جمعه 27 مهر 1397 - 9 صفر 1440 - 19 اكتبر 2018
صفحه اصلي/كودك و نوجوان

حبیب ابن مظاهر همراه همیشگی امام حسین(ع)

حبيب ابن مظاهر همراه هميشگي امام حسين(ع)

حبيب فرزند مظاهر چهارده سال پيش از هجرت پيامبر اکرم (ص) در خاندان بزرگ بني اسد در يمن به دنيا آمد. سال نهم هجري با خانواده اش به مدينه آمد و آن جا ساکن شد. در نوجواني فقط مدتي از اوايل زندگي را در زمان پيامبر (ص) گذراند و در اين مدت کوتاه، به خاطر دوستي با يکي از کودکان مدينه که او حسين بن علي بن ابيطالب (ع) بود، معروف بود. اين دو نفر با يکديگر حدود 10 تا 13 سال اختلاف سن داشتند اما حبيب هميشه در مقابل اين کودک بسيار فروتن بود. دوران جواني و ميانسالي خود را در کنار اميرالمومنين علي عليه السلام با جنگ هاي صفين و نهروان پشت سر گذاشت و همواره نامش در کنار ياران امام علي عليه السلام رقم خورد. در دوران خلافت اميرالمومنين و با آغاز جنگ جمل، همراه آن حضرت راهي بصره شد و پس از پايان جنگ، کوفه را براي زندگي خود انتخاب کرد. پس از شهادت امام علي عليه السلام، در کنار امام مجتبي عليه السلام و در سايه ي آن حضرت بود.

حبيب بن مظاهر، در اين سال ها در کنار اهل بيت پيامبر غم ها و اندوه هاي فراوان از دشمنان اهل بيت ديد تا به سن پيري رسيد.

حبيب به دنبال شنيدن خبر ورود امام حسين (ع) به کربلا، خود را از کوفه به آنجا رساند و در رکاب حسين ابن علي(ع) جنگيد

به هنگام خروج امام حسين (ع) از مدينه به مکه و دعوت مردم کوفه از آن حضرت که حبيب هم جزو دعوت کنندگان آن حضرت بود نامه اي در اين زمينه به همراه چند نفر براي حسين بن علي (ع) نوشت.

امام حسين عليه السلام هم نامه اي به حبيب نوشتند و او را به ياري خود دعوت نمودند. حبيب به دنبال شنيدن خبر ورود امام حسين (ع) به کربلا، خود را از کوفه به آنجا رساند و در رکاب حسين ابن علي(ع) جنگيد.

 

شهادت حبيب بن مظاهر

او، عاشق شهادت بود. دلش براى شهادت مى‏تپيد. شب عاشورا را به عبادت و مناجات با معبود خويش مشغول بود، و لحظه ‏شمارى مى‏كرد تا روز عاشورا فرا رسد و در ركاب مولا و سرور خويش، شربت‏ شهادت را بنوشد.

بالاخره، نوبت جان‏فشانى فرا رسيد. آن مجاهد پير و عاشق كه روحيه‏اى جوان و شاداب داشت; با شمشيرى بران به ميان سپاه دشمن نفوذ كرده، آنان را از دم تيغ مى‏گذراند. و اين گونه رجز مى‏خواند:

"من حبيب، پسر مظاهر، زمانى كه آتش جنگ برافروخته شود، يكه سوار ميدان جنگم، شما گرچه از نظر نيرو و نفر از ما بيشتريد، ليكن ما از شما مقاومتر و وفادارتريم، حجت و دليل ما برتر، منطق ما آشكارتر است و از شما پرهيزكارتر و استوارتريم."

حبيب بن‏مظاهر، با آن سن زياد همچون يك قهرمان شمشير مى‏زد، و 62 نفر از افراد دشمن را به درك واصل كرد.

تشنگى و خستگى بر او چيره شده بود، ناگهان در اين هنگام «بديل بن‏مريم عقفانى‏» به او حمله كرد و با شمشيرى بر فرق او زد، ديگرى با سر نيزه به او حمله كرد، تا اينكه حبيب از اسب بر زمين افتاد، محاسن او با خون سرش خضاب شد. سپس «بديل بن‏مريم‏» سر مطهرش را از تن جدا كرد.

شهادت اين پير عاشق، بر ياران امام(ع) و خود امام(ع) بسيار گران بود. حضرت خود را به بالين او رسانيد. چنان شهادت «حبيب‏» در امام اثر گذاشته بود كه فرمود:

"احتسب نفسى و حماة اصحابى‏": پاداش خود و ياران حامى خود را، از خداى تعالى انتظار مى‏برم. اى حبيب! مردى با فضيلت‏بودى كه در يك شب قرآن را ختم مى‏كردى.

سرانجام «حبيب بن‏مظاهر اسدى‏» يار باوفاى اباعبدالله‏الحسين(ع) در سن 75 سالگى، در تاريخ دهم محرم‏الحرام، سال 61 هجرى قمرى، در سرزمين مقدس كربلا به فيض شهادت نائل آمد.

 

بخش کودک و نوجوان تبيان

تعداد بازديد:1120 آخرين تغييرات:93/08/05
نظرات

نظر شما:
نام و نام خانوادگي
پست الكترونيك
نظر