پنج شنبه 4 خرداد 1396 - 28 شعبان 1438 - 25 مي 2017
صفحه اصلي/خانواده

تربیت دینی در روزهای بحرانی

تربيت ديني در روزهاي بحراني

سوال هاي زيادي که در اين دوران در ارتباط با مسائل فکري و اعتقادي براي نوجوان مطرح مي شود و او در پي يافتن پاسخ اين پرسش ها به جستجو مي پردازد؛ همه برخاسته از اين انگيزه دروني است.


دوره نوجواني دوره شکل گيري اعتقادات است و در اين سنين، نوجوان با کنجکاوي و خواست دروني، به دنبال دست يافتن به هويت ايدئولوژيک (عقيدتي) است به نحوي که بتواند در پرتو آن به «فلسفه زندگي » روشني دست يابد.
سوال هاي زيادي که در اين دوران در ارتباط با مسائل فکري و اعتقادي براي نوجوان مطرح مي شود و او در پي يافتن پاسخ اين پرسش ها به جستجو مي پردازد؛ همه برخاسته از اين انگيزه دروني است.
نوجواني
تحقيقات علمي نشان مي دهد که نوجوانان با پشت سر نهادن دوران کودکي در همه آنچه که از قبل و با خوش بيني کامل از خانواده آموخته اند، دست خوش شک و ترديد مي شوند. آنها با دست يافتن به رشد فکري، قدرت تفکر در مسائل و موضوعات اساس زندگي خود را پيدا مي کنند و براي رسيدن به يک نظام فکري و عقيدتي که بتواند پاسخ گوي نيازهاي فکري و عاطفي آن ها باشد، تلاش مي کنند. از سوي ديگر در دوران بلوغ همزمان با بيدار شدن ساير غرايز و نيازهاي رواني، وجدان ديني و اخلاقي نيز در درون نوجوان بيدار و فعّال مي شود و او را به تفکر درباره معنويات و حقايق ديني وامي دارد. به همين علّت، يکي از نيازهاي اصيل نوجوانان در اين سنين، نيازها و انگيزه هاي ديني و الهي آن هاست.
 خانواده نبايد فرزندان خود را در حلّ و فصل مسائل فکري و يافتن پاسخ به پرسش هاي اساسي تنها بگذارند، بلکه بايد به روش منطقي آن ها را در حل مسائل خود ياري رسانند

دوره نوجواني دوره شکل گيري اعتقادات است.

و در اين سنين، نوجوان با کنجکاوي و خواست دروني، به دنبال دست يافتن به هويت ايدئولوژيک (عقيدتي) است به نحوي که بتواند در پرتو آن به «فلسفه زندگي » روشني دست يابد. سوال هاي زيادي که در اين دوران در ارتباط با مسائل فکري و اعتقادي براي نوجوان مطرح مي شود و او در پي يافتن پاسخ اين پرسش ها به جستجو مي پردازد؛ همه برخاسته از اين انگيزه دروني است.
نوجواني
در اين جا لازم است يادآوري کنيم که خانواده نبايد فرزندان خود را در حلّ و فصل مسائل فکري و يافتن پاسخ به پرسش هاي اساسي تنها بگذارند، بلکه بايد به روش منطقي آن ها را در حل مسائل خود ياري رسانند. اگر پدر و مادر خود اهل مطالعه هستند، با معرفي کتاب هاي مناسب و بحث و گفتگو با او، ذهنش را نسبت به مسائل روشن سازند؛ و اگر والدين آمادگي و توانايي کافي براي اين کار ندارند، بهتر است فرزند نوجوان خود را با کسي که مورد اعتماد و آشنا با مسائل فکري و اعتقادي است، مرتبط سازند تا پاسخ پرسش هاي خود را از اين فرد دريافت دارد. معلمان و مربيان مدرسه اي که فرزند شما در آن به تحصيل مشغول است معمولاً مناسب ترين افراد براي انجام اين کارند.
نکته اي که در اين جا بايد به آن تاکيد شود اين است که در بحث و گفتگوي با نوجوان نبايد مسائلي را که فراتر از سطح درک و فهم اوست مطرح کرد که اين کار به ايجاد اغتشاش فکري در او منتهي خواهد شد و مشکلي را حل نخواهد کرد. توجه به ويژگي ها و مقتضيات مختلف مراحل گوناگون رشد ايجاد مي کند که ما در هر مرحله اي متناسب با قدرت درک و فهم آن مرحله با نوجوان به بحث و گفتگو بپردازيم و به تدريج و آرام آرام او را با مسائل بالاتر آشنا سازيم.
در هر حال، شرايط خاصّي که نوجوان در آن قرار دارد اقتضا مي کند که به تربيت اعتقادي و ديني او اهميت بيشتري داده شود تا او بتواند از بلاتکليفي، ابهام و سردرگمي دوران نوجواني نجات يافته فلسفه روشني براي زندگي خود پيدا کند.
 دست يافتن به ايمان ديني، نوجوان را در رسيدن به آرامش رواني که از نيازها و ضرورت هاي اين دوران است، کمک مي کند و اضطراب هاي او را فرو مي نشاند
دين، به عنوان نظامي همه جانبه، فلسفه روشني براي زندگي ارائه مي کند. در اين نظام مي توان پاسخ همه سوال هاي اساسي را يافت و به جهت گيري مشخصي در ارتباط با نيازهاي عاطفي- که در دوره جواني از عمق و گستردگي بي نظيري برخوردارند- دست يافت.
نوجواني
علاوه بر آن، دست يافتن به ايمان ديني، نوجوان را در رسيدن به آرامش رواني که از نيازها و ضرورت هاي اين دوران است، کمک مي کند و اضطراب هاي او را فرو مي نشاند. اين آرامش به چند دليل به وجود مي آيد؛ اول اين که جوان- هم چنانکه در بالا گفته شد- از حالت بلا تکليفي و سردرگمي خارج شده خط سير فکري و عملي روشني مي يابد؛ دوم اين که اعتقاد به خدا افق ديد او را از سطح اين دنياي مادي فرارت مي برد و نا کامي در زمينه هاي مادّي و دست نيافتن به همه خواسته هاي خود با وجود کمبودهاي احتمالي، او را از پا در نمي آورد و گرفتار ياس و ناآرامي نمي شود؛ سوم اين که نياز انسان به توجه به خدا و داشتن ارتباط قلبي با او نيازي فطري است که اگر برآورده نشود، انسان را با ناآرامي پنهان و آشکار روبرو مي سازد؛ در توجه به خدا آدمي به آرامش آميخته با رضايت و خشنودي مي رسد و از قيد اضطراب هاي دروني مي دهد. هر کس به فراخور حال خود مي تواند اين حقيقت را تجربه کند. قرآن کريم آرامش واقعي را تنها در توجّه به خدا معرّفي مي کند و فراموش کردن او را موجب سختي و تنگي زندگي مي داند. از اين جا مي توان دريافت که آدمي چنان آفريده شده است که جز در سايه ارتباط با خدا به آرامش قلبي و طمانينه باطني نمي رسد.
با توجه به اهميت آرامش روحي در سنين بحراني بلوغ، مي توان به اهميتي که تربيت ديني در دوره نوجواني دارد پي برد.متاسفانه برخي خانواده ها نمي دانند که تقويت ايمان نوجوان تا چه اندازه اي خانواده را در تربيت او ياري مي رساند و از مشکلات اين دوران پرشور و شرّ مي کاهد.
نوجواناني که اهل نماز هستند در صورتي که لغزش هايي داشته باشند، با اتکا به اين ارتباط پيوسته و منظم، راحت تر مي توانند از لغزش هاي خود برگردند و خود را پاک سازند؛ از اين رو نبايد از نقش اساسي نماز در تربيت کودکان و نوجوانان غفلت کرد
در اين جا بايد به نقش منحصر به فرد نماز اشاره کنيم. نماز ارتباط قلبي انسان با خداست و نقشي بسيار سازنده در تربيت روحي و اخلاقي انسان دارد. کساني که با نماز آشنا هستند به پايگاه روحي و معنوي با ارزشي دسترسي دارند. نوجوانان به اين پناهگاه معنوي بيشتر نيازمندند. نوجواناني که اهل نماز هستند در صورتي که لغزش هايي داشته باشند، با اتکا به اين ارتباط پيوسته و منظم، راحت تر مي توانند از لغزش هاي خود برگردند و خود را پاک سازند؛ از اين رو نبايد از نقش اساسي نماز در تربيت کودکان و نوجوانان غفلت کرد.
 
 
فرآوري :  داودي
بخش خانواده ايراني تبيان

منبع : کتاب رفتار والدين با فرزندان



 
تعداد بازديد:901 آخرين تغييرات:90/01/25
نظرات

نظر شما:
نام و نام خانوادگي
پست الكترونيك
نظر