دوشنبه 8 خرداد 1396 - 3 رمضان 1438 - 29 مي 2017
صفحه اصلي/قرآن

راهکاری برای انس با قرآن

راهکاري براي انس با قرآن

شايد بسياري از مومنين، اين دغدغه را داشته باشند که چگونه مي‌توان با قرآن انس پيدا کرد؟ با اينکه مي‌دانيم و معتقديم قرآن کتاب الهي است و کامل‌ترين کتاب‌هاست، نمي‌دانيم چگونه با آن ارتباط برقرار کرده و از خواندنش لذت ببريم.

براي رفع اين مشکل بحث را با اين مقدمه کوتاه آغاز مي‌کنيم:

ارتباط، نياز به دو طرف دارد، که در تعامل و تأثير و تأثر نسبت به يکديگرقرار گرفته اند. بنابراين اگر يک طرف، حذف شود تعامل و درنتيجه ارتباط و انس ايجاد نخواهد شد. درباره انس با قرآن هم بايد اين نکته را مورد توجه قرار داد. خيلي‌ها وقتي قرآن مي‌خوانند، تصورشان اينگونه است که خداوند با پيغمبرش سخن مي‌گويد، اگرچه اين تصور غلط نيست اما نبايد در همين حد متوقف شد، بلکه بايد به اين نکته نيز توجه داشت که قرآن با من سخن مي‌گويد.

اين نکته نسبت به آياتي که خطاب به مومنان است [يا ايها الذين آمنوا]، راحت‌تر درک مي‌شود، ولي منحصر به اين آيات نيست و تمام قرآن با تک‌تک انسان‌ها حرف مي‌زند، و اگر اين‌طور نبود، چرا در قرآن ذکر شده است، وضعيت ما چه ربطي با بني‌اسرائيل دارد؟ پس از اينجا که خداوند متعال اين آيات را نازل فرموده است، معلوم مي‌شود به ما ارتباط دارد.

به هرحال، سخن ما اين است که در زمان قرائت قرآن به اين نکته توجه کنيم که دارد با من حرف مي‌زند و در ادامه، مسئله اصلي اين است که حالا که دارد با من حرف مي‌زند، وضعيت من در مقايسه با اين آيات چگونه است؟ براي روشن شدن مطلب، آيات سوره مبارکه حمد را با اين نگاه مرور مي‌کنيم:

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحيمِ

وقتي اين آيه را مي‌خواني اين سوالات را از خودت بپرس:

آيا من در تمام کارهايم، از خدا کمک گرفته و حقيقتا[نه فقط در زبان] با نام و ياد او شروع مي‌کنم؟

آيا من خدا را بخشنده و مهربان مي‌دانم؟ اگر اين طور است، پس چرا اين‌همه نااميد هستم؟

الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعالَمينَ

آيا من تمام نعمت‌ها را از خدا مي‌دانم و تمام سپاس‌ها را مخصوص او مي‌دانم؟ اگر اين طور است پس چرا اين‌قدر گمان مي‌کنم که کارها با دست اين و آن انجام مي‌شود و تشکر جانانه خود را نثار آنان مي‌کنم؟

آيا من خداوند را پروردگار همه عالم مي‌دانم؟ پس چرا اين همه از مشکلات مي‌نالم و آنها را در مسير رشد خود نمي‌بينم؟

نسبت به آياتي که خطاب به مومنان است [يا ايها الذين آمنوا]، راحت‌تر درک مي‌شود، ولي منحصر به اين آيات نيست و تمام قرآن با تک‌تک انسان‌ها حرف مي‌زند، و اگر اين‌طور نبود، چرا در قرآن ذکر شده است، وضعيت ما چه ربطي با بني‌اسرائيل دارد؟ پس از اينجا که خداوند متعال اين آيات را نازل فرموده است، معلوم مي‌شود به ما ارتباط دارد

الرَّحْمنِ الرَّحيمِ

آيا من خدا را مهربان مي‌دانم؟ پس چرا خود مهربان نيستم؟

مالِكِ يَوْمِ الدِّينِ

آيا مالکيت خدا فقط در روز قيامت است؟ قطعا خدا همه جا مالک است، اما در روز قيامت مالکيتش روشن تر است زيرا در دنيا انسان‌ها احساس مالکيت براي خود مي‌کنند وبه وسايط توجه استقلالي دارند. چرا من در همين دنيا مالکيت خداوند وبندگي خود را درک نکنم؟ اگر من خدا را مالک خود مي‌دانم چرا اينقدر چيزها را به خود نسبت مي‌دهم و از همه چيز و همه کس انتظار دارم؟

إِيَّاكَ نَعْبُدُ وَ إِيَّاكَ نَسْتَعينُ

اگر من اينهمه از تو مي‌خواهم مرا به راه راست هدايت کني، چرا خود قدمي برنمي‌دارم؟ کسي که کشت نکرده به اميد محصول نشسته، اميدوار نيست بلکه بي‌خيال است. و چه خوش گفت: هر آن غافل زيد، غافل خورد تير

 

خدايا با اين دروغ بزرگ چکار کنم؟ آيا من فقط تو را مي‌پرستم، يا دلم با نگاه اين و آن پر مي‌کشد؟ اگر اين آيه را نخوانم نمازم باطل مي‌شود واگر بخوانم دارم دروغ مي‌گويم؟ فقط راه‌حل اين است که مي‌گويم، خدايا چون تو گفتي بگو مي‌گويم، تو خواستي هميشه اين را در نمازهايم بگويم، تا بلکه يک روزي شرمنده شوم و فقط تو را بندگي کنم.

آيا من فقط از تو ياري مي‌جويم؟ پس چرا با ثروتمندان و صاحبان منصب، اينقدر چاپلوسانه و طمعکارانه برخورد کرده و فقيران را با تندي از خود مي‌رانم؟ و هزاران چراي ديگر.

اهْدِنَا الصِّراطَ الْمُسْتَقيمَ

اگر من اين همه از تو مي‌خواهم مرا به راه راست هدايت کني، چرا خود قدمي برنمي‌دارم؟ کسي که کشت نکرده به اميد محصول نشسته، اميدوار نيست بلکه بي‌خيال است. و چه خوش گفت: هر آن غافل زيد، غافل خورد تير.

صِراطَ الَّذينَ أَنْعَمْتَ عَلَيْهِمْ غَيْرِ الْمَغْضُوبِ عَلَيْهِمْ وَ لاَ الضَّالِّينَ

آيا من با اين اعمالم دنبال راه انبيا و ائمه عليهم السلام هستم؟ آيا من نسبت به کساني که مورد غضب خداوند هستند، غضبناکم، يا به کمک آن‌ها اميدوار؟ آيا من نسبت به آمريکا ويهود خوشبين هستم يا بدبين؟ آيا من در راه گمراهان قدم نمي‌زنم؟ حرف‌هاي مغزهاي الکلي را بالاتر از احاديث امامانم نمي‌دانم؟ حرف‌هاي مفت عرفان‌هاي کاذب و پوشالي را از مباحث اعتقادي و عملي متخصصين ديني بالاتر نمي‌انگارم؟ از داشته‌هاي خود چقدر بهره برده‌ام؟ از نهج البلاغه خود يا صحيفه سجاديه چقدر استفاده کردم؟ يا اينکه روزنامه‌ها و مجلات و اينترنت نگذاشت به آن‌ها سري بزنم؟

خدايا فقط اين را مي‌توانم بگويم؛ بدي‌ها از ما وخوبي‌ها از توست. نظر لطفت را از ما بيچاره گان دريغ مفرما...

بخش قرآن تبيان

 

تعداد بازديد:1208 آخرين تغييرات:92/12/21
نظرات

نظر شما:
نام و نام خانوادگي
پست الكترونيك
نظر