با سرسختي قصد ترويج بت پرستي و خاموش کردن نور توحيد را دارند دست به تبر مي شود.7
 
هر پيامبري به مانند باغباني دلسوز مسئول رساندن زلال وحي از سرچشمه هستي به جانهاي تشنه مردم است و اگر ديد سنگي در بين راه، نه خود آب مي خورد و نه مي گذارد آب به ديگران برسد بر او لازم است تا با بيل و کلنگي آن را از جا کنده و مانع را از سر راه بردارد
 
وحي
جريان موسي عليه السلام نيز چنين است. ابتدا سخن مي گويد؛ دعوت مي کند؛ برهان اقامه کرده و معجزه نشان مي دهد اما زماني که با لجاجت فرعونيان مواجه مي شود8 و مي بيند که چگونه قصد دارند بني اسرائيل را تحت استعمار فرهنگي خود نگه داشته و مانع از دستيابي آنان به نور وحي شوند، به اذن خدا دست به عصا برده و با آن معجزه اي خلق مي کند که نتيجه آن شکست فرعونيان و عقب نشيني آنهاست.9
 
رسول مکرم اسلام صلي الله عليه و آله و سلم نيز وضعيتي مشابه داشتند. آن حضرت دوره اول رسالت خود را که سيزده سال به طول انجاميد فقط دعوت کرد و در برابر منکران و مزاحمان فقط مامور به صبر بود.10 در اين دوره ايشان هيچ اقدام عملي در جهت رفع اين موانع نکردند و تنها صبر و گذشت پيشه کردند.
 
اما در دوره دوم که اسلام صاحب جايگاه اجتماعي و قدرت نظامي شد برخورد با مزاحمان و برداشتن موانع رسالت جزء برنامه هاي عملي آن حضرت قرار گرفت.11
 
اگر مي بينيم آن حضرت دست به شمشير مي برد، سپاه تشکيل مي دهد و در ميدان نبرد، دشمنان را تار و مار مي کند از آن جهت است که وظيفه دارد کساني را که نمي گذارند نداي توحيد و خداپرستي به گوش ديگران برسد و با استقرار نظام عدل الهي مخالفند از سر راه بردارد.
 
تمام جنگهايي که حضرت در آن شرکت داشت و نيز تمام احکام جزايي که اجرا کرد و مانند آن، همه و همه از اين جهتي است که بيان شد و الا اگر کسي ايمان نمي آورد و در جريان حرکت رسالت الهي هم مانع تراشي نمي کرد قطعا در امان حضرت بود و کسي کاري به او نداشت؛ چرا که اين دستور اسلام است.12
 

خلاصه

رسول اکرم صلي الله عليه و آله به يک دست نور داشت و به دست ديگر شمشير. با نور عالمي را روشن کرد و با شمشير از آن نور محافظت کرد يعني هر کس نور بخواهد چهره رحمت آن حضرت را زيارت مي کند و آن کس که بخواهد اين نور را خاموش کند غضب شمشيرش در انتظار اوست.

1- انبياء (عليهم السلام) / 107
2- حديد /25
3- التوحيد، ص 26
4- ر.ک. تفسير نمونه، ج‏23، ص 374-370
5- بقره/ 258
6- انبياء (عليهم السلام) / 52
7- همان/ 58
8- نازعات/ 17- 24
9- به تفسير طه /63 به بعد مراجعه شود
10- بقره/ 109
11- همان/ 191، نساء / 89 و 91
12- ممتحنه/ 8
 



 
تعداد بازديد:2920 آخرين تغييرات:89/08/29
نظرات

نظر شما:
نام و نام خانوادگي
پست الكترونيك
نظر