جمعه 27 فروردين 1400 - 4 رمضان 1442 - 16 آپريل 2021
صفحه اصلي/اخبار تصويري

پرسمان شماره 8

* چرا خداوند ملاک انسان ها را فقط تقوا دانستند؟

ملاک در ارزش انسان ها تقوا است ولي اين دليل نمي شود که همه آدميان دست از کار و حرفه و تلاش خود بردارند و فقط عبادت کنند و مشغول دعا و نيايش و مطالعه حديث شوند بلکه با استفاده از آيات و روايات ديگر فهميده مي شود که هر کس بايد به وظيفه خود عمل کند و در حين انجام وظيفه تقوا را نيز رعايت نمايد. پس دست برداشتن از کار و تلاش و مشغول شدن به عبادت نه تنها تقوا محسوب نمي گردد بلکه يک عمل ضد ارزشي نيز هست. يعني رسيدن به خدا و معرفت و شناخت منحصر در يادگيري علوم حوزوي نيست ولي مي توان گفت که اين علوم مسير را نزديکتر مي کنند چون مستقيماً به اين بحث ها مي پردازند.

* مهمترين وظيفه ما در مقابل پدر و مادر چيست؟ 

مهمتـرين وظيفـه در مـورد پـدر و مـادر، شنـاخت حقـوق آنهـا و دقت در اداي آن حقـوق است. امام سجـاد (ع) مي فرمايند: حق پدرت بر تو آن است که بداني او اصل تو و تو فرع اويي. اگر پدرت نبود تو نبودي پس هر گاه در دلت خودپسندي راه يافت، بدان که پدرت ريشه نعمت هايي است که از آن برخورداري، خداي را سپاس گذار و شکر  به جاي آور.

   (بحار الانوار، ج 10، ص 74)

امور ديگري که براي احسان به پدر و مادر ذکر شده عبارت است از تواضع و خوشخويي و گشاده رويي در برابر آنان، تلاش در جهت تأمين حوايج و نيازهاي آنان پيش  از استمداد آنها، اطاعت از فرمان هاي ايشان.

* درباره حرمت نگاه به نامحرم توضيح دهيد.

قـرآن مي فرمـايد: ... به مؤمنـان بگو چشم هاي خـود را از نگاه به نامحـرم فرو گيرند. (سوره نور، آيه 3) همچنين مي فرمايد: به زنان با ايمان بگو: چشم هاي خود را از نگاه هوس آلود فرو گيرند.  (سوره نور، آيه 13)

نگاه حرام در شرع عبارت است از نگاه به بدن زن نامحرم (به جز صورت و دست ها تا مچ) خواه با قصد باشد يا بدون آن و نيز نگاه به صورت و دست ها اگر به قصد شهوت يا ترس افتادن به حرام باشد. همچنين نگاه زن به مرد نامحرم (به جز صورت، گردن و دست ها و مقداري از پا) خواه با قصد باشد يا بدون آن و نيز به مواضع ياد شده اگر با قصد شهوت و يا ترس افتادن به حرام باشد. امام صادق (ع) مي فرمايد: نگاه به نامحرم، تيري از تيرهاي مسموم شيطان است و چه بسا يک نگاهي که حسرتي طولاني به جاي گذارد.

   (بحار الانوار، ج 40، ص 101)

* اصطلاح «احتياط واجب» را توضيح دهيد؟ وظيفه مقلد در اين رابطه چيست؟

اگر دليل يک مسأله شرعي، به طور صد در صد براي مجتهد روشن باشد، درباره آن مسأله با صراحت فتوا مي دهد ولي گاه به عللي از فتوا و نظر دادن خودداري کرده و در مسأله احتياط مي کند. اين عمل يا به جهت آن است که دليل مسأله، به خوبي و به طور صد در صد براي او روشن نيست و يا اينکه نظر او با همه يا بيشتر فقها تفاوت دارد و به دليل رعايت احتياط و تقوا، بر خلاف آنان فتوا نمي دهد و احتياط مي کند و يا به جهت عوامل ديگري است که در کتاب هاي استدلالي ذکر شده است. اين نوع خودداري از فتوا دادن را «احتياط واجب» گويند و در اين مورد مقلد يا بايد به اين احتياط عمل کند و يا به فتواي مجتهدي که بعد از او اعلم است عمل نمايد.

 

حضرت محمد (ص):

بخشنده ترين شما پس از من کسي است که دانشي بياموزد آنگاه دانش خود را منتشر کند.

تعداد بازديد:2131 آخرين تغييرات:86/07/15
نظرات

نظر شما:
نام و نام خانوادگي
پست الكترونيك
نظر