چهارشنبه 6 ارديبهشت 1396 - 29 رجب 1438 - 26 آپريل 2017
صفحه اصلي/قرآن

فلسفه بلاها و حوادث زندگی

فلسفه بلاها و حوادث زندگي

 

 

آزمون الهي آن قدر وسيع و گسترده است که حتي انبياء بزرگ با شديدترين و سخت‌ترين آزمايش‌ها آزموده مي‌شوند، چرا که طبيعت زندگي اين جهان، بر اين اساس گذارده شده است.

داستان حضرت ايوب(ع) چه نکات آموزنده‌اي در بر دارد؟

با اين که مجموع سرگذشت حضرت ايوب(عليه‌السلام) تنها در آيات 41ـ44 سوره «صلي الله عليه و آ له» آمده، اما همين مقدار که قرآن بيان داشته الهام بخش حقايق مهمي است ; که مختصراً بيان خواهد شد:
 
الف: آزمون الهي آنقدر وسيع و گسترده است که حتي انبياء بزرگ با شديدترين و سخت‌ترين آزمايش‌ها آزموده مي‌شوند، چرا که طبيعت زندگي اين جهان، بر اين اساس گذارده شده، و اصولاً بدون آزمايش‌هاي سخت، استعدادهاي نهفته انسان‌ها شکوفا نمي‌شود.
 
ب: «فرج بعد از شدت» نکته ديگري است که در اين ماجرا نهفته است، هنگامي که امواج حوادث و بلا از هر سو انسان را در فشار قرار مي‌دهد، نه تنها نبايد مأيوس و نااميد گشت، بلکه بايد آن را نشانه و مقدمه‌اي بر گشوده شدن درهاي رحمت الهي دانست، چنان که امير مؤمنان علي(عليه‌السلام) مي‌فرمايد: «هنگامي که سختي‌ها به اوج خود مي‌رسد فرج نزديک است، و هنگامي که حلقه‌هاي بلا تنگ‌تر مي‌شود، راحتي و آسودگي فرا مي‌رسد».
 
آزموني که براي يک انسان پيش مي‌آيد، در عين حال آزموني است براي دوستان و اطرافيان او، تا ميزان صداقت و دوستي آن‌ها، به محک زده شود که تا چه حد وفادارند
 
ج: از اين ماجرا به خوبي بعضي از فلسفه‌هاي بلاها و حوادث سخت زندگي روشن مي‌شود، و به آن‌ها که وجود آفات و بلاها را ماده نقضي بر ضد «برهان نظم» در بحث توحيد مي‌شمرند، پاسخ مي‌دهد، که وجود اين حوادث سخت، گاه در زندگي انسان‌ها از پيامبران بزرگ خدا گرفته، تا افراد عادي، يک ضرورت است، ضرورت امتحان و آزمايش و شکوفا شدن استعدادهاي نهفته، و بالاخره، تکامل وجود انسان. لذا در بعضي از روايات اسلامي از امام صادق(عليه‌السلام) آمده است: «بيش از همه مردم، پيامبران الهي گرفتار حوادث سخت مي‌شوند، سپس، کساني که پشت سر آن‌ها قرار دارند به تناسب شخصيت و مقامشان».
 
و نيز از همان امام بزرگوار(عليه‌السلام) نقل شده که فرمود: «در بهشت مقامي هست که هيچ کس به آن نمي‌رسد، مگر در پرتو ابتلائات و گرفتاري‌هائي که پيدا مي‌کند».
 
د: اين ماجرا درس شکيبايي به همه مؤمنان راستين، در تمام طول زندگي مي‌دهد، همان صبر و شکيبايي که سرانجامش پيروزي در تمام زمينه‌هاست، و نتيجه‌اش داشتن «مقام محمود» و «منزلت والا» در پيشگاه پروردگار است.
 
امير مؤمنان علي(عليه‌السلام) در آن «خطبه غرا» و پرشوري که در اوصاف پرهيزگاران براي دوست باصفايش «همّام» بيان کرد، و بيش از يکصد صفت را براي متقين برشمرد، يکي از اوصاف مهمشان را اين مي‌شمرد: «روح آن‌ها به هنگام بلا همانند حالت آسايش و آرامش است
 
ه : آزموني که براي يک انسان پيش مي‌آيد، در عين حال آزموني است براي دوستان و اطرافيان او، تا ميزان صداقت و دوستي آن‌ها، به محک زده شود که تا چه حد وفادارند، ايوب(عليه‌السلام)، هنگامي که اموال، ثروت و سلامت خود را از دست داد، دوستانش نيز خسته و پراکنده شدند، و دوستان و دشمنان زبان به شماتت و ملامت گشودند، و بهتر از هر زمان، خود را نشان دادند، و ديديم که رنج ايوب(عليه‌السلام) از زبان آن‌ها بيش از هر رنج ديگر بود؛ چرا که طبق مثل معروف، «زخم‌هاي نيزه و شمشير التيام مي‌يابد، ولي زخمي که زبان بر دل مي‌زند التيام پذير نيست».
 
و: دوستان خدا کساني نيستند که تنها به هنگام روي آوردن نعمت، به ياد او باشند، دوستان واقعي کساني هستند که در «سراء» و «ضراء» در بلا و نعمت، در بيماري و عافيت، و در فقر و غنا، به ياد او باشند، و دگرگوني‌هاي زندگي مادي، ايمان و افکار آن‌ها را دگرگون نسازد.
 
امير مؤمنان علي(عليه‌السلام) در آن «خطبه غرا» و پرشوري که در اوصاف پرهيزگاران براي دوست باصفايش «همّام» بيان کرد، و بيش از يکصد صفت را براي متقين برشمرد، يکي از اوصاف مهمشان را اين مي‌شمرد: «روح آن‌ها به هنگام بلا همانند حالت آسايش و آرامش است».
 
ز: اين ماجرا بار ديگر اين حقيقت را تأکيد مي‌کند: نه از دست رفتن امکانات مادي و روي آوردن مصائب و مشکلات و فقر، دليل بر بي‌لطفي خداوند نسبت به انسان است، و نه داشتن امکانات مادي دليل بر دوري از ساحت قرب پروردگار، بلکه انسان مي‌تواند با داشتن همه اين امکانات بنده خاص او باشد، مشروط بر اين که اسير مال و مقام و فرزند نگردد، و با از دست دادن آن، زمام صبر از دست ندهد .



 
تعداد بازديد:905 آخرين تغييرات:90/07/03
نظرات

نظر شما:
نام و نام خانوادگي
پست الكترونيك
نظر