پنج شنبه 30 خرداد 1398 - 16 شوال 1440 - 20 ژوئن 2019
صفحه اصلي/دين و انديشه

نگاه اشو به دعا

نگاه اشو به دعا

دعا زمينه ي ارتباط بنده با خالق و مدبر هستي است. در تمامي اديان و مذاهب دعا وجود دارد و راه ارتباط معنوي معرفي مي گردد. به شکلي که هرچه انسان بيشتر اهل دعا و مناجات باشد معنويت بيشتر نيز دارا خواهد بود.

براي دعا در مکاتب مختلف آداب و رسوم خاصي نيز وارد شده است، نوع دعا، وقت دعا، مکان دعا و حتي حالت شخص دعا کننده.
مثلا در اسلام، استغفار، آن هم در دل شب (سحر)، در يک جاي خلوت و دور از ريا و با حالت تضرع از جمله دعاهاي سفارش شده مي باشد.
ارزش و جايگاه دعا را زماني بيشتر متوجه مي شويم، که مي بينيم انسانهاي وارسته در طول تاريخ، از جمله کارهاي مداومشان، دعا در مقابل ذات اقدس ربوبي است و در بين اين انسانهاي والا، ما مسلمانان اهل بيت رسول گرامي اسلام را مي بينيم، که ضمن انجام دعا، آن را به اشکال مختلف به ديگران نيز آموزش داده اند.
و امروزه ما مي توانيم معارف بلند دين و معنويت را در دعاهايي که از اهل بيت به ما رسيده است، پيدا کنيم، نگاهي کوتاه به دعاي کميل، جوشن کبير ، دعاهاي صحيفه سجاديه و ... مي تواند جايگاه و عظمت دعا را به ما نشان دهد. 
در عرفانهاي نوظهور خصوصا اشو، براي اين که خدا را انکار مي کند تبعات آن را نيز (دعا) انکار مي کند. در واقع مي گويد که خدايي وجود ندارد تا که به دعاي تو گوش دهد و تمام اينها افسانه است. 
جايي براي دعا وجود ندارد، زيرا دعا خدا محور است. اگر خدايي وجود نداشته باشد، نزد چه کسي مي تواني دعا کني؟ تمام دعاها کاذب هستند، زيرا کسي وجود ندارد که به آنها پاسخ دهد، کسي نيست که بشنود. تمام دعاها تحقير، توهين و تنزل از مقام انساني است. تمام دعاها زشت هستند! تو نزد افسانه اي زانو مي زني که وجود ندارد. (فصل اول کتاب توطئه اي به اسم خدا)
در اين جا لازم است به اين نکته اشاره کنم که، تصور اشو از خدا، مانند برخي اديان ديگر، يک موجودي به شکل انسان با کمي تفاوت است، و در واقع اين منشأ اشتباه اشو مي باشد، و در نقدي که به دعا مي کند اين مسأله روشن است.
و پنج ميليارد نفر دعا مي کنند، و فقط يک نفر که مي شنود! آيا فکر مي کني که او سالم باقي بماند؟ "نان روزانه ام را به من بده!" چرا براي تمام عمرت درخواست نکني و تمامش نکني؟! يک بار دعا کفايت مي کند!
در اسلام، استغفار، آن هم در دل شب (سحر)، در يک جاي خلوت و دور از ريا و با حالت تضرع از جمله دعاهاي سفارش شده مي باشد
ولي تو هر روز او را به زحمت مي اندازي، مانند يک زن که به شوهرش نق مي زند، صبح و شام. و محمدياني هستند که
اوشو
پنج بار در روز دعا مي کنند. آنان نق زن هاي بزرگي هستند! (فصل اول کتاب توطئه اي به اسم خدا)
در اين عبارت کاملا روشن است، خدايي را که اشو دعاي در مقابل او را نفي مي کند، خداي داراي جسم است، که بايد براي شنيدن دعاي مردم گوش داشته باشد، و معلوم است، خداي مجسوم اشو، قادر به شنيدن دعاي همزمان پنچ ميليارد انسان نيست. و اين خدا به گفته اشو و ما يک افسانه است، بله ما هم در اين نکته با اشو هم عقيده ايم، که خدايي که براي شنيدن دعا گوش لازم دارد افسانه اي بيش نيست.
کسي وجود ندارد که دعاهاي شما را بشنود؛ کسي وجود ندارد که به دعاهاي شما پاسخ بدهد. تمامي مذاهب شما را برونگرا مي سازند تا شما به درون رو نکنيد. دعا يک چيز برون گرا است. خدا آنجا هست و شما نزد آن خدا فرياد مي کشيد. ولي اين شما را از خودتان دور مي کند. هر دعايي غيرمذهبي است.
و دعا چيزي جز تکه پاره هاي افسانه اي به نام خدا نيست. از دعا پرهيز کنيد. دعا شما را از حقيقت وجودين خود دور مي سازد. عميق تر وارد مراقبه شويد. اين تنها ديانت ممکن است. فصل اول از کتاب توطئه اي به اسم خدا.
اما خدايي را که ما در مقابلش زانو مي زنيم و دعا مي خوانيم، با خداي در ذهن اشو متفاوت بوده و نه تنها جسم ندارد، بلکه قدرت و عظمتي فراي تصور بشري را داراست، خدايي که از رگ گردن به ما انسانها نزديک تر بوده و به تمام حالات و نيات ما آگاهي کامل دارد.
اللَّهُ لا إِلهَ إِلاَّ هُوَ الْحَيُّ الْقَيُّومُ لا تَأْخُذُهُ سِنَةٌ وَ لا نَوْمٌ لَهُ ما فِي السَّماواتِ وَ ما فِي الْأَرْضِ مَنْ ذَا الَّذِي يَشْفَعُ عِنْدَهُ إِلاَّ بِإِذْنِهِ يَعْلَمُ ما بَيْنَ أَيْدِيهِمْ وَ ما خَلْفَهُمْ وَ لا يُحِيطُونَ بِشَيْ‏ءٍ مِنْ عِلْمِهِ إِلاَّ بِما شاءَ وَسِعَ كُرْسِيُّهُ السَّماواتِ وَ الْأَرْضَ وَ لا يَؤُدُهُ حِفْظُهُما وَ هُوَ الْعَلِيُّ الْعَظِيمُ . سوره بقره (255)
هيچ معبودى نيست جز خداوند يگانه زنده، كه قائم به ذات خويش است، و موجودات ديگر، قائم به او هستند، هيچگاه خواب سبك و سنگينى او را فرا نمى‏گيرد، (و لحظه‏اى از تدبير جهان هستى، غافل نمى‏ماند،) آنچه در آسمانها و آنچه در زمين است، از آن اوست، كيست كه در نزد او، جز به فرمان او شفاعت كند؟! (بنا بر اين، شفاعت شفاعت كنندگان، براى آنها كه شايسته شفاعت‏اند، از مالكيت مطلقه او نمى‏كاهد.) آنچه را در پيش روى آنها [بندگان‏] و پشت سرشان است مى‏داند، (و گذشته و آينده، در پيشگاه علم او، يكسان است.) و كسى از علم او آگاه نمى‏گردد، جز به مقدارى كه او بخواهد. (اوست كه به همه چيز آگاه است، و علم و دانش محدود ديگران، پرتوى از علم بى پايان و نامحدود اوست.) تخت (حكومت) او، آسمانها و زمين را در بر گرفته، و نگاهدارى آن دو [آسمان و زمين‏]، او را خسته نمى‏كند. بلندى مقام و عظمت، مخصوص اوست.
داريوش عشقي
گروه دين تبيان



 
تعداد بازديد:1401 آخرين تغييرات:90/01/14
نظرات

نظر شما:
نام و نام خانوادگي
پست الكترونيك
نظر