پنج شنبه 12 تير 1399 - 10 ذي القعده 1441 - 2 ژولاي 2020
صفحه اصلي/خانواده

بر ساحل آرامش

بر ساحل آرامش

يکي از مفاهيم مهم در بهداشت و سلامت روان، مفهوم «امنيت رواني» است. 

يکي از مفاهيم مهم در بهداشت و سلامت روان، مفهوم «امنيت رواني» است. اگر فردي احساس امنيت رواني نکند، زندگي براي او بي معنا خواهد بود و سلامت رواني نيز برقرار نخواهد شد. امنيت رواني؛ يعني داشتن روح و رواني آرام و به دور از ترس که در اين صورت، زندگي آدمي گوارا و دلپذير خواهد شد.
 
پس نشاط و آرامش از آنِ کسي است که به امنيت و اطمينان نفس مي رسد و اين امر زماني به وجود خواهد آمد که انسان به خداوند خويش، وابستگي و دل بستگي راستين پيدا کرده باشد و ذکر او سراسرِ انديشه، عاطفه و رفتارش را فراگرفته باشد. از نظر قرآن، تنها در پرتو ياد خداست که انسان به آرامش مي رسد. همان گونه که مي فرمايد: «أَلا بِذِکْرِ اللّهِ تَطْمَئِنُّ الْقُلُوبُ؛ همانا با ياد خداوند، دل ها آرامش مي يابد». مقام خداوند، مقام امن است و هر که با ياد خداوند، با اين مقام ارتباط برقرار سازد، از امنيّت و آرامش برخوردار خواهد شد.
 
گفتني است بر اثر ياد خدا و اصلاح رابطه انسان با خدا، رابطه او با ديگر بندگان خدا نيز اصلاح مي شود. با اين روش، انسان از انزوا و افسردگي و ديگر پي آمدهاي ناگوار برخاسته از انزوا نيز به دور مي ماند. زنده نگاه داشتن ذکر و ياد هميشگي خدا، مانع از افتادن انسان به دام بيماري هاي روحي و رواني مي شود و او را به امنيت و سلامت روان رهنمون مي سازد.
اصلي ترين رکن دين؛ يعني ايمان به خداي يکتا سبب مي شود انسان از نگراني و تشويش خاطر در امان بماند. همچنين او را به پايداري در برابر رويدادهاي ناگوار زندگي رهنمون مي شود، به گونه اي که ديگر هيچ حادثه اي نمي تواند در آدمي تزلزلي به وجود آورد.
دين بر سلامت روان انسان تأثيرات بسيار متعددي دارد كه در اين مختصر به چند مورد آن اشاره مي‌كنيم. يكي، برتر و مافوق بشري بودن آن است. يعني ما در سختي‌ها و مشكلات زندگي، كسي يا نظامي را داريم كه مي‌توانيم روي آن حساب باز كنيم و به آن توكل كنيم.
مناجات
 
 
 
اصلي ترين رکن دين؛ يعني ايمان به خداي يکتا سبب مي شود انسان از نگراني و تشويش خاطر در امان بماند. همچنين او را به پايداري در برابر رويدادهاي ناگوار زندگي رهنمون مي شود، به گونه اي که ديگر هيچ حادثه اي نمي تواند در آدمي تزلزلي به وجود آورد.
 
 
 
 
 
 بر اساس بينش اسلامي، هر انساني از هنگام تولد، با فطرت الهي؛ يعني با بهداشت رواني، قدم به عرصه زندگي مي گذارد و اصلي ترين هدف دين نيز حفظ يا تأمين اين بهداشت رواني است که از آغاز با بشر همراه بوده است.شايد بتوان گفت توانايي مذهب، در کاستن غم هاي وجودي و پيوند دادن انسان با نيروهاي قدرتمند معنوي، بزرگ ترين موهبت مذهب به انسان هاست و براي فرد دين باور، اين هديه عبارت است از احساس اميد و آرامش، ولي در سطحي گسترده تر و فراگير.
 
 متأسفانه در عصري زندگي مي‌كنيم كه احساس پوچي و تنهايي از بزرگ‌ترين مشكلات بشري است. اگر ما بتوانيم درست و اصولي از دين استفاده كنيم، مي‌توانيم بر اين مشكلات فائق بياييم.
 
تنها
 
 
 
از ديگر تأثيرات دين مي‌توان به سنگ صبور بودن براي درد‌دل‌هاي انسان اشاره كرد. وقتي شما با خالق خود نجوا مي‌كنيد، در حال تخليه فشارها و استرس‌هايي هستيد كه در طول روز با آنها مواجه بوده‌ايد. در واقع، زمان‌هاي عبادت مي‌تواند تولدي دوباره از نظر شناختي براي فرد محسوب شود و شخص به اصطلاح تجديد قوا كند.
 
 
 
 
وقتي امور مهم و سرنوشت ساز، انسان را درگير خود مي سازد و شک و دلهره بر روح و روان آدمي عارض مي شود، ناچار به دنبال تکيه گاهي مورد اعتماد مي گردد تا يار و پشتيبان وي باشد. در نتيجه، آرامش بر قلب و روحش حاکم مي شود و از نگراني رهايي مي يابد. توکل بر خدا، ترديدها و دلهره ها را از ميان مي برد و قلب آدمي را سرشار از آرامش مي کند و روح را با سلامتي همراه مي سازد.
وقتي امور مهم و سرنوشت ساز، انسان را درگير خود مي سازد و شک و دلهره بر روح و روان آدمي عارض مي شود، ناچار به دنبال تکيه گاهي مورد اعتماد مي گردد تا يار و پشتيبان وي باشد. در نتيجه، آرامش بر قلب و روحش حاکم مي شود و از نگراني رهايي مي يابد.
يکي از بيماري هاي روح و روان انسان بر اثر درماندگي و نااميدي و توفيق نيافتن او بر انجام دادن وظايف خويش پديد مي آيد. حال آنکه انسان با توکل بر خداي قادر و حکيم، به توانايي ها و استعدادهاي خدادادي اش اعتماد مي کند و افزون بر اينکه در پيروزي ها به غرور و خودپسندي گرفتار نمي شود، در برابر مشکلات و سختي ها نيز مقاوم مي شود که اين، خود، بهترين وسيله تأمين سلامت رواني فرد است. توکل، از معرفت آدمي به خداوند سرچشمه مي گيرد و او را از اميدورزي بيهوده به غير خداوند بازمي دارد و دل را از وسوسه و ترديد پاک مي کند
 
 علاوه بر اينها، دين مي‌تواند سبك زندگي افراد را در مسير درستي هدايت كند. يعني شخص ديندار كمتر پرخاشگري مي‌كند، كمتر دچار ناسازگاري‌هاي خانوادگي، شغلي و اجتماعي مي‌شود و آرامش خاطر بيشتري دارد. در اين مورد، فرقي نمي‌كند كه فرد داراي چه ديني باشد. به نظر بنده، چون تمام اديان يك چيز و آن هم آسايش و‌ آرامش بشر را مد نظر قرار مي‌دهند، به يك ميزان روي زندگي افراد تأثير مي‌گذارند.
 
اما تأثير مهم ديگري كه دين و بخصوص اجتماعات مذهبي دارند نقش حمايتي آنهاست. شما مي‌بينيد كه بازده كارگروهي بيشتر از كار فردي است و اين به خاطر همفكري و مشاوره‌هايي است كه افراد گروه براي هم فراهم مي‌كنند. وقتي عده‌اي در مراسم مذهبي گردهم مي‌آيند و يك هدف مشترك را دنبال مي‌كنند، باعث مي‌شود كه هر يك از افراد احساس كنند كه ديگران با او همفكر و هم‌عقيده‌اند و اين خودش عاملي براي آرامش بيشتر است. 
 
سپيده دانايي
موسسه بين المللي زايش و بالش
فرآوري و تنظيم: کهتري



 
تعداد بازديد:1401 آخرين تغييرات:89/10/19
نظرات

نظر شما:
نام و نام خانوادگي
پست الكترونيك
نظر