سه شنبه 1 آبان 1397 - 13 صفر 1440 - 23 اكتبر 2018
صفحه اصلي/دين و انديشه

عبدالله بن زبیر خون پیامبر را نوشید

عبدالله بن زبير خون پيامبر را نوشيد

عبد الله بن زبير شخصيتي است که براي بسياري از ما ناشناخته بود و در سريال تلويزيوني مختار نامه تا حدودي معرفي شد .

عبد الله بن زبير


عبد الله بن زبير شخصيتي است که براي بسياري از ما ناشناخته بود و در سريال تلويزيوني مختار نامه تا حدودي معرفي شد . و سؤالات زيادي را در اذهان برانگيخت تا جايي که بعضي از علماي اهل سنت ديدن اين سريال را حرام اعلام کردند . و معرفي شخصيت منفي نواده خليفه براي ايشان بس سنگين آمده است .
در مورد شخصيت وي و شرح احوالش روايات زيادي در منابع شيعه و سني با سند صحيح آمده است که به بررسي چند روايت از فريقين براي روشنتر شدن ابعاد شخصيت عبدالله بن زبير مي پردازيم . 

1- تولد عبدالله بن زبير از متعه (با سند معتبر): 

ابو جعفر طحاوى، دانشمند شهير و نامدار اهل سنت در کتاب شرح معانى الآثار مى‌نويسد:
حدثنا صَالِحُ بن عبد الرحمن قال ثنا سَعِيدُ بن مَنْصُورٍ قال ثنا هِشَامٌ قال أخبرنا أبو بِشْرٍ عن سَعِيدِ بن جُبَيرٍ قال سَمِعْت عَبْدَ اللَّهِ بن الزُّبَيرِ يخْطُبُ و هو يعَرِّضُ بِابْنِ عَبَّاسٍ يعِيبُ عليه قَوْلَهُ في الْمُتْعَةِ فقال بن عَبَّاسٍ يسْأَلُ أُمَّهُ إنْ کان صَادِقًا فَسَأَلَهَا فقالت صَدَقَ بن عَبَّاسٍ قد کان ذلک فقال بن عَبَّاسٍ رضي الله عنهما لو شِئْت لَسَمَّيت رِجَالًا من قُرَيشٍ وُلِدُوا فيها
از عبدالله بن زبير شنيدم که سخنرانى مى‌کرد و به ابن عباس کنايه مى‌زد، و نظر او را در مورد متعه، بر او عيب مى‌گرفت .
ابن عباس گفت: اگر راست مى‌گويد از مادرش بپرسد!! او نيز از مادرش پرسيد؛ مادرش (اسماء دختر ابوبکر) گفت: ابن عباس راست مى‌گويد، چنين است!
ابن عباس نيز گفت: اگر بخواهم، نام مردانى از قريش را مى‌برم که همگى از متعه به دنيا آمده‌اند.
(الطحاوي الحنفي، ابوجعفر أحمد بن محمد بن سلامة (متوفاى321هـ)، شرح معاني الآثار، ج3، ص24، تحقيق: محمد زهري النجار، ناشر: دار الکتب العلمية - بيروت، الطبعة: الأولى، 1399م) اين روايت از نظر سندى اشکالى ندارد و طبق مبناى بزرگان علم رجال اهل سنت، معتبر است.
اين نکته در مقابل وهابيون که متعه را دقيقا زنا و ناشى از بى‌غيرتى مى‌دانند، نکته جالب توجهى است که ازدواج زبير با اسماء دختر خليفه اول، از متعه بوده و عبدالله بن زبير نيز ثمره همين ازدواج بوده است! و حتي طبق اين مدارک او نخستين فرزندى است که بعد از اسلام از ازدواج موقت به دنيا آمد!
نادانى است كه نادان ديگرى پيدا نكرده كه با او همراهى كند! اين را حسن بن على (عليهماالسلام)‌در مورد عمرو و عبد الله بن زبير گفته است!

2- هشدار رسول خدا(ص) به عبدالله بن زبير: «واي بر مردم از دست تو»:

حدثنا محمد بن المثنى انا موسى بن إسماعيل نا هنيد بن القاسم قال سمعت عامر بن عبد الله بن الزبير أن أباه حدثه أنه أتي النبي صلى الله عليه وسلم وهو يحتجم فلما فرغ قال يا عبد الله اذهب بهذا الدم فأهرقه حتى لا يراه أحد فلما برز عن النبي صلى الله عليه وسلم عمد إلى الدم فشربه فقال يا عبد الله ما صنعت قال جعلته في أخفى مکان ظننت أنه يخفى على الناس قال لعلک شربته قال نعم قال ولم شربت الدم ويل للناس منک وويل لک من الناس
روزى عبد الله بن زبير به نزد رسول خدا (ص) آمد در حالى‌که آن حضرت مشغول حجامت بودند، وقتى که حجامت تمام شد، به عبد الله فرمودند برو و اين خون را جايى بريز که کسى نبيند، وقتى که از نزد رسول خدا (ص) بيرون رفت، خون را نوشيد!
پيغمبر (ص) به او فرمودند: اى عبد الله! چه کردى ؟ گفت: آن را در پنهان‌ترين جا از مردم گذاشتم!
آن حضرت فرمودند: نکند آن را نوشيده‌اى ؟ گفت: آري!
آن حضرت فرمودند: چرا خون را نوشيدي؟ واى بر مردم از دست تو! و واى بر تو از دست مردم!
(الشيباني، أحمد بن عمرو بن الضحاک ابوبکر (متوفاى 287هـ)، الآحاد والمثاني، ج1، ص414، تحقيق: د. باسم فيصل أحمد الجوابرة، ناشر:دار الراية - الرياض، الطبعة: الأولى، 1411 – 1991م.)
جالب اينجاست که اهل سنت وي را از اصحاب عادل پيامبر مي دانند که هيچ نيازي به بررسي در مورد شخصيت وي نيست و به همين جهت، رو شدن شخصيت وي برايشان سنگين است. سند روايت طبق مبانى اهل سنت معتبر است .
 

3-  پيش بيني رسول خدا (ص) در مورد الحاد وي در حرم!
عبد الله بن زبير

يکى از پيش‌گويى‌هاى رسول خدا (ص) که در کتب اهل سنت، با سند معتبر آمده است، پيشگويى کشتارى است که در مکه رخ مى دهد؛ ايشان فرموده‌اند شخصى از قريش به نام عبد الله در مکه کشتار مى‌کند و خود او نيز در مکه کشته مى‌شود، گناهان او، برابر گناه جن و انس است، و عذاب او نيمى از عذابى است که بر کل جهنميان وارد مى‌شود! که تمام خصوصياتى که در مورد اين شخص در روايات اهل سنت آمده است، تنها بر عبد الله بن زبير تطبيق مى‌کند و حتى تعدادى از صحابه از جمله عثمان نيز اين روايت را بر او تطبيق کرده‌اند:
احمد بن حنبل در مسند خويش چنين روايت مى‌کند که:
حدثنا عبد اللَّهِ حدثني أبي ثنا إِسْمَاعِيلُ بن أَبَانَ الوَرَّاقُ ثنا يعْقُوبُ عن جَعْفَرِ بن أبي الْمُغِيرَةِ عَنِ بن أَبْزَى عن عُثْمَانَ بن عَفَّانَ قال قال له عبد اللَّهِ بن الزُّبَيرِ حين حُصِرَ ان عندي نَجَائِبَ قد أَعْدَدْتُهَا لک فَهَلْ لک ان تَحَوَّلَ إلى مَکةَ فَيأْتِيک من أَرَادَ أَنْ يأْتِيک قال لاَ إني سمعت رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يقول يلْحِدُ بِمَکةَ کبْشٌ من قُرَيشٍ اسْمُهُ عبد اللَّهِ عليه مِثْلُ نِصْفِ أَوْزَارِ الناس.
وقتى که عثمان محاصره شده بود، عبد الله بن زبير به او گفت: من چند اسب تندرو دارم که آنها را براى تو آماده کرده‌ام! آيا نمى‌خواهى به مکه بروى و کسانى که مى‌خواهند با تو باشند، به نزد تو بيايند ؟
عثمان گفت: خير! من از رسول خدا (ص) شنيدم که فرمود: قوچى در مکه الحاد مى‌کند که اسم او عبد الله است و بر او نصف عذاب مردم است!
(الشيباني، ابوعبد الله أحمد بن حنبل (متوفاى241هـ)، مسند أحمد بن حنبل، ج1، ص64 ش 461، ناشر: مؤسسة قرطبة – مصر.) 
گفتني است که بسياري از علماي اهل سنت تمام تلاش خود را در خدشه وارد کردن به اين روايت کرده اند ولي ناکام مانده اند چرا که بر طبق اصول خود ايشان و اصول علوم الحديث و رجال اين روايت سندش معتبر است.
و در مورد اينکه منظور پيامبر از اين عبد الله چه کسي ميتواند باشد نزد اهل سنت اختلاف است که با دقت در روايت و بررسي تاريخ مشخص ميشود تمام اين خصوصيات در عبد الله بن زبير بود و نه ديگران.
اين نکته در مقابل وهابيون که متعه را دقيقا زنا و ناشى از بى‌غيرتى مى‌دانند، نکته جالب توجهى است که ازدواج زبير، با اسماء دختر خليفه اول، از متعه بوده و عبد الله بن زبير نيز ثمره همين ازدواج بوده است! و حتي طبق اين مدارک او نخستين فرزندى است که بعد از اسلام از ازدواج موقت به دنيا آمد!

4- پيشگويي سلمان فارسي در مورد وي:

مقدس‌ترين خانه، در نزد مسلمانان، کعبه است، اما طبق روايات اهل سنت، اين خانه، به دست عبد الله بن زبير به آتش کشيده شده است! 
ابن عساکر دمشقى در کتاب تاريخ مدينه دمشقى مى‌نويسد:
أخبرنا أبومحمد عبدان بن زرين بن المقرئ نا نصر بن إبراهيم المقدسي أنا عبد الوهاب بن الحسين الغزال أنا الحسين بن محمد بن عبيد العسکري نا محمد بن عثمان بن أبي شيبة نا وکيع نا سفيان عن سلمة بن کهيل عن أبي صادق عن حنش الکناني عن عليم الکندي عن سلمان الفارسي قال ليحرقن هذا البيت على يدي رجل من آل الزبير .
سلمان فارسى گفت: قطعا اين خانه (کعبه) به دست يکى از آل زبير به آتش کشيده خواهد شد!
(ابن عساکر الدمشقي الشافعي، أبي القاسم علي بن الحسن إبن هبة الله بن عبد الله (متوفاى571هـ)، تاريخ مدينة دمشق وذکر فضلها وتسمية من حلها من الأماثل، ج28، ص221، تحقيق: محب الدين أبي سعيد عمر بن غرامة العمري، ناشر: دار الفکر - بيروت - 1995.) در نزد اهل سنت سلمان صحابي و جزو ثقات است و سند اين روايت معتبر است.
 

5-  حضرت علي(عليه السلام) او را ابن سوء مي‌داند:

يکى از نکاتى که در روايات اهل سنت، راجع به عبد الله بن زبير جلب توجه مى‌کند، اين است که اميرمومنان على عليه الصلاة والسلام، او را «ابن سوء» مى‌دانند!
طبرى اين روايت را با سند معتبر نقل مى‌کند که حضرت فرمودند:
عبد الله بن زبير
ما حدثنيه أحمد بن زهير قال حدثنا أبي أبو خيثمة قال حدثنا وهب بن جرير بن حازم قال سمعت أبي قال سمعت يونس بن يزيد الأيلي عن الزهري في قصة ذکرها من خبر علي وطلحة والزبير وعائشة في مسيرهم الذي نحن في ذکره في هذا الموضع قال ... لما وقف علي وأصحاب الجمل؛ خرج علي على فرسه فدعا الزبير فتواقفا فقال له علي: ما جاء بک ؟ قال: جاء بي أني لا أراک لهذا الأمر أهلاً ولا أولى به منا. فقال علي: لست أهلاً لها بعد عثمان ؟ قد کنا نعدک من بني عبد المطلب حتى نشأ ابنک ابن السوء ففرق بيننا وبينک ...
وقتى على و اصحاب جمل ايستادند على سوار بر اسب شده و زبير را خواست، وقتى هر دو به هم نزديک شدند، على به او گفت: چه چيزى تو را به اينجا آورد ؟ گفت:
من به اين علت به اينجا آمدم که تو را شايسته اين کار نمى‌دانم و تو را از خود اولاى به خلافت نمى‌دانم!
حضرت فرمودند: آيا بعد از مرگ عثمان من شايستگى خلافت ندارم ؟ ما تو را از بنى عبد المطلب مى‌دانستيم، تا اينکه پسر تو، پسر ناشايست تو بزرگ شد، و بين ما و تو فاصله انداخت .
(الطبري، أبو جعفر محمد بن جرير بن يزيد بن کثير بن غالب (متوفاى310)، تاريخ الطبري، ج3، ص41، ناشر: دار الکتب العلمية - بيروت.
البلاذري، أحمد بن يحيي بن جابر (متوفاى279هـ)، أنساب الأشراف، ج1، ص314، طبق برنامه الجامع الکبير.
ابن أثير الجزري، عز الدين بن الأثير أبي الحسن علي بن محمد (متوفاى630هـ) الکامل في التاريخ، ج3، ص128، تحقيق عبد الله القاضي، ناشر: دار الکتب العلمية - بيروت، الطبعة الثانية، 1415هـ.)
 

6 - عامل حضور زبير و عايشه در جنگ جمل :

يكى از مسببين اصلى شروع جنگ جمل، زبير بن عوام بود؛ كه قبل از شروع جنگ، با مناظره‌اى كه اميرمومنان على عليه السلام با او داشتند، از جنگ منصرف شد. اما عبد الله بن زبير، پسرش حتي پدر خود را فريب داد! و او را مجبور كرد كه به جنگ بيايد!
همچنين آمده است كه عبد الله بن زبير، عائشه را نيز كه از ميانه راه منصرف شده بود، متقاعد كرد كه به راه ادامه دهد! و در صورتى كه زبير و عائشه اين جنگ را ترک مى‌كردند، قطعا ديگر كسى براى مقابله با آن حضرت نمى‌آمد! چون زبير و عائشه دو ركن اصلى شروع جنگ بر ضد حضرت بودند! و ديگر اين همه كشته بر مسلمانان تحميل نمى‌شد.
يعنى عبد الله بن زبير، خود يك‌تنه، بار شروع جنگ جمل و حضور پدرش و عائشه را بر دوش مى‌كشد .
يكى از مسببين اصلى شروع جنگ جمل، زبير بن عوام بود؛ كه قبل از شروع جنگ، با مناظره‌اى كه اميرمومنان على عليه السلام با او داشتند، از جنگ منصرف شد. اما عبد الله بن زبير، پسرش حتي پدر خود را فريب داد! و او را مجبور كرد كه به جنگ بيايد!

7- نخستين كسي كه در اسلام شهادت دروغ داد:

اين روايت، در مسند احمد، سنن ترمذى و سنن ابن ماجه آمده است كه رسول خدا (ص) فرمودند «شهادت دروغ، با شرک به خداوند با هم برابر هستند!»:حدثنا عبد اللَّهِ حدثني أبي ثنا مَرْوَانُ الفزاري ثنا سُفْيَانُ بن زِيَادٍ عن فَاتِكِ بن فَضَالَةَ عن ايمن بن خُرَيْمٍ قال قام رسول اللَّهِ صلى الله عليه وسلم خَطِيباً فقال يا أَيُّهَا الناس عَدَلَتْ شَهَادَةُ الزُّورِ اشراكا بِاللَّهِ ثَلاَثاً ثُمَّ قال اجْتَنِبُوا الرِّجْسَ مِنَ الأَوْثَانِ وَاجْتَنِبُوا قَوْلَ الزُّورِ
رسول خدا (ص) فرمودند: شهادت دروغ، با شرک به خدا برابر است! سپس به اين آيه استدلال كردند كه «اجتنبوا الرجس من الاوثان واجتنبوا قول الزور» (مسند أحمد بن حنبل ج4، ص233 ش 18073، اسم المؤلف: أحمد بن حنبل أبو عبدالله الشيباني الوفاة: 241، دار النشر: مؤسسة قرطبة - مصر- سنن أبي داود ج3، ص305 ش 359، اسم المؤلف: سليمان بن الأشعث أبو داود السجستاني الأزدي الوفاة: 275، دار النشر: دار الفكر - -، تحقيق: محمد محيي الدين عبد الحميد داود
عبد الله بن زبير
السجستاني الأزدي الوفاة: 275، دار النشر: دار الفكر - -، تحقيق: محمد محيي الدين عبد الحميد سنن ابن ماجه ج2، ص794 ش 237، اسم المؤلف: محمد بن يزيد أبو عبدالله القزويني الوفاة: 275، دار النشر: دار الفكر - بيروت-، تحقيق: محمد فؤاد عبد الباقي )

 
8- امام حسن عليه السلام او را نادان مي ‌داند:

سفيه لم يجد مسافها قاله الحسن بن علي رضي الله عنهما فى عمرو وفي عبد الله بن الزبير
نادانى است كه نادان ديگرى پيدا نكرده كه با او همراهى كند! اين را حسن بن على (عليهما السلام) ‌در مورد عمرو و عبد الله بن زبير گفته است!
(الزمخشري الخوارزمي، ابوالقاسم محمود بن عمرو بن أحمد جار الله (متوفاى538هـ)، المستقصى في أمثال العرب، ج2، ص118، ناشر: دار الكتب العلمية - بيروت، الطبعة: الثانية، 1987م .) 
 

9- عبد الله بن زبير، درود بر رسول خدا (ص) و صلوات را ترك كرد! با چهار متن)

يكى از كارهايى كه در روايات، از آن مذمت فراوان شده است، ترك درود بر رسول خدا (ص) است! البانى وهابى، روايت ذيل روايت را نقل كرده و سند آن را صحيح مى‌داند كه:
ما اجتمع قوم ثم تفرقوا عن غير ذكر الله و صلاة على النبي صلى الله عليه و سلم إلا قاموا عن أنتن من جيفة.
هيچ قومى جمع نشدند و سپس بدون ذكر خدا و درود بر رسول خدا (ص) پراكنده شدند، مگر آنكه موقع بيرون رفتن، بوى آنها بدتر از بوى مردار است!
عمل اليوم والليلة ج1، ص164 ش 58، اسم المؤلف: أحمد بن شعيب بن علي النسائي أبو عبد الرحمن الوفاة: 303، دار النشر: مؤسسة الرسالة - بيروت - 1406، الطبعة: الثانية، تحقيق: د. فاروق حمادة
با اين همه مى‌بينيم كه به اقرار علماى اهل سنت، عبد الله بن زبير، به خاطر دشمنى با اهل بيت رسول خدا (ص) درود بر آن حضرت را ترك كرده است!
وي با خاندان پيامبر اکرم صلي الله عليه و آله دشمني زيادي داشت و در تاريخ موارد اعمال پست اين شخص در حق اهل بيت پيامبر وارد شده است مثل : دشنام دادن به امام علي عليه السلام  توهين و تحقير بني هاشم وي با بي شرمي ايشان را در مکه زنداني کرد و مي خواست به آتش بکشاندشان .
وي ابن عباس و محمد بن حنفيه را تبعيد کرد و بسيار بخيل و مال اندوز بود .
در طول تاريخ افرادي اين چنين پست و بي ارزش امامان معصوم ما را در تنگنا قرار مي دادند و مردم را محروم از برکت وجودشان نگه ميداشتند تا به هواهاي نفساني خود شهوات قدرت طلبيشان برسند . 
خداوند جميعشان را لعنت کند .
فرآوري : محمدي
گروه دين تبيان

منبع : پژوهشکده ولي عصر (عجل الله تعالي فرجه ) 



 
تعداد بازديد:1969 آخرين تغييرات:89/12/22
نظرات

نظر شما:
نام و نام خانوادگي
پست الكترونيك
نظر