چهارشنبه 4 اسفند 1395 - 25 جمادي الاول 1438 - 22 فوريه 2017
صفحه اصلي/اخبار تصويري

شرح حال مولانا جلال الدين محمد بلخي(رومي) ( ش 10 )

نام او به نظر اکثريت قريب به اتفاق تذکره نويسان محمد و لقب او جلال الدين است و همه ي مورخان او را به اين نام و لقب شناخته اند. لقب مولوي که از دير زمان ميان صوفيه و ديگران بدين استاد حقيقت بين اختصاص دارد، در زمان خود وي و حتي در عرف تذکره نويسان قرن نهم شهرت نداشته و ظاهراً اين لقب از روي عنوان ديگر يعني «مولاناء روم» گرفته شده باشد.

 محل تولد مولانا، شهر بلخ است و ولادتش در هشتم ربيع الاول سنه ي 604 هجري قمري اتفاق افتاد. اما علت شهرت مولانا به رومي، همان طول اقامت وي در شهر قونيه که اقامتگاه اکثر عمر و مدفن اوست بوده چندانکه خود وي نيز همواره خويش را از مردم خراسان شمرده و اهل شهر خود را دوست مي داشته. پدر مولانا، محمد بن حسين ، خطيبي است که به بهاء الدين ولد معروف بود و او را سلطان العلماء لقب داده بودند.

 به روايت تذکره نويسان بهاء ولد بواسطه ي رنجش خاطر خوارزمشاه در بلخ مجال قرار نديد و ناچار هجرت اختيار کرد و در قونيه رحل اقامت افکند و سوگند ياد کرد تا محمد خوارزمشاه بر تخت جهانباني نشسته به شهر خويش باز نگردد. گويند در حين هجرت اجباري چون به نيشابور رسيد با شيخ فريدالدين عطار نيشابوري ملاقات کرد و چون شيخ مولانا جلال الدين خردسال را بديد کتاب اسرارنامه ي خود را هديه به او داد و به پدرش گفت: «زود باشد که اين پسر تو آتش در سوختگان عالم زند».چون پدرش بدرود حيات گفت بنا به وصيت پدر و به خواهش مريدانش بر جاي پدر نشست و تا هنگامي که شمس الدين تبريزي را ملاقات نمود به کار پدر مشغول بود ولي ديدار شيخ تأثيري شگرف بر زندگاني وي گذارد بطوري که از مريدان وي گرديد و سر در قدومش نهاد و يکباره در انوار او فاني گرديد.

 سرانجام مولانا در روز يکشنبه پنجم ماه جمادي الاخر سال 672 هجري قمري ديده از جهان فرو بست و در همان قونيه در کنار پدرش مدفون گشت. مهمترين و ماندگارترين تأليفات مولانا جلال الدين رومي کليات شمس تبريزي و مثنوي معنوي وي مي باشد.

تعداد بازديد:4435 آخرين تغييرات:86/10/07
نظرات

نظر شما:
نام و نام خانوادگي
پست الكترونيك
نظر