شنبه 30 تير 1397 - 8 ذي القعده 1439 - 21 ژولاي 2018
صفحه اصلي/خانواده

فیلم های نامناسب چه تأثیری روی فرزندان ما دارند؟

فيلم هاي نامناسب چه تأثيري روي فرزندان ما دارند؟

کودکي سرنوشت سازترين مرحله زندگي و دوران معصوميت، شادماني، آرامش و خلاقيت است. اين وظيفه هر پدر و مادري است که براي حفظ اين ويژگي ها در کودکش تلاش کند و او را با سلامت رواني به مراحل بعدي زندگي تحويل دهد. متاسفانه برخي والدين به اين امر توجه نمي کنند.

 

فيلم هاي نامناسب چه تأثيري روي فرزندان ما دارند؟


شما چند تا فرزند داريد؟ يکي؟ دو تا؟ سه تا؟ آيا اگر صد تا بچه هم داشته باشيد، حاضر مي شويد به يکي از آنها غذايي را بخورانيد که مسموم است؟ يا او را به جايي ببريد که پر از مواد آلوده است؟ مسلماً نه. پس چطور است که بعضي از پدر و مادرها حواسشان به خوراک رواني فرزندشان نيست؟

باور کنيد نمي خواهم شعار بدهم، اما تأثير مسئله کم توجهي بعضي از والدين به کيفيت فيلم ها و موسيقي هايي که کودکشان را در معرض آنها قرار مي دهند، کمتر از تأثير يک وعده غذاي مانده و مسموم يا نفس کشيدن در يک اتاق پر از مونوکسيد کربن نيست. تأثيري که اين رسانه ها روي روان کودک شما مي گذارند، يک تأثير چند جانبه است که حالا حالاها از ذهن فرزند شما پاک نخواهد شد.

شما به عنوان يک فرد بزرگسال، خاطرات کودکي تان را چگونه مي بينيد؟ مثلاً به صورت تصوير مي بينيد؟ يا به صورت يک مفهوم ذخيره شده در حافظه بلند مدت تان؟ آيا مي دانيد که بچه ها از هر چيزي که مي بينند يا مي شنوند

چند کلام حرف تأسف بار اما ضروري

متأسفانه امروزه کار بعضي بي توجهي هاي بعضي از پدر و مادرها به جايي رسيده است که ناخواسته اين جمله به ذهن متبادر مي شود که «پدر و مادر هم، پدر و مادرهاي قديم». شرح حال نمونه اي از اين پدر و مادرها را همين چند وقت پيش از زبان يکي از دوستان شنيدم: «ميز شام که آماده شد، زن و شوهر جوان صاحبخانه که يک دختر شش ساله داشتند، از مهمان ها خواستند که سر ميز بنشينند.

تلويزيون از قبل روشن بود و فيلمي پخش مي شد که سانسور نشده بود. تقريباً حواس هيچ کدام از بزرگترها به آن فيلم نبود و وقتي هم که سر ميز نشستيم، تمام حواس ها رفت به غذا و بگو و بخند. دخترک صاحبخانه با دو تا بچه ديگر که مهمان بودند، کنار هم سر ميز نشسته بودند و غذا مي خوردند. ناگهان بچه ها ساکت شدند. باز هم کسي حواسش نبود. من هم تصادفاً وقتي متوجه صحنه جنسي فيلم شدم که به نظرم چند ثانيه اي از تماشاي آن صحنه توسط بچه ها گذشته بود.

با چشم و ابرو از صاحبخانه خواستم تلويزيون را خاموش کند اما او با بي تفاوتي نجوا کرد: «الآن تموم مي شه». راست مي گفت. فيلم همانجا تمام شد اما براي بچه ها تازه آغاز ماجرا بود چون شروع کردند به بوسه هاي آن مدلي و حرف زدن درباره آن. و متأسفانه باز هم پدر و مادرها با بي تفاوتي و حتي گهگاهي هم قربان صدقه ي تشويق آميزشان با صحبت هاي بچه ها در اين باره برخورد کردند».

متأسفانه امثال اين قبيل پدر و مادرها زياد شده اند. به عنوان يک مثال ديگر، چند وقت پيش کودک هفت ساله اي را ديدم که همزمان با صداي يکي از خواننده هاي زير زميني با گرفتن کنترل تلويزيون جلوي دهانش و ورجه وورجه کردن روي مبل، اداي او را در مي آورد که گذشته از موسيقي جنون آميزش، محتواي شعرش هم بيمارگونه بود. و متأسفانه اين قبيل قصه ها ادامه دارند...

اين فيلم ها و موسيقي ها با کودک شما چه مي کنند؟

قبل از اينکه وارد اين بحث شويم باز هم روي اين نکته تأکيد مي کنم که تأثير فيلم ها و موسيقي هاي نامناسب بر کودک شما، به دوران کودکي محدود نمي شود. با توجه به اين مسئله به چند مورد از اين آثارآسيب زا در کودکان مي پردازيم:

فرقي نمي کند فيلم باشد يا موسيقي، وقتي که کودک شما چيزي را مي بيند يا مي شنود که محتواي سالمي ندارد، در واقع دارد ذره ذره از معصوميتش دور مي شود


 

يک ژست مادام العمر

شما به عنوان يک فرد بزرگسال، خاطرات کودکي تان را چگونه مي بينيد؟ مثلاً به صورت تصوير مي بينيد؟ يا به صورت يک مفهوم ذخيره شده در حافظه بلند مدت تان؟ آيا مي دانيد که بچه ها از هر چيزي که مي بينند يا مي شنوند و يا به هر نحوي با آن مواجه مي شوند يک تصويري در ذهنشان درست مي کنند؟ تصويري که هم خاطره آنها را مي سازد و هم شکل و شمايل نگرش آنها را نسبت به خودشان، دنيا و آينده تعيين مي کند؟ با اين شرايء ديگر خودتان تأثير فيلم ها و موسيقي هاي نامناسب بر فرزندتان را حساب کنيد!

يک بلوغ نصفه نيمه و بدموقع

به طور کلي مراحل رشد انسان طوري برنامه ريزي شده است که در هر مرحله جنبه هاي مختلف وجودي فرد پا به پاي هم بالا مي آيند. مثلاً در نوجواني هم جسم شروع به رشد مي کند، هم فکر، هم روابط اجتماعي و هم دغدغه هاي جنسي. اين هماهنگي بين جنبه هاي مختلف رشد، اهميت خيلي خيلي زيادي دارد.

چون اگر اين جنبه ها با هم هماهنگ نباشند و مثلاً يکي از جنبه ها حتي به شکل سطحي از بقيه جلو بزند، فرد دچار سردرگمي و اضطراب مي شود. پس به همين دليل مهم، بايد کودکان را از ديدن فيلم ها و شنيدن آهنگ هايي که محتواهاي نامناسب دارند، به شدت دور نگه داشت و از توجيهاتي مانند اينکه «بچه است»، «از اين چيزها سر در نمي آورد» و... به شدت پرهيز کرد. چون دقيقاً به همين دليل که او بچه است و از اين مسائل سر در نمي آورد، اين جور چيزها مي توانند براي حال و آينده او حتي خطرناک باشند.

معصوميت از دست رفته

 فرقي نمي کند فيلم باشد يا موسيقي، وقتي که کودک شما چيزي را مي بيند يا مي شنود که محتواي سالمي ندارد، در واقع دارد ذره ذره از معصوميتش دور مي شود و آثار اين دور شدن، در مراحل بعدي زندگي او مانند نوجواني و جواني خودش را نشان خواهد داد.

يک عامل خطر

در مباحث بهداشت رواني يک اصلي وجود دارد. اين اصل مي گويد وقتي يک فرد به بيماري رواني مبتلا مي شود که زمينه جسمانيِ آن بيماري، در محيطي قرار بگيرد که احتمال بروز بيماري را افزايش مي دهد. اين اصل نشان مي دهد که محيط چقدر مي تواند در سلامت يا بيماري ما نقش داشته باشد. پس لطفاً اين مسئله را به شکلي خاص جدي بگيريد. فيلم ها و موسيقي هاي نامناسب طوري هستند که حتي روان يک آدم عاقل و بالغ و سالم را هم دچار خمودگي و افسردگي مي کنند چه برسد به روان دنيا نديده و آسيب پذير يک کودک!
اگر از قلم کمي تا قسمتي علمي بنده در اين يادداشت، خسته شديد از شما عذرخواهي مي کنم، اما به نظرم آمد که نوشتن به زبان علم شايد بتواند اين يادداشت را از اتهام به شعارزدگي دور نگه دارد و ذهنيت هاي منصف را نسبت به واقعيت اين مقولات بيدار کند.

تعداد بازديد:380 آخرين تغييرات:95/09/13
نظرات

نظر شما:
نام و نام خانوادگي
پست الكترونيك
نظر