چهارشنبه 30 آبان 1397 - 13 ربيع الاول 1440 - 21 نوامبر 2018
صفحه اصلي/دين و انديشه


 
 


 










 


 












خروجي RSS

موارد پناهجویی به خدا

موارد پناهجويي به خدا

قرآن ابليس را به عنوان دشمن آشكار ياد مي‌كند و ضمن تبيين خطرات پنهان و آشكار او براي انسان يادآور مي‌شود كه براي در امان ماندن از خطرات و دسيسه‌ها و وسوسه‌هاي او مي‌بايست در پناهگاه امنيت بخش الهي درآيد.

موارد پناهجويي به خدا
قرآن ابليس را به عنوان دشمن آشكار ياد مي‌كند و ضمن تبيين خطرات پنهان و آشكار او براي انسان يادآور مي‌شود كه براي در امان ماندن از خطرات و دسيسه‌ها و وسوسه‌هاي او مي‌بايست در پناهگاه امنيت بخش الهي درآيد.
مشكل آدمي زماني دو چندان مي‌گردد كه از نظر طبيعت بشري چنان ساخته و پرداخته شده است كه از درون نيز آمادگي براي خطر كردن در وي وجود دارد و خود او به نوعي به سمت وسوسه‌هاي ابليسي تمايل غريزي و طبيعي دارد. از اين روست كه نقش پناهجويي به خدا به عنوان قدرت برتر و حاكم بر همه هستي و پروردگار و رب العالمين از اهميت دوچنداني برخوردار مي‌شود.
قرآن از مساله پناهجويي و وجوب آن براي انسان به عنوان «استعاذه» ياد مي‌كند. مفسران اين اصطلاح قرآني را به معناي پناه‌جويي به خدا از شر دشمنان دانسته‌اند. اتصال به حضرت حق براي حفظ از شر هر اهل شري و پناه بردن به خدا و توجه به او و درخواست دفع شر به وسيله او همراه با خضوع و خشوع و حرز گرفتن و خود را در پناه او براي حفظ از بدي قرار دادن از جمله توضيحاتي است كه مفسران براي اين اصطلاح قرآني بيان كرده‌اند.
قرآن ابليس را به عنوان دشمن آشكار ياد مي‌كند و ضمن تبيين خطرات پنهان و آشكار او براي انسان يادآور مي‌شود كه براي در امان ماندن از خطرات و دسيسه‌ها و وسوسه‌هاي او مي‌بايست در پناهگاه امنيت بخش الهي درآيد.
از چه چيزهايي مي‌بايست به خدا پناه برد؟
قرآن مواردي را به عنوان چيزهايي كه مي‌بايست از آنها به خدا پناه برد بيان داشته كه از همه مهمتر «ابليس» است.
آيات قرآني در اين باره به دو دسته تقسيم مي‌شود؛ دسته اول آياتي كه از شيطان بدون اشاره به اعمال وي سخن گفته است. (آل عمران آيه 36 و نحل آيه 98) در اين گونه آيات روشن بودن شر و وسوسه‌گري ابليس علت مطرح نشدن آن و عدم ذكر كارهاي زشت براي عموميت بخشيدن به آنهاست، به گونه‌اي كه شامل همه شرها بشود. چنان كه در آيه 1 و 2 سوره فلق سفارش شده كه از شر همه مخلوقات به خدا پناه برده شود. با اين حال در آياتي ديگر به پناه بردن از ابليس امر شده كه بيانگر اهميت توجه به خطر وسوسه‌هاي اوست.
دسته دوم آياتي است كه در آنها شررساني ابليس بازگو و از آن استعاذه شده و يا به استعاذه سفارش شده است. از اين دست آيات مي‌توان به سفارش به پيامبر (ص) اشاره كرد كه مي‌بايست از شر وسوسه‌هاي ابليس به خدا پناه برد. (مومنون آيه 97) و يا به انسان دستور داده شده كه از نزغ شيطان به خدا پناه برد (فصلت آيه 36) نزغ عبارت از داخل شدن در چيزي براي فاسد كردن آن است. از اين رو به غضب انداختن و تحريك قلب و وسوسه و گمراهي ابليس در هنگام خشم و انتقام از مواردي است كه مي‌بايست به عنوان نزغ ابليس به خدا پناه برد.
گاه شيطان با مس و دست گذاشتن بر چيزي قلب انساني را به وسوسه گمراه مي‌كند و او را از راه حق باز مي‌دارد. (اعراف آيه 102)
رئيس جمهور آمريکا، باراک اوباما،
1-از ديگر اموري كه مي‌بايست از آن به خدا پناه برد مي‌توان از متكبراني چون فرعونيان ياد كرد.
پيامبران كساني‌اند كه به عنوان سرمشق زندگي مي‌بايست از رفتار آنان درس بياموزيم. حضرت موسي از شر متكبراني چون فرعون به خدا پناه مي‌برد. متكبر كسي است كه نسبت به اقرار به الوهيت خدا و اطاعت از او تكبر مي‌ورزد و حاضر نمي‌شود تا اطاعت از حق كند. (غافر آيه 27)
2-در هنگام خطر نيز مي‌بايست به خداوند پناه برد. (دخان آيه 20)
هم چنان كه از شر جهل و ناداني بايد چنين كرد؛ زيرا هيچ خطري بالاتر از جهل، انسان را به هلاكت نمي‌اندازد. (هود آيه 45 تا 47 و نيز بقره آيه 67) رهايي از آلودگي دامن و خطر عفت و حيازدايي از ديگر مواردي است كه پناه‌جويي به صراحت امري پسنديده شمرده شده است و حضرت مريم (س) به عنوان مصداق و الگوي قرآني اين كار را هنگام چنين خطري انجام داده است. (مريم آيه 18) البته اين اختصاص به زنان ندارد و قرآن اين مسئله را درباره يوسف (ع) نيز بيان مي‌كند كه چه سان از شر آلودگي دامن و اتهام به گناه به خدايش پناه مي‌برد. (يوسف آيه 23)
استکبار جهاني آمريکا
3-ظلم و ستم نيز از ديگر مواردي است كه قرآن پناه‌جويي به خدا را در آن پسنديده معرفي مي‌كند
و از زبان يوسف مي‌فرمايد: معاذ الله ان ناخذ الا من وجدنا متاعنا عنده انا اذا الظالمون؛ پناه مي‌برم به خدا كه جز كسي كه متاع خود را در نزدش يافتيم بازداشت كنيم وگرنه در غير اين صورت ما از ستمگران خواهيم بود.
4-پناه‌جويي از هر نوع بدي و شر از ديگر موارد مورد سفارش قرآن است. اين شرها مي‌تواند از جن و انس و آتش و توفان و باران و قحطي و بيماري و مانند آن باشد.
5-شر حسوداني كه حسد مي‌ورزند و حسادت باطن خود را آشكار مي‌سازند و در مقام عمل كارهاي زيانباري انجام مي‌دهند از ديگر مواردي است كه پناه‌جويي در آن مطرح است. دشمني دشمنان و كافران نيز از همين قسم به شمار مي‌آيد كه قرآن از آن ياد كرده و مردمان را سفارش به پناه‌جويي به خدا مي‌كند. (فلق و نيز غافر آيه 56)
اينها نمونه‌هايي است كه قرآن بر پناه‌جويي به خدا در آنها تأكيد و سفارش مي‌كند تا نشان دهد جز قدرت و احاطه كامل ربوبي او چيزي ديگر نمي‌تواند بازدارنده از شرور باشد و انسان همواره نه تنها مي‌بايست خود را در محضر خدا بداند بلكه براي رهايي از شرور ظاهري و باطني به او پناه برد كه او بهترين ملجا و ماوي است و پناهگاهي بهتر از او نمي‌توان يافت.
 
تنظيم و ويرايش: گروه دين و انديشه - مهدي سيف جمالي
برگرفته از: بنياد انديشه اسلامي - علي پوريا



 
تعداد بازديد:1237 آخرين تغييرات:89/12/18
نظرات

نظر شما:
نام و نام خانوادگي
پست الكترونيك
نظر