دوشنبه 5 تير 1396 - 2 شوال 1438 - 26 ژوئن 2017
صفحه اصلي/پزشكي

افراد «افسرده» را بشناسیم/علامت اصلی افسردگی

گزارش مهر؛

افراد «افسرده» را بشناسيم/علامت اصلي افسردگي

افسردگي از شايع ترين اختلالات روانپزشکي است که سلامت روان جامعه را تهديد مي کند. اما، نکته اي که بيش از پيش مي بايست به آن توجه داشت، شناخت علائم افسردگي و درمان آن است.

به گزارش خبرنگار مهر، با کوچکترين حرفي و ديدن صحنه اي غمناک، اشک هايش از چشمانش سرازير مي شود. اما هيچ اعتنايي به اين رفتار خودش نداشت تا اينکه حسابي گوشه گير و منزوي شد. تا جايي که از رفتن به مهماني هاي خانوادگي و دوستانه فرار مي کرد و مدام در اتاقش تنها بود. سرانجام وقتي نزد روانپزشک رفت، متوجه شدند دچار افسردگي شديد شده است.

حضور اين قبيل افراد را مي توان در برخي خانه ها و خانواده ها مشاهده کرد. افرادي که مي دانند افسرده اند اما حاضر نيستند درمان شوند. اما، نکته اي که در اين بين وجود دارد، اين است که اغلب ما نسبت به علائم افسردگي بي اعتنا هستيم و يا اينکه اين علائم را نمي شناسيم.

علامت اصلي افسردگي

علامت اصلي افسردگي، احساس غمگيني مداوم و عدم علاقه به انجام اموري است که فرد پيش از اين به راحتي انجام مي‌داده است. در صورتي که اين علائم بيش از دو هفته طول بکشد و در عملکرد روزانه فرد اختلال ايجاد کند، به آن بيماري افسردگي اساسي گفته مي‌شود.

علائم ديگري نيز ممکن است در مبتلايان به افسردگي ديده شود که عبارتند از کاهش سطح انرژي، کاهش يا افزايش اشتها، کاهش يا افزايش ميزان خواب، احساس اضطراب و بي‌قراري، تحريک‌پذيري و زود از کوره در رفتن، کاهش توان تمرکز، کاهش قدرت تصميم‌گيري، احساس بي‌ارزشي يا پوچي، احساس نااميدي، احساس گناه و افکار خودکشي و آسيب به خود.

ـ افسردگي ممکن است براي هر کسي پيش بيايد، افسردگي نشانه ضعف نيست.

ـ افسردگي را مي‌توان به کمک داروهاي ضد افسردگي، درمان‌هاي روانشناختي و يا ترکيبي از اين دو، درمان کرد.

در صورت احساس افسردگي بايد چه کارهايي انجام داد

ـ با فردي که به او اعتماد داريد درباره احساسات خودتان حرف بزنيد. بيشتر افراد پس از حرف زدن با فردي که به احساسات آنها توجه مي‌کند، احساس بهتري پيدا مي‌کنند.

ـ دنبال درمان افسردگي خود باشيد. مراجعه به پزشک يا روانشناس، قدم اول شروع درمان است.

ـ فراموش نکنيد که براي بهبودي، نياز به درمان صحيح داريد.

ـ تلاش کنيد به سمت انجام کارهايي برويد که قبلا آنها را دوست داشتيد. ارتباطات اجتماعي خودتان را قطع نکنيد، با دوستان و اعضاي خانواده‌تان در تماس و ارتباط بمانيد.

ـ سعي کنيد بپذيريد که شما نيز ممکن است دچار افسردگي شده باشيد، پس بهتر است انتظاراتتان را از خودتان کاهش دهيد. طبيعي است که در زماني که افسرده‌ايد، بازده کاري شما به خوبي سابق نباشد.

کارهايي که مي‌توانيد براي مبتلايان به افسردگي انجام دهيد

ـ در برنامه‌ريزي براي انجام کارهاي روزمره و داشتن برنامه منظمي براي خواب و غذا خوردن، به آنها کمک کنيد.

ـ آنها را تشويق کنيد که سعي کنند روزانه ورزش کنند و از بودن در جمع فاصله نگيرند.

ـ به آنها کمک کنيد سعي کنند به جاي افکار منفي، بر افکار مثبت متمرکز شوند.

ـ اگر متوجه وجود افکار خودکشي در آنها شديد، تنهايشان نگذاريد، داروها و اشياي برنده و ساير اقلام خطرناک را نيز از دسترس آنها دور نگه داريد. آنها را تشويق کنيد به پزشک مراجعه کنند.

ـ به آنها اطمينان بدهيد که آنها را در اين مسير همراهي خواهيد کرد.

ـ مراقب خودتان هم باشيد و زماني را به استراحت و انجام کارهاي مورد علاقه خود اختصاص دهيد.

ـ سعي کنيد به حرف‌هاي آنها گوش بدهيد و نشان دهيد که قصد کمک داريد.

ـ سعي کنيد اطلاعات خودتان را در زمينه افسردگي افزايش دهيد.

ـ فرد افسرده را تشويق کنيد که به متخصص مراجعه کند و به او پيشنهاد بدهيد در صورتي که بخواهد شما در مراجعه به متخصص او را همراهي خواهيد کرد.

ـ اگر پزشک دارويي براي آنها تجويز کرده است، در زمينه مصرف آن، او را حمايت کنيد.

ـ توصيه کنيد دارويش را به طور منظم مصرف کند.

ـ صبور باشيد و به او آزمايش دهيد که شروع بهبودي به دنبال مصرف دارو معمولاً چند هفته طول مي‌کشد.

چرا فرزند من افسرده شده است

روند رشد و تکامل کودکان سرشار از چالش‌ها و فرصت‌هاست، درس و امتحانات، مسائل مرتبط با گروه همسالان و دوستان، تغييرات دوران بلوغ و ... بعضي از کودکان مي‌توانند با اين تغييرات به خوبي کنار بيايند و بعضي ديگر نمي‌توانند. ناتواني در کنار آمدن با اين قبيل تغييرات مي‌تواند زمينه‌ساز استرس و حتي بروز افسردگي در آنها شود.

آنچه بايد در صورت بروز افسردگي در فرزندتان انجام دهيد

ـ افسردگي هم قابل پيشگيري و هم قابل درمان است.

ـ کودک را تشويق کنيد به اندازه کافي بخوابد، ورزش کند، غذا بخورد و به فعاليت‌هايي که دوست دارد، بپردازد.

ـ زماني را به وقت‌گذراني و گفت و شنود با او اختصاص بدهيد.

ـ با او درباره مسائلي که در خانه، مدرسه يا جاهاي ديگر برايش اتفاق افتاده يا مي‌افتد، حرف بزنيد. ـ سعي کنيد از اين طريق به اين موضوع پي ببريد که چه چيزي بيشتر باعث آزاردگي او شده است.

ـ اگر کودک افکار خودکشي دارد و يا اقدام به خودکشي و يا آسيب به خود کرده است، حتماً و فوراً به پزشک مراجعه کنيد.

آنچه بايد در مورد افسردگي بدانيد

علامت اصلي افسردگي، احساس غمگيني مداوم و عدم علاقه به انجام اموري است که فرد پيش از اين به راحتي انجام مي‌داده است. در صورتي که اين علائم بيش از دو هفته طول بکشد و در عملکرد روزانه فرد اختلال ايجاد کند، به آن بيماري افسردگي اساسي گفته مي‌شود.

علائم ديگري نيز ممکن است در مبتلايان به افسردگي ديده شوند که عبارتند از کاهش سطح انرژي، کاهش يا افزايش اشتها، کاهش يا افزايش ميزان خواب، احساس اضطراب و بي‌قراري، تحريک‌پذيري و زود از کوره در رفتن، کاهش توان تمرکز، کاهش قدرت تصميم‌گيري، احساس بي‌ارزشي يا پوچي، احساس نااميدي، احساس گناه و افکار خودکشي و آسيب به خود.

افسردگي ممکن است براي هر کسي پيش بيايد، افسردگي نشانه ضعف نيست، افسردگي را مي‌توان به کمک داروهاي ضد افسردگي، درمان‌هاي روانشناختي و يا ترکيبي از اين دو، درمان نمود.

آنچه بايد در صورت احساس افسردگي انجام دهيد

ـ با فردي که به او اعتماد داريد، درباره احساسات خودتان حرف بزنيد. بيشتر افراد پس از حرف زدن با فردي که به احساسات آنها توجه مي‌کند، احساس بهتري پيدا مي‌کنند.

ـ دنبال درمان افسردگي خود باشيد، مراجعه به پزشک يا روانشناس، قدم اول شروع درمان است.

ـ فراموش نکنيد که براي بهبودي نياز به درمان صحيح داريد.

ـ تلاش کنيد به سمت انجام کارهايي برويد که قبلا آنها را دوست داشتيد.

ـ ارتباطات اجتماعي خودتان را قطع نکنيد. با دوستان و اعضاي خانواده‌تان در تماس و ارتباط بمانيد.

ـ سعي کنيد حتي اگر در حد يک پياده‌روي کوتاه هم باشد، به طور منظم ورزش کنيد.

ـ سعي کنيد به الگوي غذا خوردن و خواب شبانه‌روزي خود نظم بدهيد.

ـ مصرف مشروبات الکل، مواد مخدر و داروهاي غيرمجاز که افسردگي را تشديد مي‌کنند؛ از مصرف آنها بپرهيزيد.

فرد افسرده ممکن است افکار خودکشي و يا آسيب به خود داشته باشد. در اين صورت فوراً به پزشک مراجعه کنيد.

افسردگي سالمندان معمولاً در همراهي با بيماري‌هاي جسمي آنها (مانند فشار خون، ديابت، دردهاي مزمن و بيماري‌هاي قلبي) بروز مي‌کند. گاهي نيز نشانه‌هاي افسردگي سالمندان پس از تجربه‌هاي تلخ و دشوار زندگي (مانند مرگ همسر يا فرزند) بروز و يا تشديد مي‌شوند.

خطر ناشي از فوت خودکشي در سالمندان افسرده بيشتر از جوانان افسرده است.

افسردگي در سالمندان قابل درمان است. اين بيماري را مي‌توان به کمک دارو درماني، درمان‌هاي روانشناختي و يا ترکيبي از اين دو درمان کرد.

آنچه بايد در مورد افسردگي پس از زايمان بدانيد

افسردگي پس از زايمان بسيار شايع است. از هر ۶ زني که نوزادي را به دنيا مي‌آورند، يک زن دچار افسردگي پس از زايمان مي‌شود.

علامت اصلي افسردگي، احساس غمگيني مداوم و عدم علاقه به انجام اموري است که فرد پيش از اين به راحتي انجام مي‌داده است. در صورتي که اين علائم بيش از دو هفته طول بکشد و در عملکرد روزانه فرد اختلال ايجاد کند، به آن بيماري افسردگي اساسي گفته مي‌شود.

علاوه بر علائم بالا، علائم ديگري نيز ممکن است در مبتلايان به افسردگي ديده شوند که عبارتند از کاهش سطح انرژي، کاهش يا افزايش اشتها، کاهش يا افزايش ميزان خواب، احساس اضطراب و بيقراري، تحريک‌پذيري و زود از کوره در رفتن، کاهش توان تمرکز، کاهش قدرت تصميم‌گيري، احساس بي‌ارزشي يا پوچي، احساس نااميدي، احساس گناه و افکار خودکشي و آسيب به خود.

علاوه بر آنچه گفته شد، علائم افسردگي پس از زايمان ممکن است به شکل احساس درماندگي، گريه‌هاي طولاني و بي‌دليل، احساس عدم دلبستگي به نوزاد و احساس ناتواني در مراقبت و حمايت از نوزاد و حتي احساس خشم و تنفر از همه نيز ظاهر شود.

در صورت احساس افسردگي پس از زايمان، چه کارهايي بايد انجام بدهيد

افسردگي پس از زايمان، قابل درمان است. اين درمان ممکن است از طريق تجويز دارو توسط پزشک، درمان‌هاي روانشناختي و يا ترکيبي از اين دو روش صورت گيرد.

بسياري از داروهاي ضد افسردگي را مي‌توان در دوران شيردهي نيز با تجويز روانپزشک مصرف نمود.

اگر افسردگي پس از زايمان درمان نشود، ممکن است ماه‌ها و حتي سال‌ها طول بکشد و هم بر سلامت شما و هم بر رشد و تکامل فرزندتان تأثير منفي بگذارد.

در صورت امکان، با مادران ديگري که شرايط مشابه را داشته يا دارند، صحبت کنيد و از توصيه‌ها و تجربه‌هايشان بهره‌مند شويد.

اگر افکار خودکشي و آسيب به خود و يا آسيب به نوزاد داريد، حتما به صورت فوري به پزشک مراجعه کنيد.

ـ با نزديکان خود درباره احساسات و مشکلات خود صحبت کنيد و از آنها کمک و مشورت بخواهيد. برخي از آنها مي‌توانند به شما کمک کنند تا از نوزادتان مراقبت کنيد و هم زمان بتوانيد زماني را به مراقبت از خودتان اختصاص بدهيد و يا استراحت کنيد.

ـ سعي کنيد ارتباطتان را با دوستان و اعضاي خانواده خود حفظ کنيد و زمان‌هايي را در کنار آنها بگذرانيد.

ـ اگر برايتان مقدور است، از خانه خارج شويد و زماني را در فضاي باز بگذرانيد و حتي اگر محيط اطراف شما مناسب است، مي‌توانيد نوزادتان را هم به همراه خودتان ببريد. در چنين شرايطي، يک پياده‌روي مختصر، در حالي که نوزادتان را هم به همراه خود آورده باشيد، هم براي سلامت خود و هم براي سلامت خود و هم براي سلامت نوزادتان مفيد است.

آنچه بايد درباره فردي که نگرانش هستيد، بدانيد

خودکشي قابل پيشگيري است.

ـ حرف زدن درباره خودکشي باعث افزايش احتمال وقوع آن نمي‌شود.

ـ پرسيدن از افکار خودکشي در بيمار افسرده معمولا نگراني و اضطراب فرد را کم مي‌کند و همدلي و تلاش براي درک احساسي که فرد دارد نيز مي‌تواند تا حدي به او احساس آرامش بدهد.

چه کساني در معرض خطر اقدام به خودکشي هستند

ـ افرادي که سابقه اقدام به خودکشي داشته‌اند.

ـ مبتلايان به افسردگي و مبتلايان به سوءمصرف مواد مخدر و الکل.

ـ افرادي که دچار بحران عاطفي شده‌اند، مثلاً متعاقب شکست عاطفي، مرگ همسر، طلاق يا ورشکستگي.

ـ افرادي که از درد يا بيماري مزمن رنج مي‌برند.

ـ افرادي که در معرض جنگ، خشونت، تصادفات رانندگي، سوءاستفاده جنسي و تبعيض اجتماعي قرار داشته‌اند.

ـ افراد منزوي که معمولاً از حضور در اجتماع پرهيز کنند.

ـ آنچه شما بايد براي کسي که نگرانش هستيد، انجام بدهيد.

ـ زمان و مکان مناسبي براي گفت‌وگو با فردي که نگرانش هستيد در نظر بگيريد. به او بگوييد در اين زمان و مکان قصدتان فقط شنيدن حرف‌ها و احساسات اوست.

ـ او را تشويق کنيد به پزشک مراجعه کند. به او پيشنهاد بدهيد که در صورتي که او بخواهد، شما نيز در مراجعه به پزشک او را همراهي خواهيد کرد.

ـ اگر فکر مي‌کنيد که او در معرض خطر فوري يا شديد اقدام به خودکشي است، به هيچ وجه تنهايش نگذاريد. با اورژانس تماس بگيريد و يا خودتان او را نزد پزشک ببريد و به اعضاي خانواده‌اش حتماً اطلاع دهيد.

ـ اگر فردي که نگرانش هستيد، با شما زندگي مي‌کند، تا زماني که خطر رفع نشده است، ابزارهاي خودکشي مانند داروها، سموم و اشياي برنده را از دسترس او خارج کنيد، کامل مراقب او باشيد و رفتارهاي او را زير نظر داشته باشيد.

تعداد بازديد:142 آخرين تغييرات:96/01/20
نظرات

نظر شما:
نام و نام خانوادگي
پست الكترونيك
نظر