پنج شنبه 5 مرداد 1396 - 3 ذي القعده 1438 - 27 ژولاي 2017
صفحه اصلي/ايران و جهان


 
 


 










 


 












خروجي RSS

رابرت فیسک: ایران هدف اصلی نبرد در سوریه است

رابرت فيسک: ايران هدف اصلي نبرد در سوريه است

يک روزنامه نگار و تحليلگر سرشناس غربي راجع به واکنش‌هاي مختلف در قبال فعل و انفعالات سوريه مي‌نويسد: هدف اصلي در نبرد سوريه سرنگوني اسد نيست بلکه هدف اصلي از بين بردن ايران است.

 

 

 
به گزارش فارس، "رابرت فيسک"، روزنامه‌نگار سرشناس انگليسي طي مقاله‌اي با عنوان "جنگ نفاق و دروغ در سوريه" که در روزنامه "اينديپندنت" انتشار يافته مي‌نويسد؛ آيا تاکنون در‌ خاورميانه جنگي چنين رياکارانه وجود داشته است؟ آيا نبردي چنين بزدلانه فاقد اصول اخلاقي و همراه با لفاضي‌هاي کاذب و تحقير آشکار وجود داشته است؟ من درباره قربانيان عيني فاجعه سوريه صحبت نمي‌کنم بلکه منظورم دروغ گويي‌ها ، دروغ گويي‌هاي صاحب منصبان حکومتي و افکار عمومي خاورميانه و غرب در واکنش به آدم کشي است و بنظر نمايش رذيلانه‌ طنز "سوييفتي" و البته باارزش‌تر از آثار "شکسپير" يا "تولستوي" است.
 
* چرايي سکوت آمريکا در قبال ديکتاتوري‌هاي قطر و سعودي
در حالي‌که قطر و عربستان سعودي شورشيان سوري را براي سرنگون کردن "بشار اسد" علوي، بعثي از لحاظ مالي و تسليحاتي کمک مي کنند، ولي واشنگتن هيچ انتقادي از آن‌ها نکرده است.
 
"باراک اوباما" و "هيلاري کلينتون"، وزير امور خارجه وي مي گويند که خواهان دموکراسي در سوريه هستند اما قطر خود حکومتي استبدادي است و عربستان سعودي نيز در جهان عرب يکي از مهلک‌ترين ديکتاتوري‌هاي سلطنتي را دارد و حاکمان هر دو کشور  قدرت را از خاندان خود به ارث گرفته اند.
 
در اين ميان عربستان متحد شورشيان سلفي، وهابي سوريه است که در دوره تاريک قرون وسطي حکومت طالبان در افغانستان از پروپاقرص‌ترين حاميان آن‌ها بود. پس از آن‌که افغانستان توسط ائتلاف آمريکا بمباران شد در حقيقت از 19 خرابکار ماجراي 11 سپتامبر 2001، 15 نفر سعودي بودند. سعودي‌ها همچنين در حال فشار آوردن بر اقليت مسلمان خود هستند و دقيقا به همين شکل مي خواهند اقليت علوي سوريه را از بين ببرند در حالي‌که ما تصور داريم قصد سعودي‌ها برپايي دموکراسي در سوريه است.
 
* رياکاري مقامات ارشد آمريکايي در قبال سوريه آشکار شده است  
در اين بين " کلينتون" هشدار شديدي را به " اسد" مي‌دهد. "پانتا"، نيز همان شخصي که دروغ‌هاي کهنه آمريکا درباره ارتباط "صدام حسين" با ماجراي 11 سپتامبر را تکرار کرد، اعلام مي‌کند اوضاع در سوريه بشدت خارج از کنترل شده است. اگر وي درست مي گويد حداقل شش ماه است که سوري‌ها چنين کارهايي مي کنند.‌ آيا او هم‌اکنون متوجه اين ماجرا شده است؟
 
و سپس "اوباما" که هفته گذشته اعلام کرد؛ با توجه به انبار سلاح هسته اي حکومت سوريه، به " اسد" هشدار مي دهيم که جهان نظاره‌گر اعمالش است. آيا اين سخنان همانند ماجراي دو روزنامه ايرلندي "کورک" و "اسکيوبرين" که هم‌ديگر را متهم کرده بودند نيست؟‌ حال نوبت "اوباما" است که تاکيد کند چه نفوذ کمي را در قبال ستيزهاي بزرگ جهان دارد.
 
*  خواب سنگين رسانه‌ها و دولتمردان غربي در قبال مشکلات عراق
حال به عراق که در همسايگي با سوريه است بپردازيم. عراق هفته گذشته از 29 انفجار بمب در 19 شهر خود که منجر به کشته شدن 111 غيرنظامي و زخمي شدن 235 نفر شد آسيب ديد. در حالي که ما روزنامه نگاران مدعي هستيم که عراق را آزاد کرديم و دموکراسي "جفرسوني" و اينچنين و آنچنان را انجام داديم، اما در همان روز در سوريه غيرنظامياني به همان تعداد قربانيان انفجارهاي عراق از بين رفتند اما به اخبار اوضاع عراق متاثر از اخبار سوريه توجه چنداني نشد، اين‌طور نيست؟ يا اين کشتار رخ داده در عراق واقع در شرق سوريه دقيقا شدت آنچناني را نداشته است، اين‌طور است؟ آيا ما با اعمالي که در سال 2003 مرتکب شديم باعث صدمه ديدن کنوني اين کشور نشده‌ايم؟ درست است.
 
*  "بي‌بي‌سي" در قبال سوريه خودسانسوري مي‌کند
اگر بخواهيم از ديد رسانه‌اي به ماجراي سوريه نگاه کنيم، چه کسي هفته گذشته در "بي‌بي‌سي" بين الملل، تصميم گرفت تصاوير آماده شدن لندن براي المپيک را بجاي خشونت‌هاي صورت گرفته در سوريه نشان دهد؟ روزنامه‌هاي انگليس و "بي‌بي‌سي" بطور طبيعي مسابقات المپيک را بعنوان خبر اول داخلي خود پوشش مي‌دهند اما "بي‌بي‌سي" بين الملل با وجودي‌که خبرنگار شجاعي را براي ارسال گزارش‌هاي مستقيم از "حلب" دارد در تصميم‌گيري اسفناکي پخش گزارش مربوط به مشعل المپيک را مهم‌تر از مرگ کودکان سوري دانست .
 
* سران غرب رفتار دوگانه‌اي در قبال سوريه دارند
و حال خودمان، ليبرال‌هاي عزيز خودمان که در اعتراض به کشتار فلسطيني‌ها بدست اسرائيلي‌ها خيابان‌هاي لندن را به سرعت پر مي کنند و البته واقعا همين‌طور است.
 
وقتي‌که سران مملکتي‌‌ما بدليل محکوم کردن اعراب بي رحم خوشحال هستند اما حتي کمترين انتقادي به جنايات ارتش اسرائيل بر عليه بشريت ندارند آن‌گاه مردم بايد به جهان يادآوري کنند که سياستمداران بزدلي نيستند. اما وقتي‌که آمار مرگ افراد در سوريه به رقم 15000 يا 19000 هزار نفر برسد و احتمالا اين آمار 14 برابر مرگ و مير وحشيانه اسرائيل در سال‌هاي 2008 و 2009 در غزه است، آن‌گاه يک معترض آن‌هم باستثناي سوري‌هاي مقيم خارج از کشور، با راه رفتن در خيابان اين جنايت بر عليه بشريت را محکوم مي کند. جناياتي که آدم کشي‌هاي اسرائيل نيز از سال 1984 به اين سو در اين مقياس نبوده است.
 
* دلسوزي ما براي سوريه دروغين است
به هرحال چه درست چه غلط، اين فعل و انفعالات پيامي ساده دارد، يعني با وجودي که خواستار عدالت و حق زندگي براي اعرابي که توسط غرب و متحدش اسرائيل، به خاک و خون کشيده مي‌شوند هستيم اما هنگامي که اين اتفاق توسط هم‌قطاران عرب صورت مي گيرد، آنگاه ديگر خبري از اين حرف‌ها نيست.
 
* از بين بردن ايران هدف اصلي نبرد در سوريه است
ما همواره اين حقيقت "بزرگ" را فراموش مي کنيم که تلاش در راه نابودي سوريه بخاطر دلسوزي براي مردم سوريه يا نفرت‌ از " بشار اسد" و يا بخاطر خشم‌ از روسيه نيست.
 
خير، اين‌ها همه بخاطر ايران و ميل ما در از بين بردن جمهوري اسلامي ايران مي‌باشد. دلسوزي ما هيچ ارتباطي به مسئله حقوق بشر يا حق زيستن يا مرگ نوزادان سوري ندارد و اين چقدر ترسناک است.



تعداد بازديد:731 آخرين تغييرات:91/05/14
نظرات

نظر شما:
نام و نام خانوادگي
پست الكترونيك
نظر