شنبه 3 تير 1396 - 29 رمضان 1438 - 24 ژوئن 2017
صفحه اصلي/اجتماعي(جوانان، خانواده، بانوان و...)

اگر خانه شما مشرف دارد ...

اگر خانه شما مشرف دارد ...

برخي آپارتمان‌سازي‌ها، الگوبرداري نادرستي از آپارتمان‌سازي غربي است .


دکتر روح‌افزا مي‌گويد برخي آپارتمان‌سازي‌ها، الگوبرداري نادرستي از آپارتمان‌سازي غربي است .
 
چند وقت پيش، يکي از همکاران، خيلي ناراحت و عصبي به جلسه تحريريه آمد و وقتي دليل ناراحتي‌اش را جويا شديم، گفت که خانه‌شان جنوبي است و يک خانه شمالي که پشت حياط‌شان قرار گرفته، طوري طراحي شده که کاملا به منزل آنها اشراف دارد و اين، هر چند وقت يک‌بار، اسباب مزاحمت آنها مي‌شود....
 اين مشکل، مشکل نسبتا رايجي است که در اثر شيوه ساخت‌وساز منازل و انبوه‌سازي‌هاي فراوان در شهرهاي بزرگي مثل تهران بيشتر به چشم مي‌خورد. در اين مطلب مي‌خواهيم زواياي پيدا و پنهان يک ساخت‏وساز اصولي را بررسي کنيم. در کنار گفتگوي‌مان با دکتر فرهاد روح‌افزا، مدير گروه معماري دانشگاه آزاد تهران، مي‌توانيد ديدگاه‌هاي مهندس محمدرضا اردلاني، عضو شوراي سياست‌گذاري جامعه ايمن شهر تهران و دکتر محمدرضا خدايي، روان‌پزشک و عضو هيات علمي داتشگاه علوم پزشکي تهران و دکتر جمشيد نورشرق، حقوقدان و عضو هيأت علمي دانشگاه آزاد را هم بخوانيد.
 آقاي دکتر روح‌افزا! چه تفاوتي بين خانه‌هاي امروز و ديروز باعث شده که اين روزها بيشتر شاهد مشاجره بين همسايه‌ها باشيم؟
خب، خانه‌هاي قديمي کوتاه‌مرتبه بودند و وجود حياط در آنها باعث مي‌شد به يکديگر اشراف نداشته باشند. در آن خانه‌ها معمولا 60درصد به زيرساخت اختصاص داشت و 40درصد به حياط و تازه اين حياط هم پر بود از پوشش گياهي که پاکيزگي محيط‌زيست را در پي داشت. اما خانه‌هاي اين دوره و زمانه، چي؟ بيشتر ساختمان‌هاي بلند بدون ضابطه بالا رفته‌اند و پارکينگ‌ها هم جاي آن پوشش‌هاي گياهي را گرفته‌اند. اينها دلايلي است که سبب مشرف بودن ساختمان‌ها به يکديگر و ناراحتي ساکنان مي‌شود.
شايد باورتان نشود اگر بگويم که ابتدا اين مردمان غرب بودند که از معماري ساختمان‌هاي ما الگوبرداري کردند و با شناخت فرهنگ مردم خودشان و با توجه به نياز انبوه‌سازي، آنها را با تغييراتي علمي و کارشده تبديل به آپارتمان‌هاي 45 تا 75 متري کردند و اين طراحي و معماري سنتي شرقي با تغييراتي دوباره به ايران برگشت
 قانوني براي جلوگيري از اين ساخت‌وسازهاي غيراصولي وجود ندارد؟
چرا! ما براي ساختمان‌سازي قانون داريم. طرح‌هاي جامع داريم و بايد اصول فرهنگي را در بلندمرتبه‌سازي‌هايمان رعايت کنيم اما متأسفانه نمي‌توانيم يا نمي‌خواهيم که رعايت کنيم! مثلاً وقتي شهرداري به خانه‌هايي در کوچه‌هايي با عرض کم، اجازه بلندمرتبه‌سازي و حتي احداث برج مي‌دهد، خب، معلوم است که ساکنان طبقات بالايي اين ساختمان‌ها به تمام خانه‌هاي کوتاه منطقه اشراف خواهند داشت.
خانه-آپارتمان سازي
چرا جلوي اين ساخت‌وسازها را نمي‌گيرند؟
به خاطر اينکه در شهري مثل تهران، مشکل کمبود مسکن وجود دارد و شهرداري‌ها مجبورند اجازه بلندمرتبه‌سازي بدهند. اما ساخت‌وساز اين ساختمان‌هاي بلندي که اصول فرهنگي هنگام ساخت آنها رعايت نمي‌شود اصلاً به درد جامعه ما نمي‌خورد و با فرهنگ مردم ما سازگار نيست. برج‌ها، مردم يک جامعه را محدود مي‌کنند و حق برخي از فعاليت‌ها مثل نشستن در حياط و لذت بردن از هواي شب‏هاي تابستان را از مردم محله‌ها مي‌گيرند و پذيرفتن اين محدوديت‌ها زمان مي‌برد.
پس تکليف امنيت رواني شهروندان چه مي‏شود؟
به‌نظر مي‌رسد مشاوران ساخت‌وساز و مسوولان شهرسازي اهميت چنداني به اين موضوع نمي‌دهند و براي آنها بحث اقتصادي مهم‌تر از امنيت رواني است. البته منظور من اين نيست که مشکلات اقتصادي و کمبود مسکن اهميتي ندارند؛ ولي مي‌خواهم بگويم ما مي‌توانيم با مطالعه دقيق شيوه‌هاي ساخت‌وساز مدرن و سنتي، ساختمان‌هايي متناسب با فرهنگ خودمان طراحي و احداث کنيم و از اين طريق هم مشکلات اقتصادي را برطرف کنيم، هم بحران مسکن را رفع کنيم و ديگر از ساختمان‌سازي‌هاي غربي الگوبرداري نکنيم.
يعني الگوي اين آپارتمان‌هايي که ما در آنها زندگي مي‌کنيم، غربي است؟
بله. غربي‌ها به بهترين شکل از ما الگوبرداري مي‌کنند و ما به بدترين و کورکورانه‌ترين شکل از آنها! شايد باورتان نشود اگر بگويم که ابتدا اين مردمان غرب بودند که از معماري ساختمان‌هاي ما الگوبرداري کردند و با شناخت فرهنگ مردم خودشان و با توجه به نياز انبوه‌سازي، آنها را با تغييراتي علمي و کارشده تبديل به آپارتمان‌هاي 45 تا 75 متري کردند و اين طراحي و معماري سنتي شرقي با تغييراتي دوباره به ايران برگشت و ما ديگر در اين رفت و برگشت، معماري بومي خودمان را در نظر نگرفتيم و آن را با فرهنگ‏مان تطبيق نداديم و نتيجه‌اش اين شد که مي‌بينيد.
بيشتر ساختمان‌هاي بلند بدون ضابطه بالا رفته‌اند و پارکينگ‌ها هم جاي آن پوشش‌هاي گياهي را گرفته‌اند. اينها دلايلي است که سبب مشرف بودن ساختمان‌ها به يکديگر و ناراحتي ساکنان مي‌شود
چرا ما نتوانستيم اين تغيير الگو را بپذيريم؟
چون ما مردم درون‌گرايي هستيم و به همين دليل، خانه‌هاي قديمي‌مان شامل بخش‌هاي دروني، بيروني و اندروني بود. اما غربي‌ها بيشتر برون‌گرا هستند. ما به دليل مشکلات اقتصادي مجبور شديم بدون رعايت اصول شخصيتي مردم‌مان، آپارتمان‌سازي کنيم و خانم خانه را مجبور کنيم جلوي مهمان‌ها پخت‌وپز کند و فرزندمان هم وقتي مهمان مي‌آيد ديگر جايي براي خوابيدن و درس خواندن نداشته باشد! نتيجه، اين مي‌شود که کم‌کم بيشتر مردم، پرخاشگر مي‌شوند و ديگر حوصله خودشان را هم ندارند، چه برسد به مهمان. به گمان من، در تحليل اين پرخاشگري‌ها و عصبانيت‌هاي امروزي نبايد از تأثير مستقيم فضاي خانه روي شخصيت افراد غافل شد.
بخش اجتماعي تبيان

منبع : ندا احمدلو- هفته نامه سلامت



 
تعداد بازديد:959 آخرين تغييرات:90/06/07
نظرات

نظر شما:
نام و نام خانوادگي
پست الكترونيك
نظر