جمعه 27 فروردين 1400 - 4 رمضان 1442 - 16 آپريل 2021
صفحه اصلي/مقالات


 
 


 










 


 




 








خروجي RSS

اعتکاف آب حیات بخش در کویر غفلت هاست

اعتکاف آب حيات بخش در کوير غفلت هاست

اعتکاف در لغت به معناي حبس و توقف و رو کردن به چيزي است با تعظيم وتکريم؛ و در اصطلاح، به معناي توقف و ماندن سه روز و بيشتر از آن در مسجد جامع مي‌باشد.

قرآن کريم در آياتي به مسئله اعتکاف اشاره کرده است؛ از جمله به حضرت ابراهيم واسماعيل ـ عليهما السلام ـ فرمان مي‌دهد که خانه خدا را براي طواف کنندگان و معتکفان و نماز ‌گذاران آماده سازيد، آنجا که فرمود:﴿وَإِذْ جَعَلْنَا الْبَيْتَ مَثابَةً لِلنّاسِ وَأمْناً وَاتَّخِذُوا مِنْ مَقامِ اِبْراهيمَ مُصَلّيً وَعَهِدْنا اِلي اِبْراهيمَ وَ اِسْماعيلَ أنْ طَهِّرا بَيْتِيَ لِلطّائِفينَ وَالْعاکِفينَ وَالرُکَّعِ السُّجُودِ﴾؛و [به خاطر بياوريد]هنگامي که خانه کعبه را محل بازگشت و مرکز امن براي مردم قرارداديم، و[براي تجديد خاطره] از مقام ابراهيم، عبادتگاهي براي خود انتخاب کنيد، و ما به ابراهيم و اسماعيل امر کرديم که: خانة مرا براي طواف کنندگان و معتکفان و رکوع کنندگان وسجده کنندگان پاک و پاکيزه کنيد»

اين آيه شريفه به صراحت از اعتکاف در مسجد الحرام سخن به ميان آورده است، ولي از آنجا که همه مساجد خانه ‌هاي خداوند در روي زمين هستند، اعتکاف در هر يک از آنها در صورت جامع بودن مورد توجه خداوند است و داراي پاداش فراوان؛ البته با حفظ مراتب و درجات مساجد.

پيشينه اعتکاف

اعتکاف مخصوص دين اسلام نيست ‏بلکه در اديان الهى ديگر نيز وجود داشته و در اسلام استمرار يافته است،خداوند متعال مى‏فرمايد:« و عهدنا الى ابراهيم و اسماعيل ان طهرا بيتى للطائفين والعاکفين والرکع السجود( بقره/ ‏۱۲۵)؛ به حضرت ابراهيم و اسماعيل (ع) سفارش نموديم تا خانه‏ام را براى طواف کنندگان، معتکفان و نمازگزاران تطهير کنند.»از اين آيه استفاده مى‏شود که در زمان حضرت ابراهيم و اسماعيل (ع) عبادتى به نام اعتکاف وجود داشته و پيروان دين حنيف گرداگرد کعبه معتکف مى‏شده‏اند.

حضرت مريم (س) آن گاه که به افتخار ملاقات با فرشته الهى نايل آمد، از مردم فاصله گرفت و در خلوت به سر برد تا در مکانى خالى و فارغ از هر گونه دغدغه به راز و نياز با خداى خود بپردازد و چيزى او را از ياد محبوب غافل نکند.

برخى از روايات اهل سنت هم نشان مى‏دهد که در دوران جاهليت هم عملى عبادى به‌عنوان اعتکاف در ميان مردم رايج ‏بوده است.

ارزش معنوى اعتکاف

انقطاع از ماديات و امور دنيوى و ملازمت مسجد و دوام ذکر و عبادت خدا، به تنهايى و بدون اعتکاف نيز داراى ارزشى والا و اهميتى فراوان است که در اين زمينه آيات، روايات و احاديث زيادى را با چنين مضمونى مى‏توان يافت، اما اهميت اعتکاف به طور مشخص در قرآن و احاديث مورد تاکيد قرار گرفته است.

زمان اعتکاف

اعتکاف از نظر زمان محدود به وقت ‏خاص نيست؛ تنها از آن رو که لازمه اعتکاف، روزه گرفتن است، بايد در زمانى اعتکاف شود که شرعا بتوان روزه گرفت. پس هر گاه روزه گرفتن صحيح باشد، اعتکاف نيز صحيح است، ولى بهترين زمان براى اعتکاف دهه آخر ماه مبارک رمضان، و ايام البيض ماه رجب است. اعتکاف در دهه آخر ماه رمضان، با آماده سازى انسان براى درک ليلة القدر و بهره بردارى از فيض اين شب گرانقدر، بى‏ارتباط نيست. در کشور ما اکنون اعتکاف در سه روز از ماه رجب بيش از اعتکاف در دهه پايانى ماه رمضان رواج دارد؛ و اين سه روز از چند نظر حائز اهميت است.

اول آن که ماه رجب، ماه حرام است و از روايات استفاده مى‏شود که اعتکاف در ماه‏هاى حرام، نسبت‏ به ديگر ماهها از فضيلت ‏بيشترى برخوردار است.

ثانيا: روزه در ماه رجب داراى فضيلتى خاص است، زيرا ماه رجب ماه بزرگى است که مردم حتى در جاهليت نيز حرمت آن را  پاس مى‏داشتند. اسلام نيز بر احترام و منزلت آن افزود.

اکنون در بسيارى از شهرهاى کشورمان مراسم اعتکاف در روزهاى ۱۳، ۱۴ و 15 ماه رجب (ايام البيض) برگزار مى‏شود. اين سنت‏ حسنه ابتدا در شهر مقدس قم، توسط عالم ربانى ميرزا مهدى بروجردى صورت گرفت و رفته رفته در شهرهاى ديگر رواج يافت.

تعداد بازديد:1006 آخرين تغييرات:95/01/31
نظرات

نظر شما:
نام و نام خانوادگي
پست الكترونيك
نظر