چهارشنبه 28 شهريور 1397 - 9 محرم 1440 - 19 سپتامبر 2018
صفحه اصلي/خانواده

تجمل گرایی عامل سقوط انسان و جامعه

تجمل گرايي عامل سقوط انسان و جامعه

تجمل گرايي عامل سقوط انسان و اجتماع است. انسان تجمل‌گرا به حق خود قانع نيست و سعي مي‌کند از هر راهي که مي‌تواند زندگي تجملي را ادامه دهد و لازمه اين تجمل گرايي گناهان نظير حق‌الناس است.


تجمل عروسي مبلمان
زندگي تجمّلي، زندگي چشم و هم چشمي و مصرفي و زندگي توأم با اسراف و تبذير، انسان و اجتماع را نابود مي‌سازد. اميرالمؤمنين«سلام الله‌عليه» مي‌فرمايند: زندگي تجمّلي، انسان را به سقوط مي کشاند.
و قد رقّت و دقّت و استرَقّت  فضول العيش اعناق الرجالي
آنچه انسان را در دنيا و آخرت، ذليل و خار مي کند، موجب ضعف عصب و افسردگي است و آدمي را مي رساند به آنجا که مجبور است در مقابل هر کس و ناکسي متواضع شود و گردن کج کند، زندگي تجمّلي و همراه با اسراف و تبذير است.
«وَ أَصْحابُ الشِّمالِ ما أَصْحابُ الشِّمالِ، فِي سَمُومٍ وَ حَمِيمٍ، وَ ظِلٍّ مِنْ يَحْمُومٍ، لا بارِدٍ وَ لا كَرِيمٍ، إِنَّهُمْ كانُوا قَبْلَ ذلِكَ مُتْرَفِينَ، وَ كانُوا يُصِرُّونَ عَلَى الْحِنْثِ الْعَظِيم» [1]
دست چپي‌ها در روز قيامت چقدر شومند. رسوايي و نامه عملشان به دست چپشان و بالأخره در صف کفّار و منافقين و فجّار هستند. به واسطه تجمّل گرايي‌ها در دنيا که منجر به گناهان بزرگ بزرگ شده است، زير دود و هُرم جهنّم، به سر مي‌برند. 
قرآن شريف، راجع به آن ملّتي که تجمّل گرا باشد، مي فرمايد: وقتي که تجمّل گرايي در ميان مردم زياد شد، استحقاق عقوبت پيدا مي کنند و بالأخره نابود مي شوند.
«وَ إِذا أَرَدْنا أَنْ نُهْلِكَ قَرْيَةً أَمَرْنا مُتْرَفِيها فَفَسَقُوا فِيها فَحَقَّ عَلَيْهَا الْقَوْلُ فَدَمَّرْناها تَدْمِيرا» [2]
لازمه تجمّل گرايي گناهاني نظير حقّ النّاس است. زيرا انسان تجمّل گرا، به حق خود قانع نيست و سعي مي‌کند از  هر راهي که مي‌تواند، زندگي تجمّلي را ادامه دهد. مجالس تشريفاتي و توأم با گناهان بزرگ، اختلاط بين زن و مرد، بدحجابي، بي حجابي و فساد اخلاقي، ناشي از تجمّل گرايي است. ملّت تجمّل گرا مستحق عذاب مي شود و اين ملت نابود است. ملّتي که نگراني، افسردگي و ضعف عصب داشته باشد و نيز ملّتي که مبتلا به گناه است، نابود شده است.
 

راهکار پيشگيري از سقوط تجمّل گرايي

راهکار پيشگيري از اين سقوط نيز بازگشت به قناعت و ساده‌زيستي است. سرمشق گرفتن از سيره اهل بيت«عليهم‌السّلام»، مانع سقوط است. البته از ما انتظار ندارند که مثل آن بزرگواران باشيم، زيرا نمي‌توانيم به اندازه ايشان قناعت و ساده‌زيستي داشته باشيم، بلکه بايد از آن ذوات مقدّس ها سرمشق بگيريم.
مؤمن آن است که زندگي تجمّلي و مسرفانه ندارد و البته بخيل هم نيست که زن و بچه اش در مضيقه باشند
«و لَكُمْ فِي رَسُولِ اللَّهِ أُسْوَةٌ حَسَنَة لمن کان يرجو الله بل يوم الآخر» [3]
هرکه آرزوي رسيدن به خداوند را دارد و هرکه طالب بهشت و برخورداري از نعمت‌هاي اخروي است، بايد اهل بيت «عليهم‌السّلام» را اسوه قرار دهد و در حدّ توان سعي نمايد شيوه زندگي خويش را به سيره آنان شبيه سازد.
اگر دولت و ملت، اراده کنند، مي‌توانند در مدت کمي وضعيت را تغيير دهند و قناعت و ساده زيستي را در جامعه حاکم سازند تا از نابودي بيشتر و خسارات بالاتر، پيشگيري شود. کسي تصوّر نکند نمي‌شود، اگر بخواهيم حتماً درست مي‌شود.
 

زندگي مورد پسند قرآن کريم

 قرآن کريم، زندگي مؤمن را ساده و به دور از اسراف مي‌داند:
«وَ الَّذِينَ إِذا أَنْفَقُوا لَمْ يُسْرِفُوا وَ لَمْ يَقْتُرُوا وَ كانَ بَيْنَ ذلِكَ قَواماً» [4]
مي‌فرمايد: مؤمن آن است که زندگي تجمّلي و مسرفانه ندارد و البته بخيل هم نيست که زن و بچه اش در مضيقه باشند.
روش زندگي از نظر اقتصادي به سه قسم منقسم مي شود: قسم اوّل: زندگي ضروري؛ يعني در حدّ بخور و نمير .
قسم دوّم: زندگي رفاهي؛ يعني زندگي متوسط، يعني برخورداري رفاهي از خوراک، پوشاک، مسکن و ازدواج، همراه با ساده زيستي و بدون تجمّل، اسراف و تبذير، که قرآن کريم اين زندگي را براي مؤمنين مي‌پسندد.
قسم سوم: زندگي تجملّي، همين زندگي که امروزه در بين هم? اقشار مردم رايج شده است و مورد مذمّت قرآن و عترت مي‌باشد.
تجمل عروسي مبلمان
مجالس عقد و عروسي تشريفاتي، جهيزيه‌هاي ناروا و مهريه‌هاي سنگين، از مصاديق بارز تجمّل‌گرايي است و بلاي بزرگي محسوب مي‌شود که به قول قرآن کريم، ملّت را نابود مي-کند. بسياري از لوازم جهيزيه‌ها اضافي است و هيچ‌گاه استفاده نمي‌شود، اين کار نوعي احتکار است و گناه بزرگي دارد. مردم بايد دست از اين کارهاي زشت بردارند و الاّ دردسرهايي که اکنون نيز وجود دارد، بيشتر مي‌شود.
جوان‌هاي عزيز، خداوند ضامن شده است که خرج را بدهد. خدا، کرم زير زمين را گرسنه نمي گذارد. نمي شود که خداوند انسان را خلق کرده و روزي او را نرساند : «إِنَّ اللَّهَ هُوَ الرَّزَّاقُ ذُو الْقُوَّةِ الْمَتِين» [5]
خداوند تعالي قدرت دارد بر اين‌که روزي انسان را برساند و روزي يعني مخارج يک زندگي در حد متوسط. اما هزينه‌هاي زندگي برجي و تجمّلي را نمي رساند.
کسي که طالب زندگي تشريفاتي و مصرفي است، مجبور است با قرض و وام و حتي با مال مردم خوري و ربادادن و با اقسام گناهان اقتصادي ديگر، مخارج زندگي را تهيه کند. 
بنابر نظر اسلام، زندگي انسان بايد در حد متوسط و به صورت رفاهي اداره شود و باقيمانده درآمد، صرف رسيدگي به ديگران و دستگيري از نيازمندان شود. تعاون و قانون مواسات، واجب است و هرکسي به اندازه وسعش بايد به آن عمل کند. پايه اقتصاد اسلام تعاون است و بايد جايگزين اسراف و تبذير و خودخوري شود تا به اقتصاد اسلام عمل گردد.
 

خسارات ناشي از تجمّل گرايي

بيماري‌هاي روحي رواني که امروزه بسياري به آن مبتلا شده‌اند، ناشي از تجمّل گرايي است.
اختلافات خانوادگي و افزايش طلاق و نيز مرگ‌هاي ناگهاني از همين ناحيه سرچشمه مي‌گيرد. زندگي‌هاي امروزه، نشاط و شادابي ندارد و لذا زندگي نيست، مرگ تدريجي است.
روايتي از معصوم : " روزي خواهد رسيد که کتاب خدا در دست مسلمانان و عمل به آن در اعمال کافران و غير مسلمانان است "
رواج فساد اخلاقي و کردار زشت برخي جوانان در مدگرايي که مبالغ فراواني براي آن هدر مي‌رود، در اثر تجمّل‌گرايي است.
تجمّل گرايي، مانع ازدواج شده است. قضيّه عزوبت و تجرّد که خيلي مصيبت درست کرده، ناشي از اين است که وقتي جوان به خواستگاري مي رود، خانواده عروس، سؤال‌هاي نامربوطي از او مي‌پرسند که اگر نتواند نظر آنان را در تجهيز تجمّلات تأمين کند، به او جواب رد مي‌دهند. به همين جهت سنّ دخترها و پسرها بالا رفته و نتوانسته‌اند ازدواج کنند.
با کمال تأسف بايد گفت که امروزه غريي‌ها ساده زيست تر از ما در حال گام برداشتن مي باشند و به وضوح ميبينيم که روايت معصوم که فرمودند : " روزي خواهد رسيد که کتاب خدا در دست مسلمانان و عمل به آن در اعمال کافران و غير مسلمانان است "، درحال عملي شدن است  .
پول
 آن‌ها ساده زيستي را از اسلام گرفته‌اند و در حالي که از نظر پايه و ريشه و ارز و پشتوانه، بسيار عالي و از نظر صنعت، بسيار مقتدر و پيشرفته هستند،اما زندگي آنان بسيار ساده است. يعني به آنچه اسلام مي گويد، عمل مي‌کنند.
 

اقتصادمان را سرو سامان دهيم!

دسته‌اي از مردم تجمّل گرا هستند و درآمدهاي کلان خود را به صورت حرام هزينه مي‌کنند. افراد محترم و باآبرويي در کمال احتياج به سر مي‌برند. اين قضيه اعتياد که متأثّر از تجمّل گرايي است، غوغا مي کند. اعتياد از کجا پيدا شد؟ همه در اين زمينه مقصرند: " كُلُّكُمْ رَاعٍ وَ كُلُّكُمْ مَسْئُولٌ عَنْ رَعِيَّتِه "‏ [6].



تعداد بازديد:2945 آخرين تغييرات:90/03/11
نظرات

نظر شما:
نام و نام خانوادگي
پست الكترونيك
نظر