یکشنبه 17 آذر 1398 - 11 ربيع الثاني 1441 - 8 دسامبر 2019
صفحه اصلي/اجتماعي(جوانان، خانواده، بانوان و...)

پول توجیبی

پول توجيبي

اختصاص مبلغي به‌عنوان پول توجيبي به فرزندان بحثي است که همواره در خانواده‌ها وجود داشته و در واقع پولي است که قرار است بدون غرغر کردن به‌ صورت ماهانه، روزانه يا هفتگي به فرزندان داده شود.
 
 
اختصاص مبلغي به‌عنوان پول توجيبي به فرزندان بحثي است که همواره در خانواده‌ها وجود داشته و در واقع پولي است که قرار است بدون غرغر کردن به‌ صورت ماهانه، روزانه يا هفتگي به فرزندان داده شود. دريافت پول توجيبي مرحله مهمي در زندگي کودک است. خرجي يا پول تو جيبي كودک پاداشي براي رفتار خوب يا حق‌الزحمه‌اي براي كارهاي روزانه نيست. پول تو جيبي يک وسيله آموزشي و تربيتي است كه هدفي مشخص دارد. از اين رو، بيش از اندازه نظارت كردن بر پول توجيبي كودک هدف اصلي از اين وسيله‌ تربيتي را خنثي مي كند. بيشتر کارشناسان بر اين باورند که چنين پولي بايد به فرزندان تا زماني که بتوانند نيازهاي خود را مستقلاً برآورده سازند، پرداخت شود. اما اينکه اين مبلغ چگونه و چطور داده شود مهمتر از مبلغ آن است. کودک معمولاً پس از 3 سالگي واژه من و مالکيت را مي‌آموزد اما مفهوم واژه پول به‌عنوان مقوله‌اي اعتباري که عامل خريد محسوب مي‌شود، از 5 سالگي شکل مي‌گيرد و بهترين زمان پرداخت پول توجيبي از 8 سالگي است که کودک با مفهوم اعداد آشنا مي‌شود.
 
آنچه در اين راستا اهميت دارد راهنمايي مطلوب ما بزرگترها به كودكان است. راهنمايي، كودك را ياري مي دهد تا دريابد كه كيست؟ چگونه رفتار كند؟ انتظارهاي ديگران از او چيست؟ و در نهايت با شناخت خود و محيط بتواند براي تأمين نيازهاي فردي و اجتماعي خود تصميمات مناسبي بگيرد.
دادن پول توجيبي کار مرسومي است که براي برآوردن نيازهاي ثانويه فرزندان به آنها داده مي‌شود و اين پول مي‌تواند فوايد زير را به همراه داشته باشد:
- به وسيله آن بچه‌ها مي‌آموزند که چگونه انتخاب کنند، مسئوليت‌پذير شوند و از پولشان استفاده کنند و در نتيجه آن، شما او را در تجربه‌اندوزي ياري کرده ايد و  فرزندانتان  توانسته اند استقلال بخصوصي را کسب ‌کنند.
 
- با پرداخت پول تو جيبي به فرزندانتان، مي‌توانيد اهميت و ارزش پول، مفهوم صرفه جويي، ميزان مصرف و محدوديت در زندگي، اهميت کار کردن، همياري، لذت بردن و مديريت دخل و خرج را به فرزندتان القا کنيد و مهارت‌هاي ذکر شده را در فرزندانتان تقويت و  افزايش دهيد .
 
-  والدين با دادن پول تو جيبي به فرزندانشان مي توانند آنها را براي دنيايي که در انتظار آنهاست آماده ‌کنند؛ بدين طريق آنها مي‌آموزند که منابع محدودي در اختيار دارند و گاهي اوقات بايد خواسته‌هاي خود را به تاخير بيندازند.
 
چند توصيه به والدين
 
- منتظر بمانيد تا فرزندتان به پختگي لازم برسد. اگر شمردن بلد نباشد‌، دادن پول توجيبي به او هيچ فايده‌اي ندارد. چون قادر نيست به هنگام پول گرفتن و يا خريد کردن‌‌، جمع و تفريق کند.
 
- از همان ابتدا همه چيز را مشخص کنيد. شما متعهد مي‌شويد که هر هفته و يا هر‌ماه به او پول بپردازيد اما در عوض از اينکه از او بخواهيد پولش را در راه درست مصرف کند نهراسيد. مي‌توانيد بپذيريد که گاه فرزندتان چيزهاي به درد نخور و يا چيزهاي بيخودي که همه نوجوانان عاشقش هستند را خريداري کند، درصورتي ‌که او هم تلاش کند براي خريد چيزهاي مفيدتر پول کنار بگذارد. روي هم رفته، چنانچه بخواهد مدام پولش را هدر دهد و يا چيزهاي خطرناکي چون سيگار، ... بخرد مخالفت کنيد و پول تو جيبي‌اش را به تعويق اندازيد. از اين به بعد است که او بايد بفهمد که اجازه ندارد هر کاري که بخواهد با پولش انجام دهد. در عوض، چنانچه نظر شما را در اين مورد بخواهد، تنها راه براي نشان دادن راه و چاه به او و اينکه ياد بگيرد پولش را بهتر خرج کند، اين است که نسبت به انتخاب‌هايش با او مدارا کنيد.
 
- در ازاي کمک کردن در کارهاي خانه و يا کسب نمرات بالا در کلاس و امتحانات از پول‌دادن به او خودداري کنيد. او بايد ياد بگيرد که براي خودش کار مي‌کند نه براي پول. همچنين پول نبايد به وسيله‌اي براي تهديد و خط و نشان کشيدن بين شما و فرزندتان تبديل شود؛ «اگر اتاقت را مرتب نکني‌، پول تو جيبي‌ات را قطع مي‌کنم.»
پول تو جيبي يک وسيله آموزشي و تربيتي است كه هدفي مشخص دارد. از اين رو، بيش از اندازه نظارت كردن بر پول توجيبي كودک هدف اصلي از اين وسيله‌ تربيتي را خنثي مي كند
- هدف از دادن پول تو جيبي به فرزندان قبل از هر چيز آن است که به او مديريت دخل و‌خرج و اهميت و ارزش چيزها را بياموزيد. چنانچه فرزندتان زودتر از موعد مقرر پول تو جيبي‌اش را خرج کند و بخواهد جلوتر آن‌را از شما بگيرد، ابتدا به او نرمش نشان دهيد، به او کمک کنيد تا متوجه اشتباهش شود اما عادت نکنيد هميشه او را از بحران مالي نجات دهيد. در اين صورت پول تو جيبي جنبه آموزشي خود را از دست مي‌دهد.
 
- همچنين به او نگوييد با پولش چه کار کند، بگذاريد خودش تجربه کند و هر چه که مي‌خواهد بخرد، حتي چيزهاي بي‌فايده، به‌خصوص آنکه پول نبايد منشأ درگيري ميان شما و فرزندتان شود. بايد قوانين مشخصي در مورد آن برقرار کنيد.
 
- از مداخله کردن در خريدهايش و تهديد و خط و‌نشان کشيدن سر پول خودداري کنيد.
 
- بنا به سنش و برآورد مخارج كودک به او پول تو‌ل‌جيبي بدهيد؛ و با افزايش سن‌، به مبلغ پرداختي بيفزاييد.
 
- بسياري از والدين نيز پول را به مقدار کم و به دفعات مختلف به فرزندان مي‌دهند در صورتي که اين شکل پول دادن‌ها باعث مي‌شود که فرزندان تصور کنند پول هميشه در دسترس آنهاست و هميشه وجود دارد و مي‌توانند هر چه که دوست دارند و به هر مقدار از والدين بخواهند.
- پول تو جيبي كودک مي‌بايست معادل با بودجه‌ ما باشد. نبايستي بخاطر معيار همسايه‌ها، خود را دچار مشكل كنيم و بيشتر از آنچه كه در توانمان هست به كودک پول تو جيبي بدهيم اگر كودک اعتراض مي‌كند، مي توانيم با همدردي و به طور صحيح به او چنين بگوييم. «دلمان مي‌خواهد پول تو جيبي بيشتري به تو بدهيم ولي بودجه‌مان محدود است». اين طرز برخورد بهتر از اين است كه كودک را متقاعد كنيم به اينكه او واقعاً به پول بيشتري احتياج ندارد.
 
- پول همچون قدرت، مي‌تواند به دست يك فرد ناآزموده و بي‌تجربه مورد سوءاستفاده قرار گيرد. بدين ترتيب،بنا به نيازهاي واقعي‌ کودک به او پول دهيد. پول تو جيبي نبايد بيشتر از ظرفيت و توان كودک باشد، به طوري كه كودک نتواند آن را تنظيم كند در حقيقت با اين عمل شانس تجربه کردن خواستن و انتظار چيزي که در حسرت آن به سر مي‌برد را از او مي‌گيريد. بهتر است كه دادن پول تو جيبي به كودک را به مقدار كم شروع كنيم تا از عهده تنظيم آن برآئيم. نه اينكه با در نظر گرفتن مقادير زياد، كنترل از دستمان خارج شود و نتوانيم مقدار پول توجيبي را تنظيم كنيم.
 
- در مورد پول آزادانه صحبت کنيد، به‌خصوص آنکه صحبت از پول نبايد موضوع ممنوعي باشد. مثلا چنانچه مي‌خواهد پول تو جيبي‌اش زياد شود، بايد در مورد نيازهايش با او گفتگو کنيد.
 
اگر فرزندتان پول تو جيبي نخواهد اين امر اغلب به معناي ترس از بزرگ شدن و عدم‌اعتماد به نفس است. درخواست از مامان و بابا خيلي آسان‌تر است تا اينکه زير بار مسئوليت برود! بهترين کار آن است که درصورت امکان روي اين مسئله تاکيد کنيد و ارزش او را بالا ببريد. بايد به او نشان دهيد به کاري که مي‌کند و يا شروع به انجام آن کرده است، افتخار مي‌کنيد. از تصميم‌گيري به جاي او خودداري کنيد. بر عکس بگذاريد خودش تصميم بگيرد حتي اگر گاه اشتباه کند.
 
منبع: همشهري آنلاين
  سايت راسخون
گروه خانواده و زندگي سايت تبيان
 تنظيم وفرآوري: نسرين صفري

تعداد بازديد:1321 آخرين تغييرات:89/10/14
نظرات

نظر شما:
نام و نام خانوادگي
پست الكترونيك
نظر