جمعه 27 مهر 1397 - 9 صفر 1440 - 19 اكتبر 2018
صفحه اصلي/اجتماعي(جوانان، خانواده، بانوان و...)

اگر کمرو هستیدبخوانید

اگر کمرو هستيدبخوانيد

آيا تا به حال آرزو کرده ايد که بتوانيد حرفي را که مي خواهيد راحت بيان کنيد؟ يا بدون ترس از تحقير شدن احساسات قلبي خود را ابراز نمائيد؟ اگر اين مشکل هميشگي شماست اين مقاله به شما کمک مي کند که از پسش برآييد.

انسان اساسا موجودي اجتماعي است و براي زندگي اش به ارتباط و سازگاري با محيط اطراف خود نيازمند است. اما گاهي مي بينيم که در ميان کودکان، نوجوانان و حتي بزرگسالان، افرادي هستند که به علل مختلف نمي توانند با محيط ارتباط مۆثر و مفيدي برقرار کنند. در اين مقاله تلاش مي کنيم به علل، ابعاد و در نهايت درمان اين مشکل بپردازيم.

تعريف کمرويي

کسي که در مقابل افراد ديگر دستپاچه شده و احساس ناراحتي کند، و به صورت افراطي سعي در جدا شدن از جمع داشته باشد فردي کمرو است. فرد خجالتي در فعاليت هاي گروهي مشارکت لازم را ندارد، در بازيهاي دسته جمعي شرکت نمي کند و توانايي بيان خواسته ها و نظرات خود را در بين ديگران ندارد.
 
انسان اساسا موجودي اجتماعي است و براي زندگي اش به ارتباط و سازگاري با محيط اطراف خود نيازمند است. اما گاهي مي بينيم که در ميان کودکان، نوجوانان و حتي بزرگسالان، افرادي هستند که به علل مختلف نمي توانند با محيط ارتباط مۆثر و مفيدي برقرار کنند. در اين مقاله تلاش مي کنيم به علل، ابعاد و در نهايت درمان اين مشکل بپردازيم.

نشانه هاي کمرويي

ناراحتي جسمي، تپش قلب، معده درد، تعريق، سرخ شدن، افکار خود تحقير کننده، نگراني درباره ي ارزيابي منفي ديگران، مهارت اجتماعي ضعيف، بازداري اجتماعي، دست و پاچلفتي بودن، بيزاري از نگاه ديگران، آهنگ ملايم صدا، گفتار مردد و يا همراه با ترس و لرز و ...

ابعاد کمرويي

بعد عاطفي رواني: افراد کمرو غالبا دچار اضطرات، افسردگي و احساس تنهايي شده و در برقراري ارتباط و حفظ پيوندهاي عاطفي با مشکل جدي مواجه هستند. کمرويي مانع اصلي رشد مطلوب فردي و رواني شخص است. در افراد کمرو ترس از موقعيت ها ممکن است به تدريج تعميم يافته و باعث شود که آنان از هر چيز تازه و متفاوتي بترسند. اين امر مي تواند منجر به بازداري احساسات شود و زمينه  ناهنجاري رواني – اجتماعي وي را فراهم کند.
بعد شناختي: در بسياري از مواقع هوش و استعدادهاي سرشار فرد به دليل خجالتي بودن وي، پنهان مي ماند. گاهي برخي کودکان و نوجوانان کمرو به رغم آنکه ممکن است فوق العاده تيزهوش و سرآمد باشند اما قدرت هوشمندي ايشان توسط ديگران به خصوص معلمان مورد ارزيابي واقع بينانه قرار نمي گيرد. کمرويي پايدار مي تواند منجر به يک ترس و تنش عمومي شده، کودک و نوجوان کمرو اعتماد به نفس و جرأت تجربه ي انجام هيچ کاري را پيدا نکند و در نتيجه عملکرد او پائين تراز سطح واقعي توانايي اش بروز کند.

امام علي (ع) : از تنهايي و پراکندگي بپرهيزيد زيرا انسان تنها، طعمه شيطان است همانطور که گوسفند تنها طعمه گرگ مي باشد.

علل کمرويي

علل فيزيولوژيک: نقص عضو، عدم رضايت از ظاهر جسماني خود، اختلال در عملکرد غدد فوق کليوي، اختلال در تکلم.
علل تربيتي: مراقبت شديد والدين، عدم تفويض استقلال به نوجوان، توقع اطاعت و تسليم دائمي از وي، خشونت و سختگيري والدين، محروميت از محبت، ترس از تنبيه و سرزنش، تمايل خانواده به انزوا،.
علل رواني: استرس محيطي و عدم احساس امنيت، غم و اندوه شديد و مداوم، عقب ماندگي درسي، تحقير شدن هاي متعدد در برابر جمع.
علل اجتماعي: فقدان مهارت هاي اجتماعي، مهاجرت، فقر، اعتياد والدين، طلاق والدين.

درمان کمرويي

بخش اول – روابط والدين با هم، روابط والدين با فرزندان:
زن و مرد بايد در عين صميميت با يکديگر حرمت انساني نفر مقابل را حفظ کرده و شخصيت ديگران را مورد تکريم قرار دهند. صميميت دليل بي ادبي و هتک حرمت از يکديگر نيست!
درباره ي روابط والدين با فرزندان کمرو نيز مي توان از روش هاي زير استفاده کرد:
**تأکيد بررفتارهاي مثبت فرزند جهت تقويت احساس اعتماد به نفس
** داد مسئوليت هاي کوچک در حد توان فرزند با هدف کسب تجربه ي موفق براي وي
** هماهنگي با معلمين مدرسه براي تقويت احساس خود ارزشمندي و موفقيت در فرد
**حضور در مجامع عمومي مثل پارک، سالن ورزشي
**ارتباط بيشتر با اقوام و فرزندان هم سن
بخش دوم – مدرسه
** مسئوليت دادن به دانش آموز در کلاس درس مثلا نماينده کلاس بشود
**در مناسبت ها و جشن ها، مسئوليت به او سپرده شود تا با مدير، معلم و دانش آموزان ديگر ارتباط بگيرد.
** خواستن کار ازوي در کلاس و در حضور جمع و تشويق  او هنگاميکه کار را انجام داد
بخش سوم – آموزش مهارت ها و مشاوره فردي
گاهي اوقات احساس کمرويي طبيعي است ولي ما مي توانيم يادبگيريم عليرغم آن احساس، خود را اجتماعي تر کنيم. مثلا:
**در برخي موفقيت هاي اجتماعي که برايتان سخت است احساس کنيد بازيگر هستيد و اداي آن نقش را در آوريد!
**از موقعيت هاي کوچک و راحت شروع کنيد و کم کم سختش کنيد
** آماده سازي: مطالبي که ميخواهيد بگوييد يا کنفرانسي که ميخواهيد بدهيد را روي يک کاغذ بنويسيد و آن را جلوي آينه تمرين کنيد.
**سلام کردن: به افرادي که مي شناسيد سلام کنيد و صبح بخير بگوييد. به ديگران لبخند بزنيد و واکنش آنها را ببينيد.
**تلفن: به مکاني عمومي (مثلا کتابخانه) تلفن بزنيد و مثلا درباره ي شرايط عضويت سۆال بپرسيد
** راديو: به يک برنامه راديويي زنگ بزنيد و نظر خود را بگوييد
** به 118 زنگ بزنيد و شماره اي را بگيريد
**ملاقات با افراد جديد: درباره ي مسائل مشترک بين خود و آنها و نيز درباره ي علائق افراد سۆال بپرسيد سۆال پرسيدن در اين مواقع روش مۆثري است.
** مطالعه و صحبت کردن: درباره ي مسائل سياسي، اجتماعي، نقد فيلم، روزنامه، کتاب هاي جديد و .... اطلاعاتي کسب کنيد هم بخوانيد هم با ديگران درباره شان صحبت و تبادل نظر کنيد.
نتيجه گيري:
وقتي که فرد نتواند به طور شايسته خود را در اجتماع مطرح کند دچار کمرويي شده است. همه ي ما گاهي اين احساس را تجربه کرده ايم اما چنانچه کمرويي مانع شکوفايي قابليت هاي و خلاقيت ها شده و فرد را به سمت افسردگي، عدم اعتماد به نفس و ناتواني در بروز افکار و احساسات خود سوق دهد، مشکلي جدي قلمداد مي گردد. در اين مقاله پس از بيان علل و ابعاد کمرويي به راهکارهاي درمان آن پرداخته ايم.


 

 
تعداد بازديد:943 آخرين تغييرات:92/05/07
نظرات

نظر شما:
نام و نام خانوادگي
پست الكترونيك
نظر