چهارشنبه 18 تير 1399 - 16 ذي القعده 1441 - 8 ژولاي 2020
صفحه اصلي/اخبار فناوري


 
 


 










 


 




 








خروجي RSS

عامل پدیدآورنده شفق قطبی

عامل پديدآورنده شفق قطبي

قرن‌هاست که پديده زيباي شفق قطبي علاقمندان به آسمان را مسحور کرده اما اين اولين‌بار است که محققان نشان مي‌دهند برخورد بادهاي خورشيدي با لايه حفاظتي کمربند تشعشعي زمين، چطور اين پديده را ايجاد مي‌کند.


به گزارش نشنال‌جئوگرافيک، توشي نيشيمورا و همکارانش در دانشگاه کاليفرنيا، لوس‌آنجلس به تازگي موفق شده‌اند با بررسي گسترده آسمان و هم‌زماني پديده‌هاي گوناگون علت آغاز شفق تپنده را که بيش از 4 دهه است ذهن فيزيک‌دانان را به خود مشغول کرده، کشف کنند.
مطابق يافته‌ها شفق قطبي بيش از 1000 کيلومتر طول خواهد داشت و زمان ظهور آن معمولا 1 دقيقه است اما شفق تپنده به صورت تکه‌هايي از شبح لرزان نوراني به طول 100 کيلومتر شکل خواهد گرفت که فاصله ميان درخشش و خاموش شدن آن هر 5 تا 40 ثانيه يک‌بار خواهد بود.
مطابق تحقيقات نيشيمورا و همکارانش نيروي محرک اين آتش‌بازي کيهاني زيبا نوع خاصي از امواج الکترومغناطيس است که از لايه کروي‌شکل فشرده اطراف زمين که نقش حفاظت اين سياره را در برابر پرتوهاي کيهاني به عهده دارد، منشاء گرفته است.
ارتباط ميان افزايش فعاليت‌هاي خورشيدي با ظهور شفق قطبي اثبات شده بود. مطالعات تازه نيز نشان مي‌دهند زماني که بادهاي خورشيدي -جرياني از ذرات باردار آزاد شده از خورشيد- به ميدان مغناطيسي زمين برخورد مي‌کنند، به واسطه وجود لايه هاي متعددي از کمربند مغناطيسي حفاظتي زمين تونلي از اين ذرات شکل مي‌گيرد که رو به جو زمين حرکت خواهد کرد. اين ذرات که در تله مغناطيسي زمين گرفتار شده اند در نهايت در برخورد با امواج chorus که امواج الکترومغناطيس خلق شده توسط الکترون ها در کمربند تشعشعي زمين هستند، نور ايجاد خواهند کرد.
نيشيمورا و تيم همکارش با استفاده از 20 تصويرگر زميني که به سرتاسر آسمان احاطه داشتند و در نقاط گوناگوني از کاناداي شمالي و آلاسکا پراکنده شده بودند توانستند اين تلاقي‌ها را کشف کنند. بخشي از اين تجهيزات متعلق به آژانس فضايي کانادا هستند و بخش ديگري نيز به آرايه ماهواره‌اي تميس ساخته ناسا تعلق داشتند. اين آرايه شامل 5 ماهواره مستقر در مدار زمين است که در ارتفاع پايين به دور آن حرکت مي‌کنند.
برخورد بادهاي خورشيدي به ميدان مغناطيسي زمين
به گفته اين تيم اولين جرقه اين موفقيت شب 15ام فوريه 2009 زده شده است. در اين شب هم‌زمان با نمايش شفق تپنده در بخشي از آسمان توسط يکي از دوربين‌هاي مستقر روي زمين، يکي از ماهواره‌هاي تميس دسته‌اي از اين امواج الکترومغناطيس را بر فراز اين منطقه رصد کرده است.
نيشيمورا مي‌گويد: «ارتباط ميان شدت اين امواج و شفق بود که توجه همگي ما را به اين هم‌زماني و ارتباط جلب کرد». او اميدوارست اين اطلاعات تازه بتوانند به فيزيک‌دانان براي تهيه الگوي دقيق‌تري از ميدان مغناطيسي زمين کمک کنند.
 
به نقل از: خبرآنلاين
تنظيم براي تبيان: م.ح.اربابي فر



 
تعداد بازديد:1009 آخرين تغييرات:89/10/30
نظرات

نظر شما:
نام و نام خانوادگي
پست الكترونيك
نظر