جمعه 28 تير 1398 - 16 ذي القعده 1440 - 19 ژولاي 2019
صفحه اصلي/ايران و جهان

کشمکش اوباما-نتانیاهو برای گرفتن امتیاز از ایران/ نفوذ نتانیاهو بیشتر شده

گرت پورتر:

کشمکش اوباما-نتانياهو براي گرفتن امتياز از ايران/ نفوذ نتانياهو بيشتر شده

تحليلگر آمريکايي در ياداشتي پيرامون مذاکرات هسته‌اي ايران، کشمکش اوباما و نتانياهو را استراتژي کاخ سفيد براي گرفتن امتيازات بيشتر هسته‌اي دانست.


  به گزارش گروه بين‌الملل خبرگزاري فارس يک تحليلگر آمريکايي در يادداشتي هدف از تاکيد بيش از اندازه بر اختلاف واشنگتن-تل‌آويو و به ويژه اوباما با نتانياهو در قبال مذاکرات هسته‌اي را اقدامي در جهت دريافت امتيازات بيشتر خواند.

«گرت پورتر» در يادداشتي با عنوان «چگونه استراتژي ديپلماتيک آمريکا به نتانياهو اعتبار بخشيد؟» در پايگاه «ميدل ايست اي» نوشت: «آخرين کشمکش علني بين دولت اوباما و نتانياهو افشاي روي محور افشاي جزئيات مواضع آمريکا در مذاکرات هسته‌اي ايران از سوي اسرائيل و متعاقب آن کاهش مشاوره آمريکا با اسرائيل در مذاکرات قرار دارد».

اوباما به نتانياهو نياز دارد

پورتر ادامه داد: «موضوع فوري و مهم خشم کاخ سفيد از سودجويي نتانياهو از اطلاعات مربوط به مواضع آمريکا و دخالت آن در مساله سياست داخلي آمريکا بود اما همانطور که ديويد ايگناتيوس(روزنامه نگار واشنگتن پست) در گزارش اخيرش نشان داده دولت اوباما همچنان احساس مي‌کند ضروري است درباره (ابعاد و مسائل مربوط به) هرگونه اقدام ديپلماتيک مهم در قبال ايران را براي نتانياهو مشخص کند؛ ‌با کسي که علنا  اعلام کرده که هدفش ممانعت از حصول هرگونه توافقي است».
وي همچنين تصريح کرد: «دليل واقعي ادامه دلجويي اوباما از نتانياهو ان است که کاخ سفيد اعتقاد دارد عوامل اسرائيل در کنگره تهديدي جدي براي استراتژي ديپلماتيک دولت در قبال ايران هستند».

پورتر بيان کرد: «براي فهم سياست در قبال آخرين پيشنهاد(در قبال مذاکرات هسته‌اي) ضروري است تا به حقايق اساسي و ابتدايي ظرفيت غني سازي ايران و مذاکرات برگرديم. اولين واقعيت آن است که ظرفيت نصبي ايران نزديک به 20 هزار سانتريفيوژ است که نيمي از آن هيچ وقت عملياتي نشده است. در نتيجه وقتي ايران پيشنهاد مجموع 9400 سانتريفيوژ را مطرح کرد در واقع اين پيشنهاد 50 درصد کاستن از کل ميزان ظرفيت غني سازي را مطرح کرد».

اما مقامات آمريکا و اروپايي به گونه جدي ازهرگونه ارجاع دادن به حدود 10 هزار سانتريفيوژ نصب شده که عملياتي نشده، خودداري کرده‌اند. بيانيه‌ها و مواضع آنها خطاب به رسانه‌ها بر اين تاکيد مي‌کند که ايران اراده سياسي نشان نداده و وانمود کرده که آن سانتريفيوژها(عملياتي نشده) اصلا وجود ندارد. در نتيجه آنها پيشنهاد ايران درباره کاهش 9400 سانتريفيوژ را  تنها "حفظ وضع موجود" تلقي کرده‌اند.

تاکيد اوباما بر مفهوم غيرواقعي يک سال گريز هسته‌اي

پورتر اينطور بيان کرد: «دولت اوباما درخواست خود براي کاهش بيشتر تعداد سانتريفيوژها را با تاکيد بر نياز به تامين زمان کافي بيشتر "گريز هسته‌اي" توجيه کرده است. اين مولفه دلبخواهانه و خودسرانه(مفهوم گريز هسته‌اي) همانطور که نمايانگر سناريويي است که حتي گري سيمور مشاور سابق اوباما در موضوع سلاح‌هاي کشتارجمعي هم آن را کاملا نامحتمل خوانده، هيچ ارتباطي با واقعيت سياست هسته‌اي ندارد».

او همچنين افزود: «دولت اوباما در سناريوي "گريز هسته‌اي" ادعا مي‌کند به حداقل يک سال يا بيشتر در صورتي که ايران تصميم به غني‌سازي اورانيوم در سطوح نظامي بگيرد نياز دارد تا رئيس‌جمهور زمان کافي براي پاسخ داشته باشد. اما اين ايده که رئيس‌جمهور آمريکا به يک سال زمان براي تصميمگيري درباره اقدام در قبال نقش آشکار توافق توسط ايران نياز دارد به اندازه مساله نياز يک ساله به زمان مورد ادعاي "گريز هسته‌اي" دور از ذهن است و در واقع اين مساله پوششي براي پنهان کردن دليل واقعي پشت استراتژي مذاکره‌اي آمريکا است».

وي توضيح داد: «واقعيت آن است که سطح 9400 کنوني سانتريفيوژ که ايران پيشنهاد داده به اوباما زمان زيادي براي تصميمگيري مي‌دهد. همانطور که دو نمودار به همراه مقاله ديويد آلبرايت و اولي هاينونن قائم مقام سابق آژانس بين‌المللي انرژي اتمي اواخر ژوئن اين واقعيت را نشان داد. فرض کنيد بر اساس آنچه در اين دو نمودار آمده، هيچ ذخيره اورانيوم 20 درصدي وجود نداشته باشد و کاهش ميزان ذخاير اورانيوم با غلظت پايين به صفر برسد، زمان گريز هسته‌اي براي 10 هزار سانتريفيوژ از نوع IR-1 حدود 9 تا 10 ماه خواهد بود».

پورتر نوشت: «اين نمودارها چشم انداز پيشنهادات آمريکا را از زمان آغاز مذاکرات و ملاحظات سياسي شکل دهنده رويکرد آن نشان مي‌دهد. در پيشنويس اوليه توافق مي 2014 گروه 5+1 از ايران خواست با 1500 سانتريفيوژ موافقت کند که معادل 92 درصد کاهش ظرفيت کنوني غني سازي آن است اما ديپلماتها به طور خصوصي به علي واعظ(تحليلگر گروه بين‌المللي بحران مستقر در اروپا) تصريح کردند که شايد در نهايت با 6500 عدد توافق کنند».

او در ادامه تصريح کرد: «مقامات آمريکايي و اروپايي در وين در ماه جولاي واعظ و گروه بحران را قانع کردند که "حاشيه مانور" آنها در بهار و تابستان کاهش يافته و اينکه 6500 سانتريفيوژي که گروه بين‌المللي بحران در ماه مي پيشنهاد کرده ديگر ممکن نيست. يک نظر اجمالي به نمودار نشان مي‌دهد که کاهش تا 4000 سانتريفيوژ زمان گريز هسته‌اي را بين 21 تا 28 ماه اضافه خواهد کرد».

آمريکا خواهان داشتن اهرم تحريم‌ تا مراحل پاياني اجراي توافق است

پورتر ادعا کرد: «بر اساس گفته‌هاي يک منبع آگاه آمريکايي، رقم 6500 شايد پيشنهاد نهايي آمريکا نباشد. دولت اوباما هرگز در مذاکرات درخواست نهايي عددي درباره محدوديت تعداد سانتريفيوژها را درپيش نگرفته است. دولت هيچ انگيزه‌اي نداشته که آماده ارائه دادن تعداد بيشتر سانتريفيوژ بوده باشد چرا که وضعيت کنوني به آمريکا آنچه مي‌خواهد را مي‌دهد و واشنگتن متقاعد شده که تهران به خاطر تحريم‌ها و کاهش شديد بهاي نفت در حالي بازي کردن دستي ضعيف در مذاکرات است».

اين نويسنده آمريکايي در قبال ادعاهاي مقامات اين کشور در قبال تحريم‌ها هم نوشت: «همين درک و فهم موضع آمريکا در قبال برداشتن تحريم‌ها را به اين نحو رسانده که تا زمان انتهايي اجراي توافق اين اهرم را در قبال ايران در اختيار داشته باشد علي رغم اينکه از تهران انتظار کاهش فوري تعداد سانتريفيوژها مورد انتظار است».

اوباما نگران مخالفت کنگره و جلب حمايت نتانياهو است

پورتر مي‌نويسد: «دولت اوباما علت ديگري هم براي عدم تلاش جدي براي نشان دادن همراهي با مشکلات سياسي ايران دارد و آن موضوعي است که ما را به اهميت تازه‌ترين کشمکش اوباما-نتانياهو برمي‌گرداند. اين ترس که دادن پيشنهادي غير از يک جدول زماني يک ساله گريز هسته‌‎اي سبب رد کردن توافق(احتمالي هسته‌اي) توسط کنگره خواهد شد.  آنطور که يک منبع مطلع آمريکايي گفته،‌ دولت اوباما نگران است اگر کنگره توافق نهايي را رد کند، اين موضوع توسط بقيه جهان به عنوان نشانه‌اي ديده مي‌شود که آمريکا مسئول شکست مذاکرات مي‌باشد».

اين نويسنده آمريکايي در ادامه تصريح کرد: «اين ترس و عزم دولت اوباما براي تحمل کردن فشار طاقت فرساي شکست ديپلماتيک، به مخالفان تندروي کنگره و حاميان اسرائيل يک قدرت وتو در برابر مواضع مذاکره‌اي دولت مي‌دهد و اين مساله توضيح مي‌دهد چرا دولت با برداشتن کلاهش و روي دست گذاشتن آن(با احترام برخورد کردن) به سراغ نتانياهو رفت و  در ماه ژانويه در جستجوي دعاي خير و رضايت او درباره جديدترين پيشنهاد ارائه شده به ايران بوده است».

پورتر در پايان اينطور جمعبندي کرد: «وضعيت طنز و کنايه‌آميز کنوني آن است که بازي ديپلماتيک خاص اوباما که با هدف بدست آوردن دست بالاتر در قبال ايران بوده، ‌در پايان به نتانياهو يک شکل تازه و قدرتمندي از نفوذ در قبال سياست آمريکا در قبال ايران داده است در صورتي که درخواستهاي او در سال 2012 کاملا رد شده بود».

تعداد بازديد:586 آخرين تغييرات:93/12/03
نظرات

نظر شما:
نام و نام خانوادگي
پست الكترونيك
نظر