پنج شنبه 3 فروردين 1396 - 24 جمادي الثاني 1438 - 23 مارس 2017
صفحه اصلي/خانواده

چطور با کودک درباره فقدان پدر حرف بزنیم؟

وقتي تکيه گاه خانه مي رود

چطور با کودک درباره فقدان پدر حرف بزنيم؟

مرگ بخشي غير قابل گريز از زندگي است و کودکان بايد آن را درک کنند و راههايي را آموزش ببينند تا بتوانند اين پديده کاملا طبيعي را بپذيرند.مرگ از جمله موضوعاتي است که صحبت کردن در مورد آن به خصوص با کودکان کم سن بسيار دشوار است علي الخصوص وقتي پاي تکيه گاه خانه يعني پدر در ميان باشد.

والدين بايد بدانند صحبت با کودک درباره مرگ مثل هر موضوع ديگري است که کودکان در مورد آن سوال دارند. والدين نبايد از پاسخ دادن طفره بروند و متناسب سن شان به آنها پاسخ دهند. اگر کودکان پاسخ درست در اين مورد دريافت نکنند از خيال پردازي استفاده مي کنند که مي تواند از نظر شخصيتي به کودک آسيب بزند.

يكي از اتفاقاتي كه ممكن است براي هر خانواده اي اتفاق بيفتد، از دست دادن پدر خانواده است. مرگ پدر، كودكان را بسته به سن و سالشان با مسائلي روبه رو مي كند. مادر خانواده به عنوان تنها بزرگ تر و سرپرست باقيمانده و نزديك ترين فرد به كودكان، بايد مسئله مرگ و نبود پدر را به گونه اي براي كودكان توضيح دهد كه كمترين آسيب را ببينند. علاوه بر توضيح، شرايط را بايد طوري مديريت كرد كه كودكان از فقدان پدر در عذاب دوچندان نباشند و دچار
اختلالات رواني ديگر نشوند. در ادامه به برخي از اين راهكارها و مهارت ها خواهيم پرداخت.

حقيقت را رويايي جلوه ندهيد

اگر مجبوريد کودکتان را به تنهايي بزرگ کنيد، او مسئول اين شرايط نيست. پس هنگامي که اشتباهي مرتکب مي شود يا شيطنت مي کند، به او احساس گناه ندهيد

به كودك دروغ نگوييد؛ «پدرت به مسافرت رفته» يا جملاتي از اين دست كه حقيقت را كتمان مي كنند، باعث مي شود كه كودك هميشه چشم انتظار باقي بماند. علاوه بر اين شما مجبور مي شويد هميشه در حال دروغ گفتن باشيد و نقش بازي كنيد كه اين فرزندتان را نسبت به شما بي اعتماد مي كند.

بگذاريد، کودک در مراسم باشد

«بچه س براش خوب نيست»، «بچه س نبايد توي مراسم باشه» و جملاتي از اين دست كه سبب مي شود كودك شما كاملا از مراسم سوگواري دور نگه داشته شود را جدي نگيريد. اگر كودك 6 سال به بالا داريد، اجازه دهيد كه در مراسم سوگواري شركت كرده و عزاداري كند. اينكه كودك را دور نگه داريد و ناگاه او را به خانه اي وارد كنيد كه پدرش قرار نيست هرگز بازگردد، او را دچار سردرگمي، افسردگي و چشم انتظاري و عدم پذيرش مسئله مي كند.

در مورد بهشت اغراق نكنيد

در مورد جاي خوب پدر، اغراق نكنيد. آنقدر زياده روي نكنيد كه كودك گمان كند كه در جهنم به سر مي برد و براي درك خوبي ها بايد به جايي برود كه پدرش هم آنجا منتظر او است. «خدا همه آدم خوب ها را پيش خودش مي برد» يا «بابا چون خيلي خوب بود، خدا بردش پيش خودش» سبب مي شود كودك ميل به خودكشي پيدا كند. علاوه بر اين شما اين باور را به كودك مي دهيد كه همه  آدم هاي خوب رفته اند پيش خدا پس همه  آنهايي كه زنده مانده اند آدم هاي بدي هستند. در اطلاعاتي كه به كودك مي دهيد دقيق و صادق باشيد.

او را دچار سردرگمي نکنيد

کودكي كه پدرش را از دست مي دهد، مي شود مركز توجه و دلسوزي تمام اطرافيان و نزديكان و همه علاوه بر محبت هاي گاه افراطي، نسبت به آينده و فعاليت هاي او نيز احساس تكليف مي كنند. بنابراين دستورات و امر و نهي هاي متفاوتي از جانب پدربزرگ، عمو، دايي، شوهر خاله و...صادر مي شود و هر كدام چيزي مي گويند. در واقع شبه  پدرها، كارشان را از همان روز اول آغاز مي كنند. اين وظيفه شماست كه اجازه ندهيد تنوع آموزه ها، او را دچار سردرگمي كنند.

ترحم نکنيد

دلسوزي ها و محبت ها نسبت به كودك، همانطور كه عنوان شد از همان روز اول آغاز مي شود؛ از نوازش گرفته تا تن دادن به تمام خواسته هاي معقول و نامعقول كودك. كودك شما بايد بداند كه قوانين هيچ تغييري نكرده اند و همان قدر كه به او نزديك مي شويد و محبت كرده و سعي مي كنيد در شرايط سختي كه دارد كنارش باشيد، به همان ميزان هم بر سر اصول خود باقي مانده ايد.

به کودک مسئوليت سنگين ندهيد

به كودك دروغ نگوييد؛ «پدرت به مسافرت رفته» يا جملاتي از اين دست كه حقيقت را كتمان مي كنند، باعث مي شود كه كودك هميشه چشم انتظار باقي بماند

مراقب باشيد، حتي به صورت زباني به کودک مسئوليتي بيشتر از ظرفيتش ندهيد. گاهي مادران پس از مرگ يا جدايي همسرشان، به پسر خود مي گويند: «تو مرد خانه هستي». يا پدران به دختر خود مي گويند «حالا که مامان نيست، تو بايد مثل يک خانم رفتار کني». اجازه دهيد کودک، همان کودک باشد و رفتارهاي کودکانه اش را ابراز کند.

نشانه ها و يادگاري ها را پنهان نکنيد

گاهي اوقات افراد فکر مي کنند اگر يادگاري هاي فرد از دست رفته را پنهان کنند کودک او را فراموش مي کند؛ در حالي که کودکان با اين روش نه تنها کسي را فراموش نمي کنند بلکه احساس مي کنند ديگران در حق او بي مهري کرده اند. بهتر است يک آلبوم عکس از او تهيه کنيد يا حتي از ميان يادگاري هايش چيزي را به کودک بدهيد تا نگه دارد و از اين طريق، کسي را که دوست داشته اما از او جدا شده است را به خاطر بياورد.

مراقب کلمات خود باشيد

به خاطر داشته باشيد، زخم کلمات روي روان کودکان به اين آساني ها التيام نمي يابد. اگر مجبوريد کودکتان را به تنهايي بزرگ کنيد، او مسئول اين شرايط نيست. پس هنگامي که اشتباهي مرتکب مي شود يا شيطنت مي کند، به او احساس گناه ندهيد کودک به اقتضاي سن خود رفتار مي کند؛ پس هيچ گاه به او نگوييد «به خاطر تو از خودم گذشته ام ولي تو اين طور مرا اذيت مي کني» يا «جواني ام را به پاي تو هدر دادم که خوب درست را نمي خواني». مراقب باشيد هنگام عصبانيت، چيزي نگوييد که او حس اضافي بودن پيدا کند.

منابع: همشهري دو، باشگاه خبرنگاران جوان

تعداد بازديد:197 آخرين تغييرات:95/03/17
نظرات

نظر شما:
نام و نام خانوادگي
پست الكترونيك
نظر