پنج شنبه 8 تير 1396 - 5 شوال 1438 - 29 ژوئن 2017
صفحه اصلي/اخبار فناوري

درخشانترین منطقه ستاره ساز

درخشانترين منطقه ستاره ساز

سحابي هاي بسياري در دل آسمان قرار دارند، که به علت گرما و براگيزش از خود نور تابش مي کنند، البته نه فقط در نور مرئي، بلکه اين سحابي ها در طول موجهاي فرابنفش هم تابش دارند. اين سحابي ها معمولا کارخانه هاي ستاره سازي هستند. با تجمع و تراکم گاز و غبار درون اين سحابي ها، ستاره هاي جديد متولد مي شوند.

اين تصويري زيبا از ابر ستاره سازي بنام NGC 346 است. اين ابر در واقع ترکيبي از نور با طول موج هاي مختلف است، که توسط تلسکوپ فضايي اسپيتزر (در طول موجهاي فرابنفش)، تلسکوپ تکنولوژي نوين رصد خانه جنوبي اروپا با (نور مرئي) و تلسکوپ فضايي نيوتون XMM متعلق به اسا تهيه شده است.
درخشانترين منطقه ستاره ساز
در اين تصوير، پرتوي فرابنفش ذرات سرد را به رنگ سرخ، اطلاعات مرئي گاز هاي تابان را به رنگ سبز و اشعه ايکس گاز هاي بسيار داغ را به رنگ آبي نشان مي دهد. ستاره هاي معمول در اين زايشگاه بصورت نقطه هاي آبي با مرکزيت سفيد نشان داده شده در حاليکه ستاره هاي جوان پوشانيده شده در درون ذرات گرد بصورت نقطه هاي سرخ با مرکزيت سفيد ديده مي شوند.
تنوع رنگ در اين تصوير نشانگر آن است که ستاره ها در اين محل به دو روش بوجود مي آيند:  يکي با کمک باد و دوم توسط تشعشعات. ستاره ها معمولأ زماني بوجود مي آيند که ستارگان بزرگ در حال مرگ ستاره هاي کوچک را در هسته از خود باقي بگذارند. اولين ميکانيزم وابسته به تشعشعات در نزديکي مرکز ابر نشان داده شده. در اين محل تشعشعات ستاره هاي بزرگ توسط ابر گرد و غبار اطراف آن بلعيده مي شوند و در نتيجه امواج ضربتي اي را بوجود مي آورند که گاز و گرد را بصورت ستاره هاي جديد متراکم مي سازند. سپس مواد متراکم شده، بصورت کماني از رشته هاي سرخ و نارنجي ظاهر مي شوند، اما ستاره هاي جديد در داخل اين رشته ها هنوز هم توسط گرد و غبار احاطه شده و به همين خاطر ديده نمي شوند.
اما مکانيزم دوم يعني وابسته به باد در قسمت بالايي ابر اتفاق مي افتد. لکه ستاره هاي صورتي شکل منزوي شده در قسمت بالايي چپ در اثر باد هاي سنگين يک ستاره بزرگ که در قسمت چپ قرار دارد بوجود آمده اند. اين ستاره بزرگ حدود 50 هزار سال قبل بصورت يک ابرنواختر منفجر شده بود، اما قبل از مرگ بادهايش، گاز و گرد را به هم فشرده بود. هرچند اين ستاره بزرگ در تصوير ديده نمي شود، اما حباب ايجاد شده در زمان انفجار در نزديکي هاي لبه، بصورت لکه سفيد و يک هاله آبي در قسمت بالايي چپ ديده مي شود (اين لکه سفيد در واقع ترکيي از سه ستاره است).
اين ابر در واقع درخشانترين منطقه ستاره ساز در ابر کوچک ماژلاني و بصورت يک کهکشان نا منظم کوتوله مي باشد که در فاصله 210 هزار سال نوري بدور کهکشان راه شيري در گردش است.
 

منبع:




 
تعداد بازديد:789 آخرين تغييرات:89/12/25
نظرات

نظر شما:
نام و نام خانوادگي
پست الكترونيك
نظر