دوشنبه 23 تير 1399 - 21 ذي القعده 1441 - 13 ژولاي 2020
صفحه اصلي/مقالات


 
 


 










 


 




 








خروجي RSS

جوانی امام علی علیه السلام الگویی برای جوانان

جواني امام علي عليه السلام الگويي براي جوانان



- مي‌گويند بايد از حضرت علي (ع) الگو بگيريم!‌ اما چگونه؟!... من يک جوان هستم! يک جوان با خصوصيات خاص دوران جواني! يک جوان با شور و نشاط خاص اين دوران که به خنده و تفريح، به شور و احساسات نياز دارد و به الگويي که مرا به شور آورد!
- با تمام اين حرفها، باز هم بهترين الگو براي تو و براي همه،‌مولاي متقيان است: و بخصوص جواني شان!
- جواني حضرت علي (ع) ؟!
الگو گرفتن يک الگو
- بله ! خود اميرالمؤمنين هم در جواني شان، الگو داشته اند. الگويشان هم پيامبر بوده است. علي (ع) از شش سالگي همراه و همراز پيامبر و در خانه ايشان زندگي مي کرده اند و در همه امور زندگي شان، حتي جزيي ترين مسائل هم به پيامبر اقتدا مي‌نمودند. يعني خود ايشان هم از يک انسان کامل و والاي ديگر، الگو مي گرفته اند.
- اما چگونه ؟!
- پيامبر اکرم (ص) و علي (ع) همواره با هم بودند، از هنگام عبادت و خلوت در غار حرا گرفته تا مراحل مختلف دعوت خويشان، دعوت عمومي در خانه خدا و حتي سفرهاي تبليغي پيامبر. علي (ع) هميشه اول صبح به ديدار پيامبر مي رفت و آنگاه يکديگر را شاداب ودر آغوش مي کشيدند و احوال هم را مي پرسيدند. آندو بزرگوار اوقات زيادي از شبانه روز را در کنار هم به کار و تلاش مي پرداختند و گاه علي (ع) خالصانه عرق از پيشاني پيامبر (ص) پاک مي کرد و ا يشان نيز صميمانه از او تشکر مي‌نمود.
علي (ع) خود در اين باره مي فرمايند: ((پيامبر (ص) مرا در دامن خود پروريد. من کودک بودم، پيامبر مرا چون فرزند خود در آغوش گرمش مي فشرد و در استراحتگاه مخصوص خود جاي مي داد... هرگز نيافت که من دروغي بگويم و در کردار من اشتباهي رخ دهد. من همچون بچه شتري تازه که پيوسته به دنبال مادرش هست، به دنبال او مي رفتم. او هر روز نکته هاي تازه اي از اخلاق را براي من آشکار مي ساخت. و مرا فرمان ميداد که در خط او حرکت کنم. آن حضرت مدتي از سال در کوه حرا به سر مي برد و کسي جز من او را نمي ديد... من نور وحي و رسالت را ميديدم و بوي خوش ودل انگيز نبوت را احساس مي کردم.. موقعيتي که من در محضر رسول الله داشتم براي هيچ کس نبود.))
- بسيار خوب!‌ تمام اين حرفها درست! اما حضرت علي، پيامبر را مي ديده اند، وجودشان را لمس مي کرده و به ايشان اقتدا مي کرده اند اما من چه؟! من که حضرت علي را نمي بينم، چگونه ميتوانمازايشانالگوبگيريم؟!
- تاريخ که روح، افعال و رفتار اميرالمؤمنين را ديده و نقل کرده است. از او استفاده کن! از ديدگان تاريخ!
- آري! مگر تو نمي گفتي الگويي مي خواهي که تو را به شور بياورد. آنچه مي تواند يک جوان را به شور بياورد، ديدن حماسه آفريني ها و شورمندي هاي کسي است که به او علاقمند است. حال چه کس ديگري را سراغ داري که به اندازه اميرالمؤمنين، حماسه آفريده باشد. در همان کودکي که مصادف بود با آغاز بعثت پيامبر، کودکاني که به تحريک مشرکان،‌پيامبر را آزار مي دادند و سنگ مي پراندند، با شجاعت از اطراف پيامبر دور مي کرد. چه کسي، شب را در بستري پر خطر بجاي ديگري،بجاي محبوبش خوابيده و از آن شب به‌عنوان لذتبخش ترين شب عمرش ياد کرده است؟ مگر رشادتهاي اميرالمؤمنين را در جنگ بدر نشنيده اي؟! آن هنگام او فقط ۲۵ سال داشته است و به گفته مورخين نيمي از کشته شدگان اين جنگ با ضرب شمشير علي (ع) از پاي در آمده بودند. مي داني در جنگ احد زمانيکه علي (ع) ۲۶ سال داشت،انجا که در همان اوائل جنگ پرچمدار۹ لشکر دشمن را بهخاک انداخت و بعد هم هنگامي که پيامبر در خطرمحاصره بود پروانه وار به دور آن حضرت مي چرخيد و از وجود مبارکشان محافظت مي کرد همه مردم چه ندايي را از آسمان شنيدند:
((لا فتي الا علي،‌ لا سيف الا ذوالفقار))
((علي از همه جوانها بهتر است و ذوالفقار او از همه شمشيرها برنده تر))
- اما جنگ خندق و شجاعت بي همتاي علي (ع) و داوطلب شدن ايشان جهت مبارزه با عمروبن عبدود يکي از نيرومندترين مردان عرب آري همانجا بود که پيامبر به واسطه اخلاص علي (ع) در اين مقابله بي نظير فرمود:
(( ضربه علي يوم الخندق، افضل من عباده الثقلين))
به راستي که چنين حمله اي در وصف هيچ دلير مرد ديگري بيان نشده! در آن زمان اميرالمؤمنين ۲۸ سال بيشتر نداشت!
در جنگ خيبر نيز هنگاميکه تمام مردان با تجربه و جنگ ديده سپاه اسلام، شکست خورده بازگشتند، علي (ع) به ميدان آمد و با فتح قلعه محکم و مقاوم خيبر آن پيروزي بزرگ را براي اسلام به ارمغان آورد.
به راستي که هيچ جوان ديگري،‌ چنين جواني پرشور و هيجان انگيزي نداشته است.
همه مردان بزرگ تاريخ بشريت و پيشاپيش همه آنان علي (ع) در دوران جواني از رموز موفقيت خود بهره برده، راههاي پرپيچ و خم آن را با درخشندگي پشت سر نهاده، توانستهاندکارهايبزرگيرابهانجامرسانند.
تفريح و شادي علي (ع)
- مي داني اي دوست عزيز: من هم حرفهاي تو را مي پذيرم. اما جنگ و شور و حماسه فقط بخشي از زندگي انسان است. جيزهاي ديگري هم هستند که آدمي بايد به آنها هم توجه کند. الگوي کامل، بايد در آن زمينه ها هم حرف براي گفتن داشته باشد. اينطور نيست؟
- حتماً همينطور است. و من به تو مي‌گويم که اميرالمؤمنين در آن موارد هم، الگويي قابل قبول و کامل ارايه مي دهد. آخر تو درباره زندگي اميرالمؤمنين چه فکر کرده اي؟
فکر مي‌کني تمام زندگي حضرت علي (ع) در جنگ و عبادت خلاصه شده؟
- يعني اينطور نبوده است؟!
- نه که نبوده است! حضرت علي (ع)، مردي خوش رو و خندان بوده اند. هميشه تبسم خوش آيندي بر لب داشته اند که دل مؤمنان را شاد مي کرده است. ايشان تفريح هم مي کرده اند. منتها تفريح در ديدگاه علي (ع) ولگردي و اتلاف وقت يا روز را به شب رساندن نبود.
- پس تفريح علي (ع) چگونه بود ؟
علي (ع) کار را تفريح مي دانست.
تفريح او را، مسافرت، کمک به ديگران، تحصيل و تدريس، سرودن، نوشتن، حفظ و قرائت قرآن، مباحثه، نگريستن به طبيعت و ورزش تشکيل مي داد. پرداختن به ورزشهاي شمشيربازي، پرتاب نيزه، اسب سواري، کشتي، وزنه برداري و شرکت در مسابقات ورزشي هم براي ايشان جنبه تفريح داشته است.
- چقدر جالب بوده است! احتمالاً به دليل همين ديدگاه اميرالمؤمنين نسبت به تفريح و زندگي بوده است که اگر سرتاسر زندگي شان را مرور کنيم،‌ لحظه اي توقف و سکون در آن نمي يابيم. گويي حتي يک لحظه هم با لحظه قبلي شان مشابه نبوده است. و درست به دليل همين ديدگاه بود که شوخي و خنده هم در سيره مولاي متقيان، شکل ديگري داشت.
- مگر شوخي و خنده علي (ع) چگونه بود؟
اميرالمؤمنين اهل شوخي و مزاح بود، اما نه شوخي هاي زننده و بي مزه! بلکه مزاح هاي معنادار و آموزنده!
هرگاه که يکي از ياران و دوستانش را غمگين و گرفته مي ديد، با شوخي او را خوشحال مي کرد تا اندکي از اندوهش کم شود. از همه مهمتر اينکه، شادي علي (ع) هنگامي بود که يک کافر، مسلمان مي شد. جنگي به پيروزي ختم مي شد، غذايي به فقير مي رساند، دل غمديده اي را شاد مي کرد،‌مشکلي را از کسي مرتفع مي کرد و کودک يتيمي را ذوق زده مي‌نمود. نکته ديگر هم اين بود که مولاي متقيان در شوخي هايش مراقب و محافظ حدود شرعي بود تا حتي به شوخي دروغ نگويد،‌ دل مؤمني را نشکند يا با زن و دختر نامحرمي، شوخي ننمايد.
علي و ارتباط با زنان و دختران
- به طور مثال همين چگونگي ارتباط داشتن با زنها و دخترهاي نامحرم در جامعه، يکي از معضلات امروز ما جوانها است. بخاطر اينکه نه الگوي مناسبي در مورد آ‌ن ارائه شده و نه ديدگاه دين در مورد آن به خوبي مشخص و تبيين شده است. تازه، تندروي ها و کج رويهاي گروهها و طبقات گوناگون در مرحله عمل را هم به آن اضافه کن.
اگر به سيره اميرالمؤمنين دقت کني،‌مي بيني که حضرت علي (ع) در سنين جواني با زنان سالخورده اسلام سلام و احوالپرسي مي‌نمود ولي با دختران و زنان جوان نه! حتي سلام هم نمي کرد. در حاليکه پيامبر در همان زمان با زنان و دختران هم سلام و احوالپرسي مي کردند. چون زماني که علي (ع) ۲۰ ساله و درعنفوان جواني چنين عمل مي‌نمود، پيامبر اکرم (ص) قريب ۵۰ سال از عمر شريفشان مي گذشت بنابراين از آنجا که احتمال پيش آمدن گناه دست کم براي طرف مقابل دور از ذهن نبود،‌علي (ع) اين تربيت شده مکتب پيامبر به‌عنوان يک جوان سعي داشت مسائل ارتباطي و حدود بين دختر و پسر يا به عبارتي زن و مرد را مراعات کند. هر چند وجود نازنين آن حضرت مبرا و پاکيزه از هر گونه آلودگي بود.
از طرفي پيامبر سه دختر جوان به نامهاي زينب، ام کلثوم و فاطمه در خانه داشتند. حضرت علي (ع) با اينکه از کودکي به اين خانه رفت و آمد داشتند،‌ اما در اين رفت و آمدها نهايت دقت را به عمل مي آوردند. در حاليکه همين علي (ع) در دوران خلافتش، وقتي که حدود ۶۰ سال سن داشت و همسر شهيدي را نيازمند کمک ديد، به ياري او شتافت.
پس در ارتباط با افراد نامحرم،‌چيزي که بيش از عوامل ديگر اهميت دارد
نيت و انگيزه طرفين و از همه مهمتر عدم امکان وجود مفسده درا ين ارتباط براي هر دو نفر است!
ياري رساندن به نيازمند و در طلب رضاي خدا آنهم در حد ضرورت مطلوب است و ليکن اين سيره جداي از بهانه جويي براي آشنايي و استمتاعات و لذت جويي و هرگونه آلودگي ديگر است.
به راستي که کسي چون حضرت علي (ع)، در سنين جواني اش و در ريزترين حرکات و رفتارهايش بهترين الگوي نسل جوان ماست.
منبع: سايت امام علي (ع)
تهيه وتنظيم: اداره تبليغات اسلامي شهرستان اشکذر

برگرفته از : ido.ir

تعداد بازديد:936 آخرين تغييرات:95/03/19
نظرات

نظر شما:
نام و نام خانوادگي
پست الكترونيك
نظر