یکشنبه 1 بهمن 1396 - 4 جمادي الاول 1439 - 21 ژانويه 2018
صفحه اصلي/مقالات

حضرت فاطمه(س) حقیقت قرآن است

حضرت فاطمه(س) حقيقت قرآن است

بسياري از آيات قرآن اشاره به شخصيت حضرت فاطمه الزهرا(س) دارد که برخي از آيات بين اهل بيت مشترک است؛ از جمله آيه تطهيرو آيه مباهله که حضرت زهرا (س) از مصاديق آن است.

شريعت مقدس اسلام براي درون خانواده دو نظام تربيت و معيشت تعريف شده است که نظام معيشت بر دوش مرد و نظام تربيت بر دوش مادر قرار داده شده، نظام تربيت و ديندار شدن نسل به دست مادر است.

در تشريح مجموعه آيات قرآن که در شأن حضرت زهرا(س) نازل شده است؛ بسياري از آيات قرآن اشاره به شخصيت حضرت فاطمه الزهرا(س) دارد که برخي از آيات بين اهل بيت مشترک است؛ از جمله آيه تطهير در سوره احزاب و آيه مباهله در سوره مبارکه آل عمران که حضرت زهرا (س) از مصاديق آن است.

علاوه بر آيه مودت که مربوط به غنيمت است، بخش زيادي از آيات سوره "دهر" يا "انسان" مربوط به حضرت زهرا(س) و حضرت علي(ع) است و يا سوره "کوثر" که شيعه و سني آن را منسوب به حضرت زهرا(س) دانسته اند، اما تعداد آياتي که منسوب به ايشان است احصا نشده چون آيات داراي بطون هستند و تنها بخشي از لايه هاي باطني قرآن از طريق روايات به ما رسيده است.



حضرت زهرا(س) از آنجا که "بقية النبوه" است قرآن ناطق است

آنچه مسلم است اينکه حضرت زهرا(س) قرآن ناطق است يعني همانطور که پيامبر(ص) را اينگونه توصيف کردند و حتي راويان اهل سنت از جناب عايشه نقل کردند که خلق پيغمبر چگونه بود؟ در يک جمله گفت: "خلقه القرآن". يعني تمام قرآن تجلي صفات پيغمبر اکرم(ص) است و از آنجا که حضرت زهرا (س) ملقب به "بقية النبوه" است پس قرآن کريم بيان اوصاف حضرت زهرا(س) و در واقع حقيقت قرآن است.

در مورد محتواي آياتي که ناظر به شخصيت حضرت زهرا(س) است، عمده آيات بر مقام عصمت حضرت زهرا(س) تأکيد دارد که "انما يريد الله ليذهب عنکم الرجس و يطهرکم تطهيرا" بر طهارت حضرات معصوم (ع)عموما و حضرت زهرا(س) اشاره دارد. مشابه اين آيه گاهي به جاي تعبير به عصمت، تعبير به‌عنوان"صديقه" مي‌کنند؛ "يا ايتها الصديقة الشهيده" اين صديقه بودن که از القاب حضرت زهرا(س) است يعني کسي که در قول و عمل پيامبر را تصديق مي‌کند لذا در برخي از روايات ازاين، تعبير به مقام عصمت شده است.

در آيه مباهله که به معني "ملاعنه" و لعن کردن يکديگر است؛ حضرت زهرا(س) به‌عنوان رکني از اين آيه حضور دارند که از حضرت به‌عنوان" نسائنا" ياد شده يعني تنها زني که مي تواند در جريان اثبات حقانيت پيامبر(ص) دفاع کند حضرت زهرا (س)است.

 

نظام تربيت و دينداري در دست مادر است

در شريعت مقدس اسلام براي درون خانواده دو نظام تربيت و معيشت تعريف شده که نظام معيشت بر دوش مرد و نظام تربيت بر دوش مادر قرار داده شده است و فرموده همه بايد بسيج شوند و در اين مسير به مادر کمک کنند.

اينکه حضرت علي(ع) در نهج البلاغه "زن" را ريحانه يا گل خوشبو خوانده است؛ بايد بگويم که تفاوت گل با درخت اين است که همه از درخت انتظار ميوه دادن مي‌کنند، اما از گل انتظار ميوه دهي ندارند.

گل را بو مي‌کنند که مشام جان را معطر کنند و مادر گل در فضاي خانه است که مشام جان را معطر مي‌کند و تربيت فرزند به دست مادر است که اين مسئوليت را شريعت مقدس متوجه مادر کرده است، لذا به مادر نگفته که شما بايد ميوه دهيد و کار اقتصادي کنيد و معيشت خانواده را تأمين کنيد، بلکه تربيت انسانها و عشق به خانواده را تعريف کرده است.

در سوره مبارکه " نساء" خداوند مي فرمايد اگر خواستيد مال يتيمي که دست شماست را به او برگردانيد دو آزمون بايد انجام دهيد يکي اينکه اين يتيم به بلوغ رسيده است و دوم اينکه آيا از نظر اقتصادي رشيد شده يا نه. يعني مال يتيمي که مي خواهيد برگردانيد دو آزمون دارد چون مال مايه قيام زندگي است و اگر نباشد زندگي نمي چرخد براي همين خداوند بر اين مسئله تأکيد مي‌کند.

وقتي مالي را مي خواهيم به يتيمي برگردانيم خداوند مي فرمايد دو آزمون برگزار کنيد وگرنه آن دنيا مسئوليم. اگر ما مي خواهيم زمام تربيت بچه هايمان را به کسي بسپريم آيا نبايد آزموني انجام دهيم؟ و آيا درست است که او را به هر مهد کودک و فضاي آموزشي بسپاريم؟ نظام تربيت دست مادر است. مادر است که عواطف و احساسات را تزکيه مي دهد و به قول فلاسفه معرفت، عواطف و اراده موتور محرکه آدمي و عامل دينداري است که دست مادر است.

در سوره اسرا خداوند مي فرمايد: "و َقَضَى رَبُّکَ أَلاَّ تَعْبُدُواْ إِلاَّ إِيَّاهُ وَبِالْوَالِدَيْنِ إِحْسَانًا إِمَّا يَبْلُغَنَّ عِندَکَ الْکِبَرَ أَحَدُهُمَا أَوْ کِلاَهُمَا فَلاَ تَقُل لَّهُمَآ أُفٍّ وَلاَ تَنْهَرْهُمَا وَقُل لَّهُمَا قَوْلًا کَرِيمًا " کوچک ترين کلمه که "اف " است را نبايد به پدر و مادر گفت. و از طرفي فرموده که بال رحمت را براي پدر و مادر بگشاييد و اينها را از خود دور نکيند و مثلا به خانه سالمندان نبريد. مقام والدين آنقدر بالاست که قبل از اينکه بگويد مشرک نشويد مي فرمايد" و بالوالدين احسانا".

در دعاي ۲۴ صحيفه سجاديه حضرت مي فرمايد" خدايا کاري را با جان من کن که خودت به من الهام کني چه کاري براي پدر و مادرم انجام دهم؛ و باز مي فرمايد "خدايا مرا چنان بار بياور که همانطور که از پادشاهي خشمگين مي ترسم از هيبت و شکوه پدر و مادرم آنگونه بترسم و از طرفي همچون مادري مهربان با آنان خوشرفتاري و مهرباني کنم."



مادر شاهراه اتصال به بهشت است/ حديث" نبوي در مورد مادر

در تفسير روايت " الجنة تحت اقدام الامهات" از قول پيامبر اکرم(ص) آمده است که بهشت زير پاي مادران است. پيامبر نمي خواهد فقط بگويد که مادر بهشتي است بلکه منظور ايشان اين است که اولا مادر يعني تجلي بهشت و امنيت خانه و کسي که عامل بهشتي شدن خانواده است مادر است. ثانيا اگر شما دنبال بهشت هستيد بايد کمر همت ببنديد و در خدمت مادر باشيد. ثالثا مادر راه اتصال به بهشت است.

پيامبر(ص) در مورد حضرت زهرا(س) فرمود که هر وقت من مشتاق بهشت مي شوم فاطمه را مي بويم و مي بوسم. يعني حضرت زهرا(س) راه ورود و اتصال پيامبر(ص) به بهشت است. او "ام ابيها "ي پيغمبر است.

مادر شاهراه اتصال به بهشت است، در جريان دلشکستگي مادري از فرزند و حاضر شدن پيامبر(ص) بر بالين آن پسر در هنگام احتضار، پيامبر خطاب به آن مادر فرمود که مادر دل شکسته تو دهان پسرت را قفل کرده است. شما در کدام مکتب الهي و غيرالهي مي توانيد حرمت مادر را به اين اندازه ببينيد؟! اين مقام مادر است که اگر دل او شکست تلقين پيغمبر هم اثر ندارد.

علماي بزرگ ما نيز بر حرمت پدر و مادر تأکيد مي کردند، "سيدبن طاووس" که از بزرگان شيعه به شمار مي رود در وصيت نامه خود به فرزندانش سفارش کرد که وقتي از دنيا رفتم پدر و مادرم در يک جا دفن هستند مرا در زير پاي آنان دفن کنيد تا خداوند به واسطه آن دو مرا بيامرزد و اين رفتار علماي ما با پدر و مادر است و معلوم مي‌شود چقدر اين مسئله در اسلام اهميت دارد.



قرآن "زن" را مايه آرامش خانواده مي داند

در سوره روم خداوند مي فرمايد: "خلق لکم من انفسکم أزواجاً لتسکُنوا اليها و جعل بينکم مودة و رحمة" خداوند زن را سبب آرامش و سکينه خانه قرار داده است. در فضاي روابط زن و شوهر بايد مودت و رحمت حاکم باشد. حضرت آيت الله حسن زاده آملي مي فرمايد: با نفس مضطرب نمي شود به بندگي خدا نائل شد. زماني انسان مي تواند بندگي کند که در فضاي خانه و خانواده آرامش حاکم باشد و تا نفس انسان مطمئنه نباشد نمي تواند بندگي کند.

قرآن "زن" را مايه آرامش خانواده مي داند تا در سايه آن اعضاي خانواده به بندگي دست يابند. اگر زن نباشد از عبادت و توحيد در آن خانه خبري نيست و روابط در خانه بايد بر پايه عشق و رحمت باشد.

در صحيفه سجاديه آمده که عالم بر مدار محبت مي چرخد اصلا عامل ايجاد عالم عشق است. قرآن مسير عالم را مسير عاشقانه معرفي مي‌کند" قُلْ إِن کُنتُمْ تُحِبُّونَ اللّهَ فَاتَّبِعُونِي يُحْبِبْکُمُ اللّهُ وَيَغْفِرْ لَکُمْ ذُنُوبَکُمْ وَاللّهُ غَفُورٌ رَّحِيمٌ"عشق بدون وجود زن ظرف تجلي در عالم ندارد و تجلي بخش عشق در عالم وجود زن است به همين دليل پيامبر مي فرمايد از دنياي شما سه چيز را محبوب من است که يکي از آن "زن" است.

 

برگرفته از : ido.ir

تعداد بازديد:437 آخرين تغييرات:95/01/11
نظرات

نظر شما:
نام و نام خانوادگي
پست الكترونيك
نظر