جمعه 27 مهر 1397 - 9 صفر 1440 - 19 اكتبر 2018
صفحه اصلي/مقالات


 
 


 










 


 












خروجي RSS

مرجعی که هنگام عمل جراحی به جای بیهوشی قرآن تلاوت کرد

مرجعي که هنگام عمل جراحي به جاي بيهوشي قرآن تلاوت کرد

نوه آيت الله خوانساري گفت: پدر بزرگم هنگام عمل جراحي به پزشک گفته بود هرگاه مشغول قرائت قرآن شد، عمل ايشان را آغاز کند و آيت الله خوانساري چنان متوجه قرآن بود که احساس درد نمي کرد




 

کاظم احمدي در برنامه ضيافت شبکه قرآن سيما با بيان خاطراتي از  مرحوم آيت الله العظمي سيد احمد خوانساري اظهار کرد: پدر بزرگم مبتلا به بيماري زخم معده بود و احتياج به عمل جراحي داشت و از طرفي ايشان سالخورده و از لحاظ جسمي نيز ناتوان بوده و تحمل عمل جراحي بدون استفاده از بيهوشي براي اين مرجع تقليد ممکن نبود.

وي افزود: پيش از آنکه عمل جراحي آغاز شود، آيت الله خوانساري اجازه بيهوش کردن را به پزشکان نداده و عقيده داشتند که درصورت بي هوشي، تقليد مقلدينشان دچار اشکال مي‌شود.

احمدي اضافه کرد: ايشان بر همين اساس به پزشک معالج خود گفته بود که هرگاه مشغول قرائت سوره مبارکه انعام شد، عمل جراحي را آغاز کند، چون توجه وي کاملا به قرآن است و در اين صورت هيچ مشکلي پيش نمي آيد.

وي افزود: ايشان چنان متوجه قرآن بود که به هيچ عنوان احساس درد نکرد و با تمام شدن عمل جراحي، قرائت سوره انعام نيز به پايان رسيد و اين مرجع تقليد بدون استفاده از داروي بيهوشي و فقط با توسل به خداوند، عمل جراحي معده خود را با موفقيت به پايان رساند.

احمدي در ادامه به بيان خصوصيات اخلاقي آيت الله  خوانساري اشاره کرد و گفت: ايشان هر جوان با استعدادي را براي حوزه مي ديد، او را به طلبگي دعوت مي کرد و حتي در دهه ۵۰ که دکتر علي شريعتي نزد ايشان آمد و از کارهاي خود تعريف کرد، آيت الله خوانساري بعد از شنيدن صحبت هاي  شريعتي به وي پيشنهاد کرد که روحاني شود.

وي افزود: آيت الله خوانساري در طول زندگي از سلامت جسماني خوبي برخوردار بود و به ما نيز بسيار سفارش مي کرد و خودشان به ورزش شنا علاقه داشت و حتي در دوره جواني در مسابقات شنا که در شط فرات برگزار مي شد، شرکت مي کرد.

احمدي گفت: بعد از صرف شام که نصف يک بشقاب غذا ميل مي کرد، حدود دو کيلومتر در همان حياط کوچک خانه راه مي رفت و برنامه خوابش نيز بسيار منظم بود. يعني زمستان ها ساعت ۹ و تابستان ها ساعت ۱۰ و نيم شب مي خوابيد.

وي  افزود: گاهي من از سر جواني و بچگي با ايشان وارد مباحثه مي شدم اما ايشان  که مرجع تقليد بود، ما را مي نشاند و با استناد و مدارک هر موضوعي را  برايمان توضيح مي داد و ما هيچگاه نديديم که عصباني شود ولي با رفتار خود به ديگران تذکر مي داد و اگر در مجلسي شخصي شروع به غيبت ديگران مي کرد، فورا مجلس را ترک مي کرد.

نوه آيت الله خوانساري همچنين گفت: آن  مرحوم در مراجعات مردم، به صورت مرتب پاسخ همه را به صورت حضوري و با نامه  مي داد و در شب هاي اول ماه مبارک رمضان و شب اول ماه شوال که مردم دائما  تلفن مي زدند، ما از اين تلفن ها گلايه مي کرديم ولي مي گفت که بايد پاسخ  همه تلفن ها را بدهد. زيرا اين حق الناس بر گردن اوست.

وي در ادامه  گفت: اگر فرد نيازمند يا فقيري به نزد پدربزرگم مي آمد، ما به آقا مي گفتيم که فلاني راست نمي گويد و فقير نيست ولي او سوال مي کرد که آيا شما مطمئن  هستيد و ما هم جواب مي داديم که صد در صد مطمئن نيستيم و آيت الله خوانساري تاکيد مي کردند که حتي اگر يک درصد هم احتمال فقير بودن اين نيازمند وجود داشته باشد، احتمال را بر اعتماد گذاشته و به او کمک مي‌کند.

آيت الله سيد احمد خوانساري فرزند سيد يوسف امام جمعه خوانسار در شب هجدهم محرم سال ۱۳۰۹ هجري قمري در خوانسار ديده به جهان گشود.در سه سالگي پدر خود را از دست داد و از دوره نوجواني وارد حوزه علميه خوانسار شد و پس از مدتي به حوزه علميه اصفهان رفت و پس از چهار سال موفق به گذراندن دروس خارج فقه و اصول شد و در ۱۸ سالگي به نجف سفر کرد و از  محضر بزرگاني همچون آخوند خراساني، سيد محمدکاظم يزدي، محمدحسن نائيني و آقا ضياءالدين عراقي بهره ها برد و به تکميل فقه و اصول و فراگيري علم رجال پرداخت. آيت الله خوانساري پس از ۶ سال تحصيل در آستان امير مومنان علي (ع) به ميهن بازگشت و اندکي بعد در حوزه سلطان آباد اراک که به برکت وجود آيت الله حائري شکوفا شده بود، ساکن شد و هفت سال به تحصيل و  تدريس پرداخت. اين مرجع تقليد آثار فراوان علمي از خود به جا  گذاشته که از آن جمله مي توان به جامع المدارک در شرح کتاب مختصرالنافع در  شش جلد که يک دوره فقه استدلالي است اشاره کرد و حضرت امام خميني(ره) در  مساله شطرنج سخن از احتياط و تقواي او در استدلال به ميان آورده و فرمود:  شما مراجعه کنيد به کتاب جامع المدارک مرحوم آيت الله آقاي حاج سيد احمد  خوانساري... در تمام ادله خدشه مي‌کند. در صورتي که مقام احتياط و تقواي  ايشان و نيز مقام علميت و دقت نظرشان معلوم است.

سرانجام اين مرجع  تقليد پس از سال ها تلاش در عرصه هاي علمي، اخلاقي، معنوي، سياسي و اجتماعي در سن ۹۶ سالگي در ۲۹ ديماه سال ۱۳۶۳ دعوت حق را لبيک گفت و در کنار مرقد  حضرت فاطمه معصومه (س) در کنار مزار علامه محمدحسين طباطبايي آرام گرفت.

حضرت امام خميني(ره) در پيامي به مناسبت ارتحال اين مرجع تقليد نوشتند: اين  عالم جليل بزرگوار و مرجع معظم که پيوسته در حوزه هاي علميه و مجامع  متدينه، مقام رفيع و بلندي داشت و عمر شريف خود را در راه تدريس و تربيت و  علم و عمل به پايان رسانده، حق بزرگي بر حوزه ها دارد. چه که با رفتار و  اعمال خود و تقوا و سيره خويش پيوسته در نفوس مستعده، موثر و موجب تربيت بود.

 

منبع: Ido.ir

تعداد بازديد:817 آخرين تغييرات:94/05/01
نظرات

نظر شما:
نام و نام خانوادگي
پست الكترونيك
نظر