دوشنبه 27 آبان 1398 - 20 ربيع الاول 1441 - 18 نوامبر 2019
صفحه اصلي/سياسي و اقتصادي


 
 


 










 


 












خروجي RSS

ثبات قیمت، هنر خودروسازان نیست

 

  ثبات قيمت، هنر خودروسازان نيست

اقتصاد > صنعت  - خودروسازان هنر کنند قيمت را ثابت نگهدارند اين را دبير انجمن خودروسازان مي گويد ولي آيا اين هنر است؟

 

ثبات قيمت، هنر خودروسازان نيست


علي پاکزاد: احمد نعمت بخش در ياداشتي که روز گذشته در همين روزنامه منتشر شد مي نويسد: بر اساس آمار در سال 1376 که به عنوان سال پايه در نظر گرفته مي شود، قيمت خودرو و شاخص بهاي کالاهاي مصرفي را 100 در نظر گرفتيم. در فاصله زماني 1376 تا 1388، يعني طي 12 سال، شاخص بهاي کالاهاي مصرفي از 100 به 547.6 صعود کرده است؛ يعني رشدي بيش از 5 برابر در اين حوزه صورت گرفته است. اما در اين 12 سال، شاخص قيمت خودرو با رشدي اندک از 100 به 131.9 رسيده است.

اين اطلاعات که به صورت جدول ارايه شده نشان از شکاف شديد بين قيمت خودروهاي توليدي در کشور با نرخ رشد شاخص بهاي مصرف کننده در طول سالهاي 1376 تا امروز است ولي آيا مي توان گفت اين شاخص بهاي خودرو در کشور تفاوت فاحشي ب اقيمت ديگر محصولاتي دارد که در سبد مصرف خانوارهاي ايراني وجود دارد و در جاي ديگري مي نويسد: بر اساس گزارشي که در روزنامه دنياي اقتصاد در 20 فروردين 1385 به چاپ رسيد، قيمت برخي خودروهاي اروپايي که در داخل نيز توليد مي شوند، در اروپا از اين قرار است: پژو 206، 14000 دلار، مگان 18280 دلار، ريو 13980 دلار و لوگان 13600 دلار. بدين ترتيب مشاهده مي شود که قيمت ها فاصله چنداني با قيمت هاي داخل ايران ندارد. با مراجعه به گذشته مي بينيم که خودروسازان با افزايش تيراژ، کاهش هزينه ها و صرفه جويي تلاش کرده اند از بالا رفتن قيمت ها جلوگيري کنند. در نتيجه شاهديم که در مقايسه با مصرف کننده اروپايي، هزينه چندان زيادي را براي خريد خودرو نمي پردازيم.

اما ايا اين هنر خودروسازان بوده است؟

در نگاه اول بايد به صنعت خودروي کشور دست مريزاد گفت که توانسته است طي يک دوره 12 ساله قيمت خودروهاي توليدي خود را تقريبا ثابت نگهدارد که البته همين ثبات هم باعث شده است با توجه به شرايط تورمي حاکم بر اقتصاد ايران اقشار درآمدي بيشتري از مردم توان خريد خودرو را در کشور داشته باشند ولي اگر دو نکته کوچک ديگر را نيز به اين تصوير اضافه کنيم مي بينيم که اين اتفاق هنر خودروسازان کشور نبوده است بلکه فرايندي است که در صورت اتفاق نيفتادن ديگر توليد خودرو در کشور هيچ نوع توجيه اقتصادي برخوردار نبود.

اين دو نکته عبارتند از يک ترکيب سبد توليد خودرو در کشور و دوم نگاهي به قيمت خودروهاي صادراتي کشور. در مورد سبد توليد خودرو در کشور بايد گفت در حال حاضر سهم اصلي خودروهاي کشور شامل پرايد و پژو است يعني خودروهايي که بين 10 تا 20 سال از طراحي و عرضه انها به بازارهاي جهاني فاصله گرفته ايم و توليد کنندگان خودروي کشور همچنان مشغول عرضه اين خودروها به بازار هستند و بر اساس عرف بازارهاي جهاني هر خودرو بر اساس سال طراحي و عرضه اوليه آن قيمت گذاري مي شود و به غير از خودروهاي لوکس در مورد خودروهاي مصرفي بر خلاف ايران که سال توليد خودرو معيار قيمت است در بازارهاي جهاني خودرويي که يک سال از طراحي آن گذشته باشد و در عمل خودروي روز نبوده و با افت قيمت مواجه مي شود.

دومين نکته يعني قيمت خوردوهاي صادراتي شاهدي بر اين مدعاست يعني خودروهايي مانند سمند و پژو که ترکيب اصلي سبد صادراتي ايراني را تشکيل مي دهد هر ساله بر اساس آمارهاي گمرک هرساله کاهش قيمت پيدا کرده اند در حالي که در بازار ايران اين خودروها از يک رشد قيمت با ثباتي بر خوردار هستند که البته کمتر از نرخ تورم عمومي بوده است.

بنابراين مي توان گفت اين اتفاق هنر خودروسازان نيست بلکه بهتر است از آن به عنوان جبر دولت ها يا شرايط بازار نام برد زيرا اگر توليد کنندگان ايراني آنطور که مدعي هستند قيمت مناسب عرضه دارند نبايد نگراني از واردات خودرو به کشور داشته باشد و اگر بحت تنها دمپينگ است چرا حتي با تعرفه هاي سنگين هم توان رقابت از توليد کننده خودروي داخلي سلب مي شود؟

واقعيت اين است که به هر دليلي هزينه سرباز توليد خودرو در صنايع تا گلو دولتي خودروي کشور بالاست و تا شرايط مديريت در صنعت خودروي کشور اصلاح نشود با رانت بازار انحصاري نمي توان خودرويي مطابق با استاندارهاي قيمتي و کيفيتي روز جهان در کشور توليد کرد و ديگر استدلالهاي مطرح شده از سوي خودروسازان تنها بهانه اي براي توجيه عدم کفايت مديريت صنايع خودرسازي است.

 

قيمت خودرو

 

منبع : خبر آنلاين

تعداد بازديد:1048 آخرين تغييرات:89/10/23
نظرات

نظر شما:
نام و نام خانوادگي
پست الكترونيك
نظر