یکشنبه 3 شهريور 1398 - 23 ذي الحجه 1440 - 25 آگوست 2019
صفحه اصلي/اجتماعي(جوانان، خانواده، بانوان و...)

نمایش بی پایان مرگ در جاده ها

نمايش بي پايان مرگ در جاده ها

بسيار تلخ است كه مردمي هر ساله حدود سي هزار نفر از هموطنان خود را كشته يا مجروح كنند،چون تصميم گرفته اند كه به سر كار، مهماني، خريد و يا مسافرت بروند.

انتشار خبر مرگ هموطنان در حوادث جاده اي به داستان تكراري مسابقه مرگ در صفحه حوادث رسانه ها و مطبوعات بدل شده است.
بسيار تلخ است كه مردمي هر ساله حدود سي هزار نفر از هموطنان خود را كشته يا مجروح كنند،چون تصميم گرفته اند كه به سر كار، مهماني، خريد و يا مسافرت بروند.
تنها در 30 سال گذشته لااقل 700 هزار قبر براي كشته‌هاي رانندگي حفر شده و دست كم يك ميليون نفر مجروح شده‌اند كه تعدادي از آنان بايد باقي عمر را روي تخت و يا صندلي چرخ دار بگذرانند.
قشرهاي مختلف جامعه از وزير، وكيل و استاد دانشگاه تا ورزشكار، بازيگر، كارمند و كارگر ، تجربه تلخ سوگواري همكاران و عزيران خود ناشي از حوادث يادشده را در قاب ذهن دارند.
جامعه شناسان در رويارويي با حجم گسترده حوادث و تلفات اسناني اين پرسش را مطرح مي كنند كه به راستي ما را چه شده كه به يكي از بي مبالات ترين مردم دنيا در رانندگي تبديل شده ايم؟! به نحوي كه در كنار معرفي جاذبه‌هاي گردشگري در ايران، "هشدار جدي نسبت به رانندگي خطرناك ايرانيان" يكي از بخش‌هاي جدايي ناپذير كتابچه‌هاي راهنماي جهانگردان به شمار مي رود.
به عقيده كارشناسان، عامل اساسي كه موجب سير صعودي منحني حوادث جاده اي در ايران شده، تعبير نادرست از واژه "رانندگي" است. رانندگي در دنيا يك امر"جمعي" تلقي مي شود اما در ايران امري "فردي" تعبير مي‌شود.
كشوري كه از آمار بالاي تلفات انساني در حوادث جاده اي برخوردار است، عرضه خودرو پر تقاضا بدون كيسه هوا، اي بي اس و لوازم ايمني از سوي كارخانه خودور سازي، نشانگر تناقضي آزار دهنده است.
رانندگي در ايران يعني "مي خواهم خودم را با خودرو به مقصدم برسانم". پس رانندگان ديگر، "رقيب" من هستند و من نبايد از رقبا عقب مانده و از هر فضاي خالي براي زودتر رسيدن استفاده مي كنم.
به رغم ورود طولاني مدت خودرو به ايران، تعريف و فرهنگ رانندگي استاندارد با توجه تلاش هاي بسيار پليس نهادينه نشده است.
تصادف
ترافيك در همه شهرهاي بزرگ دنيا وجود دارد. وقتي بناست چند صد هزار يا چند ميليون نفر در ساعت معيني به سر كار بروند خود به خود ازدحام پديد مي‌آيد. اما تفاوت ترافيك شهرهاي بزرگ دنيا با ترافيك موجود در كشورما اين است كه در كلانشهرها ترافيك موجب "تاخير" است اما در شهري مثل تهران چون رانندگي يك امر فردي است نه جمعي، ترافيك فقط موجب تاخير نيست، بلكه موجب كلافگي ، سردرگمي و بي عياري زمان شهروندان نيز هست.
كاستي‌هاي عرصه رانندگي در ايران در كنار نبود امكانات مناسب و استاندارد ايمني در خودروهاي توليدي ، رانندگي در جاده ها را به قصه پر غصه اي بدل كرده كه مرور آن دل را پر درد مي كند.
به گفته كارشناسان، در كشوري كه از آمار بالاي تلفات انساني در حوادث جاده اي برخوردار است، عرضه خودرو پر تقاضا بدون كيسه هوا، اي بي اس و لوازم ايمني از سوي كارخانه خودور سازي، نشانگر تناقضي آزار دهنده است.
به عقيده صاحب نظران، افزايش آگاهي و آموزش عمومي به همراه اجراي دقيق قوانين راهنمايي و رانندگي در كشور، ايمن سازي جاده ها، استاندارد سازي خودروها و نهادينه سازي فرهنگ رانندگي از راهكارهاي كاهش حوادث جاده اي است.
ارائه کننده:هنگامه سهرابي
گروه جامعه و ارتباطات
منبع/ايرنا



 
تعداد بازديد:1023 آخرين تغييرات:89/10/18
نظرات

نظر شما:
نام و نام خانوادگي
پست الكترونيك
نظر