دوشنبه 27 خرداد 1398 - 13 شوال 1440 - 17 ژوئن 2019
صفحه اصلي/اجتماعي(جوانان، خانواده، بانوان و...)

رسانه ها می رقصند!

رسانه ها مي رقصند!

 اکنون که بناي رسانه ما بر اخلاقي بودن است، جالب است که همگام با تاکيد بيشتر مسئولان به ويژه مقام معظم رهبري بر لزوم اخلاقي تر شدن و آگاهي بخشي رسانه از جمله تلويزيون روند استحاله در مباني فرهنگي و پيدايي ضد ارزش ها در اين وسايل در حال بيشتر شدن است و تنها نگاه هاي دقيق و آينده نگري لازم است که تا اين روند را احساس کند،
 
 
بخش ارتباطات- اکنون که بناي رسانه ما بر اخلاقي بودن است، جالب است که همگام با تاکيد بيشتر مسئولان به ويژه مقام معظم رهبري بر لزوم اخلاقي تر شدن و آگاهي بخشي رسانه از جمله تلويزيون روند استحاله در مباني فرهنگي و پيدايي ضد ارزش ها در اين وسايل در حال بيشتر شدن است و تنها نگاه هاي دقيق و آينده نگري لازم است که تا اين روند را احساس کند، مانند همان نگاه هايي که در دهه شصت و هفتاد به پيدايش چنين انحرافاتي در  سينما هشدار مي دادند.جذابيت از اصول لازم براي يک رسانه است تا بتواند مخاطب خود را حفظ کند و بر تعداد آن نيز بيفزايد و مسئولان رسانه اي ما نيز مسلما در پي ايجاد اين آيتم در برنامه هاي گوناگون رسانه اي هستند اما مهمتر از وجود جذابيت اين مسئله مي باشد که چه نوع جذابيتي لازم است. آيا ما براي جذب مخاطب مي توانيم از هر وسيله اي استفاده کنيم، هدف وسيله را توجيه مي کند؟
آيا ما نگاهمان در ايجاد جذابيت به تکنيک هاي غربي است، تکنيک هايي که بسياري از آن بر غريزه انساني استوار است و برگرد ديدگاه اومانيستي مي چرخد يا نگاهمان بر نيازهاي مادي و معنوي بشر است و مي خواهيم به سوي رسانه ديني حرکت نماييم؟
مهمتر از بحث وجود جذابيت اين مسئله مي باشد که چه نوع جذابيتي لازم است. آيا ما براي جذب مخاطب مي توانيم از هر وسيله اي استفاده کنيم، هدف وسيله را توجيه مي کند؟
درگير جذابيت شدن به معناي اول يعني ذائقه سوزي مخاطب و درگير مقتضيات زمان شدن. رسانه به عنوان يک رسانه فرهنگ ساز و تاثير گذار بايد سعي بر هدايت جامعه و پيشبرد آن به سمت کمال بشر داشته باشد و نوعي جريان سازي در جامعه نمايد نه اينکه خود براي مصالحش درگير جريان جامعه شود؛ در واقع وسايل ارتباط جمعي در کنار همه وظايف خود از جمله هدايت و رهبري، آموزش و اطلاع رساني، تبليغ و سرگرمي بايد اصل فوق را مد نظر داشته باشد و در صورت تن دادن به نيازهاي مخاطب و مقتضيات زمان به طور سطحي و برنامه ريزي شده و بر طبق اصول در راستاي همان ماهيت تاثيرگذار خود گام بردارد يعني حتي در برنامه هاي سرگرمي اصل بر غفلت زايي نمي باشد بلکه ايجاد سرگرمي براي مخاطب زماني است تا وي بهتر بتواند در مسير هدف و کمال در مراحل گوناگون زندگي قدم بردارد و نه در راستاي تمدن فراغت و غفلت زدگي.
اما اکنون به نظر مي رسد رسانه هاي تصويري ما درگير اين ذائقه سوزي و استفاده ابزاري از جذابيت شده اند و همگام با برخي از نماهاي ضد ارزشي در جامعه به جاي برنامه ريزي براي بهبود و اصلاح آن و فرهنگ سازي مثبت درگير اين سير شده و در ترويج آن نيز دخيل مي باشند. اين رويکرد را در نمايش روابط نادرست و نامشروع ميان زن و مرد، و حجاب و پوشش غير اسلامي و ديالوگ هاي سخيف و شبه جنسي مي توان مشاهده نمود.
اما رويکرد ديگري که مدت هاست در سينما شاهد آن بوده و هر روز در حال رشد مي باشد، در تلويزيون جلوه هايي نو و بسيار ضعيف البته قابل توجه را مي توان شاهد بود. در سريال هاي فارسي شبکه پخش خانگي که به تازگي به اين شکل پا به عرصه وجود گذاشته اند به صورت ناگهاني و زود هنگام و در شکل آشکار حرکات موزون يا به عبارت صريح تر آن رقص ديده مي شود.
در عرصه سينما، رقص مردان در فيلم هاي اکران شده به صورت آشکار نمايش داده مي شود و نياز به دقت خاصي هم ندارد براي مثال مي توان به فيلم آقاي هفت رنگ اشاره کرد. علاوه بر حرکات موزون از سوي آقايان ما شاهد رقص کودکان در برخي از فيلم هاي سينمايي مي باشيم که به نظر مي رسد نمايش کودکان در اين زمينه با افزايش سن همراه بوده است.
در تلويزيون نيز هم اکنون به شکل متفاوتي در مراحل مقدماتي اينگونه حرکات قرار داريم. از يک طرف شاهد حرکات موزون در برنامه هاي کودک هستيم که شايد خطرناک ترين وهله اين رويکرد در رسانه همين مورد است. کودکان که بيشترين تاثير پذيري را از رسانه دارند اگر سبک زندگي آنها به شکل صحيح از طريق رسانه فرهنگ سازي نشود و  به جاي ترميم آسيب هاي فکري که از جامعه و ساير رسانه ها مي خورند به تقويت اين انحرافات و ضدارزش ها در آنان پرداخته شود رسانه مقدمات زوال جامعه را در آينده  فراهم خواهد ساخت. اينگونه رفتار را ما در برنامه هاي عمو پورنگ و گاهي فيتيله مشاهده مي کنيم.
در بُعد ديگر تلويزيون، ما شاهد شروع حرکات موزون در سطح بسيار ابتدايي مي باشيم. در تيتراژ آغازين سريال "زن بابا" ما حرکات پاي يک مرد را مي بينيم و در سريال ها حرکات ابتدايي دست و يا بدن را که به عنوان مثال مي توان به برخي از حرکات علي صادقي در سريال خوش نشين ها استناد کرد. البته اين نوع حرکات به صورت تک بعدي و منفرد اشکالي ندارد اما آنچه به نظر مي رسد در نگاه کلي به صورت منفرد نبوده و آغاز رويکردي در اين زمينه مي باشند. اين سطح از حرکات موزون در شبکه هاي برون مرزي متوقف نشده و در شبکه هاي جام جم نيز در مواردي شاهد آن مي باشيم. در برنامه هايي چون آفتاب مهربوني و جنگ شادونه، هنگام اجراي شعر خواني همراه با موسيقي توسط برخي از اجرا کنندگان آنصورت مي گيرد.
جور چين انحراف از آرمانهاي انقلاب و ابتذال در رسانه به مرور در حال تکميل است و بعد از رواج بد پوششي، رابطه هاي نامشروع، موسيقي هاي شبه دار و ديالوگ هاي جنسي و شبه جنسي هم اکنون در راستاي تکميل ابتذال رفتاري و تصويري شاهد شيوع رقص و حرکات موزون در سينما، تلويزيون و شبکه پخش خانگي هستيم
اما در بعد سوم در فيلم ها و سريال هاي شبکه پخش خانگي، ما شاهد سطحي اوليه و البته زودهنگام در اين رسانه مي باشيم. اين رسانه که به خوبي مي توان از آن به عنوان جريان سوم ابتذال و ميراث دار فيلم فارسي هاي قبل از انقلاب ياد کرد نه تنها در سطح حرکات موزون بلکه در ساير آيتم هايي که براي سينما نام برديم، داراي انحرافاتي از ارزش هاي انقلاب و رسانه ديني مي باشد. براي مثال در اين زمينه اشاره به سريال قهوه تلخ مهران مديري خارج از لطف نيست.
البته باز بايد در اينجا به اين نکته اشاره کرد که شايد هم اکنون شاهد صورت آشکار و گسترده رقص در اين رسانه ها به خصوص تلويزيون نباشيم اما آنچه از اين روند و در نگاه کلي به اين سه رسانه برمي آيد؛ اين شروعي بر رويکرد ابتذال گونه و مخالف آرمان هاي انقلابي و ارزش هاي اسلامي مي باشد که اگر هم اکنون براي آن فکري نشود بعد ها شاهد اين ضدارزش در سطح گسترده در اين نوع وسايل خواهيم بود و جلوگيري از آن سخت خواهد شد.
رسانه ديني براي جذب مخاطب و ايجاد جذابيت نيازي به ايجاد جاذبه هاي جنسي و شبه جنسي و غفلت زدگي ندارد، بلکه از امتيازات آن تکيه برجاذبه هاي انساني ( به شکل فطري آن)، معقول و در چهارچوب اخلاق و کرامت انساني براي ايجاد سرگرمي و تفريح در مسلمانان و بشر حقيقت طلب مي باشد. اين به معناي دوري از فضاي مفرح و شاد در رسانه نبوده بلکه کنترل رشد انسان مطابق فطرت حق جوي وي است . فضايي که لذت جويي هاي انسان در آن درگير ضعف هاي دروني و استفاده منفي از غريزه نباشد و لذت هاي کنوني آزارهاي روحي را در آينده به همراه نداشته باشد، آرامش روحي و آمادگي براي زندگي بهتر را به دنبال خواهد داشت.
در احکام اسلامي، حکم رقص بسيار واضح و روشن بيان شده است؛ فتواي آيات عظام امام خميني، خامنه اي، سيستاني، صافي، فاضل، مکارم،و... درباره رقص چنين است:"رقص بطور کلي اشکال دارد مگر رقص زوجه فقط براي شوهرش و دور از چشم ديگران"،"رقص زن براي شوهر جايز است در صورتي که با موسيقي حرام همراه نشود" ( پايگاه حوزه،1385/10/13)
در اين احکام هر گونه رقص که اکنون هم شاهد آن در برخي از رسانه ها در سطح آشکار آن هستيم از جمله رقص مرد براي مرد حرام بوده و مورد تاييد نمي باشد و مسئولين رسانه در اين راستا موظف به جلوگيري از اين آسيب و رفع آن هستند. آنان بايد فضايي را ايجاد کنند که نه تنها اين نوع موضوعات در رسانه جايي نداشته باشد بلکه براي مقابله با آن و ترويجش در جامعه فرهنگ سازي صورت گيرد.
آخر کلام:
جور چين انحراف از آرمانهاي انقلاب و ابتذال در رسانه به مرور در حال تکميل است و بعد از رواج بد پوششي، رابطه هاي نامشروع، موسيقي هاي شبهه دار و ديالوگ هاي جنسي و شبه جنسي، هم اکنون در راستاي تکميل ابتذال رفتاري و تصويري، شاهد شيوع رقص و حرکات موزون در سينما، تلويزيون و شبکه پخش خانگي هستيم. گام هاي ما به سمت رسانه اي که قرار بود در ديدگاه هاي امام راحل، دانشگاهي براي تربيت نسل ها و مهدي براي اصلاح جامعه باشد و در بيانات رهبري، دينمداري و اخلاق را ترويج کند؛ به کندي پيش رفته و در حال انحراف از مسير مستقيم مي باشد و اين علتي جز مصلحت انديشي و عرف گرايي و درگير موجبيت تکنيک فرهنگ دهکده جهاني شدن در کار رسانه اي نخواهد بود و ما بايد در تعريفمان از رسانه و آنچه از او مي خواهيم تجديد نظر کرده و جز به رسانه ديني نينديشيم تا بتوانيم آنچه از جامعه اسلامي خواهانيم را بدست آوريم.
عطاالله باباپور
گروه جامعه و ارتباطات
 



 
تعداد بازديد:973 آخرين تغييرات:89/09/14
نظرات

نظر شما:
نام و نام خانوادگي
پست الكترونيك
نظر