شنبه 29 مهر 1396 - 1 صفر 1439 - 21 اكتبر 2017
صفحه اصلي/دين و انديشه

​عاشورا، تجلی عبودیت و بندگی خداست/ توسل انبیاء به سیدالشهدا

در گفتگو با مهر عنوان شد:

​عاشورا، تجلي عبوديت و بندگي خداست/ توسل انبياء به سيدالشهدا

عضو هيئت علمي دانشگاه علوم و معارف قرآن کريم گفت: عاشورا حقيقتي است که تا قيام قيامت، بهترين تجليِ عبوديت و بندگي و سرسپردگي انسان، به ذات اقدس باريتعالي خواهد بود.

خبرگزاري مهر، گروه دين و انديشه _ مهدي مستقيمي: به مناسبت فرارسيدن ايام سوگواري سرور و سالار شهيدان، حضرت اباعبدالله(ع) و ياران باوفايشان و تبيين جايگاه و منقبت اين امام بزرگوار(ع) در گفتار و بيانات معصومين(ع) و بخصوص بررسي موقعيت امام حسين(ع)، در سفارشات و تأکيدات نبي مکرم اسلام(ص)، بر آن شديم تا گفتگويي با حجت الاسلام والمسلمين محمد اکبري، استاد حوزه و دانشگاه وعضو هيئت علمي دانشگاه علوم و معارف قرآن کريم ترتيب دهيم که، مشروح آن در ادامه از نظرتان مي گذرد؛

*نهضت حضرت سيدالشهدا(ع) و قيام ايشان در بيانات و سفارشات نبي مکرم اسلام(ص) چگونه تبيين شده است؟

عاشورا يک حادثه تاريخي نيست، بلکه سابقه و موقعيت نهضت امام حسين(ع)، به گزارشات تمامي اديان الهي باز مي گردد. تمامي انبياء الهي(ع) با توسل به حضرت سيدالشهدا(ع) هم خود و هم امت هاي خود را به مراتب عالي و والاي توحيدي رسانده اند

در باب نهضت حضرت سيدالشهدا(ع) مي بايست توجه داشت که اين رويداد عظيم، يک حادثه تاريخي نيست، بلکه سابقه و موقعيت نهضت امام حسين(ع)، به گزارشات تمامي اديان الهي باز مي گردد. تمامي انبياء الهي(ع) با توسل به حضرت سيدالشهدا(ع) هم خود و هم امت هاي خود را به مراتب عالي و والاي توحيدي رسانده اند. انبياء(ع)، در گرفتاري ها و معضلات فردي و اجتماعي خود، به وجود مقدس حضرت سيدالشهدا(ع) متمسک مي شدند و خود را از بزنگاه ها و مشکلات پيش رو، رهايي مي بخشيدند.

در شب معراج و« ليلة الاسرا»، نبي مکرم اسلام(ص)، حقيقت و مصائب و چگونگي وقوع واقعه عاشورا و قيام حضرت سيدالشهدا(ع) را از وجود ذات اقدس الهي، دريافت کردند و با توجه به بيانات پيامبر اکرم(ص) در باب مکاشفات شب معراج، وقوع واقعه عاشورا، از روز نخست خلقت و آفرينش، رقم خورده بود و سابقه آن، به شروع خلقت حضرت آدم(ع) باز مي گشت.

واقعه سترگ عاشورا، داراي تأثيرات بسيارِ فردي و اجتماعي و تربيتي و انساني اي است که، بعد از وقوع اين حادثه از سال ۶۱ هجري، تا روز رستاخيز، تمامي اعصار و قرون را تحت تأثير قرار خواهد داد. اوج اين تأثيرات و پيوستگي در قيام حضرت سيدالشهدا(ع)، در اتصال با قيام و نهضت عالم گير حضرت حجت(عج)، به منصه ظهور و بروز خواهد رسيد. آن جايي که وجود مقدس حضرت ولي عصر(عج)، با اعلام خونخواهي از خون هاي به ناحق ريخته شده شهداي کربلا و دادخواهي از ستم هايي که بر آنها رفته است و اعاده فرهنگ و انديشه حسيني، قيام خود را شروع خواهند کرد.

عاشورا در واقع حقيقتي است که، در عصر ظهور حضرت ولي عصر(عج) نيز، خلاصه و ترجمه نخواهد شد و تا قيام قيامت، اين واقعه، بهترين تجليِ عبوديت و بندگي و سرسپردگي انسان، به ذات اقدس باريتعالي خواهد بود. وجود مقدس نبي مکرم اسلام(ص)، حقانيت و اصالت نهضت حضرت سيدالشهدا(ع) را، بارها و بارها، در زمان عمر بابرکتشان، براي مردم و امت اسلامي، تبيين و بازگو کرده بودند.

ايشان در حديثي شريف و بسيار قابل توجه بيان نمودند که:« حُسَيْنٌ مِنِّي وَأَنَا مِنْ حُسَيْنٍ»؛ بايد بيان کرد که اگر در تمام بيانات و روايات نبوي(ص)، هيچ گفته و کلامي جز همين يک حديث شريف، در باب وجود مقدس حضرت سيدالشهدا(ع)، بيان نشده بود، باز به تحقيق، همين يک فرمايش، جايگاه رفيع و والاي حضرت اباعبدالله(ع) را نزد نبي مکرم اسلام(ص) تبيين مي نمود.

بنا به اين فرمايش، حضرت سيدالشهدا(ع)، مقام رفيع عصمت و طهارت و جايگاه هدايت و سقايت امت بعد از نبي اکرم(ص) را، توسط خود پيامبر اکرم(ص) دريافت کرده است. خداوند در بيانات قرآن کريم و در آيه شريفه مباهله، حضرت سيدالشهدا(ع) را، فرزند پيامبر(ص) خطاب کرده است؛ امام حسين(ع) از نسل و ذريه و تربيت يافته مکتب والاي نبي مکرم اسلام(ص) است. اين حديث شريف به قدري روشن و بيّن است که، جاي هيچ شک و شبه و ترديد و تفسيري را براي هيچ يک از فِرق اسلامي در باب وجود مقدس امام حسين(ع)، باقي نخواهد گذاشت.

نکته اي که در اين باب، جاي بسيار توجه و تأمل را دارد اين مطلب است که، با توجه به فرمايش پيامبر(ص) که فرمودند:« وَأَنَا مِنْ حُسَيْنٍ»؛ يقيناً، وجود مقدس پيامبر اکرم(ص) از همان سرمنشأ و سرچشمه اي است که، وجود مقدس امام حسين(ع) نيز، از همان مبدأ است و هيچ صفت و خصوصيتي نيست که ميان پيامبراکرم(ص) و امام حسين(ع) مشترک نباشد.

اين مدال افتخار، به تعبيري؛ تمام معارف و خصوصيات الهي را براي اين دوبزرگوار تبيين و تشريح مي نمايد و حقانيتي است بر اين ادعا، که نور هدايت و ولايت حضرت رسول(ص)، بعد از ايشان در وجود مقدس ائمه(ع) و حضرت سيدالشهدا(ع) قرار گرفته است و مردم و امت مي توانستند؛ با بهره مندي از اين انوار الهي، خود را در مسير سلامت و سعادت قرار دهند.

*چه دلايلي؛ سبب اين همه تأکيد و تأييد نبي اسلام(ص) در باب حضرت سيدالشهدا(ع) شده است؟

پيامبر(ص) با اين بيان نوراني، مي فرمايد که اگر من در ميان عالميان شهره آفاق گشته ام، همگي به سبب مجاهدت ها و جانفشاني ها و جانبازي هاي حضرت سيدالشهدا(ع) در راه پاسداري از دين و قرآن و اسلام بوده است. پيامبري که طبق فرموده قرآن کريم« ما کانَ مُحَمَّدٌ أَبا أَحَدٍ مِنْ رِجالِکُمْ وَ لکِنْ رَسُولَ اللَّهِ وَ خاتَمَ النَّبِيِّينَ»؛ خاتم و غايتِ تمام انبياء(ع) و پيامبران الهي هستند و داراي کاملترين و جامع ترين کمالات و حسنات هستند، مي فرمايند: من از وجود حسين(ع) هستم. معناي ديگر کلام« وَأَنَا مِنْ حُسَيْنٍ» اين است که پيامبر اکرم(ص) در اين فرمايش، به تمامي تشنگان و حقيقت جويانِ معارف وحياني و قرآني و معرفتي؛ تا روز قيامت و با صدايي رسا، اعلام مي نمايند که، تمامي اين وجوهات و مناسبات؛ در وجود مقدس امام حسين(ع) و فرزندان گرامي ايشان، تا روز قيامت نهاده شده است و کساني که از بهره مندي از وجود منِ پيامبر(ص)؛ بي نصيب مانده اند؛ مي توانند با مراجعه به اولاد و اهل بيت من، خود را از معارف الهي سيراب نمايند.

رمز استمرار و بقاي نهضت اسلامي و وجود مقدس رسول خدا(ص)، در تمامي اعصار، به واقع؛ وجود مقدس ائمه معصوم(ع) و به خصوص حضرت سيدالشهدا(ع) بوده است

بايد به صراحت بيان کرد که، رمز استمرار و بقاي نهضت اسلامي و وجود مقدس رسول خدا(ص)، در تمامي اعصار، به واقع؛ وجود مقدس ائمه معصوم(ع) و به خصوص حضرت سيدالشهدا(ع) بوده است. جمله« وَأَنَا مِنْ حُسَيْنٍ» به حقيقت، تساوي و برابري در کمالات را براي حضرت رسول(ص) و حضرت سيدالشهدا(ع) معنا مي نمايد.

قرآن کريم در باب حضرت رسول(ص) مي فرمايد:«وَإِنَّکَ لَعَليٰ خُلُقٍ عَظيمٍ»؛ يعني اي پيامبر(ص)؛ تو داراي مراتب والاي روحي و اخلاقي و معنوي هستي، بنابراين طبق فرموده رسول خدا(ص)، حضرت سيدالشهدا(ع)، وارث تمامي اين خصائل و فضائل خواهند بود.

در باب واقعه عاشورا و با توجه به بيانات حضرت ختمي مرتبت(ص)، يزيديان و دژخيمان اموي، در روز عاشورا حضرت سيدالشهدا(ع) را که نه، بلکه وجود مقدس نبي مکرم اسلام(ص) را به شهادت رساندند و اين بدن پاک رسول الله(ص) بود که لگدکوب ستوران در دشت کربلا شد.

به تحقيق مي بايست بيان داشت که مصيبت عاشورا در واقع مصيبت رسول اکرم(ص) است. حضرت سول اکرم(ص) در فرمايش نوراني ديگري در باب حضرت سيدالشهدا(ع) فرمودند:« ان الحسين مصباح الهدي و سفينة النجاة»؛ اگر بخواهيم در اين کلام شريف تدبّر و تحقيق نماييم اين معنا اين خواهد بود که، وجود مقدس نبي اکرم(ص) با توجه به جايگاه والايشان که« وَمَا يَنطِقُ عَنِ الْهَوَي» بودند؛ به صراحت بيان مي دارند که، حسين(ع)؛ تنها کشتي نجات و چراغ فروزان هدايت ، تا روز رستاخيز خواهند بود.

رسول خدا(ص) در اين حديث، به امت اسلامي و ساير امت هاي بشري مي فرمايند که: اگرمي خواهيد از فتنه ها و آشوب هاي خلقت رهايي يابيد و ميل داريد که به صراط توحيد و رستگاري وارد شويد؛ مي بايست در اين کشتي نجات درآييد و از اين چراغ رهايي بخش؛ تبعيت و پيروي نماييد.

بايد بيان کرد: امام حسين(ع) به حقيقت؛ نور هدايت و سعادت و کاميابي و کمال هستند. ايشان براي اينکه، ملت ها و انسان ها را از جهالت و ناداني و تاريکي هاي ظلمانيِ کفر و شرک و نفاق و الحاد، رهايي بخشند، جان شيرين خود را در واقعه عاشورا، نثار نمودند و با رشادت ها و مجاهدت هاي اهل بيت(ع) در نهضت حضرت سيدالشهدا(ع) بود که، تا قيام قيامت؛ نداي حق طلبي و ظلم ستيزي، از سراسر گيتي بلند خواهد بود.

*جايگاه نهضت حضرت سيدالشهدا(ع) در بيان و روايات ساير معصومين(ع) چگونه تبيين شده است؟ به تعبيري، چه مختصاتي از نهضت حسيني، بيشتر مورد اهتمام و توجه ائمه معصوم(ع) قرار داشته است؟

در باب عظمت حضرت سيدالشهدا(ع) همگان سخن گفته اند و مطالب عظيمي بيان شده است. به تعبيري، همه امامان معصوم(ع) در باب جايگاه و وجود مقدس امام حسين(ع)، بياناتي داشته اند و همه اين بزرگواران، در ايام سوگواري حضرت سيدالشهدا(ع)، با اکرام و تکريم اين ايام، ياد و نام حضرت سيدالشهدا(ع) را، بزرگ و گرامي مي داشتند.

از وجود مقدس حضرت علي بن موسي الرضا(ع)، که همه ملت مسلمان ايران اسلامي، به نوعي تحت عنايت و کرامات ايشان قرار دارند و وجود مقدس اين امام بزرگوار(ع) است که اين کشور را به حول و قوه الهي، از تمامي آفات و آسيب ها مصون داشته است؛ مروي است که فرمودند:«ان يوم الحسين اقرح جفوننا و اسبل دموعنا و اذل عزيزنا بارض کرب وبلا و اورثنا الکرب والبلاء الي يوم الانقضاء».

امام رضا(ع) به تعبيري، با يک اشارات بسيار ظريف و والا در باب امام حسين(ع)مي فرمايند: همانا مصيبت عظيم حضرت سيدالشهدا(ع)، اشک ديدگان ما اهل بيت(ع) را خشک نموده است و همواره اشک، همانند سيل و نهري جاري، از ديده گان ما روان است. اين واقعه؛ عزيز ما را در سرزمين کرب وبلا ذليل کرده است و غصه و بلا را تا روز قيامت براي ما به ارث گذاشته است. امام رضا(ع) با اين اشارات، متن حقيقي و کامل وقايع به وقوع پيوسته عاشورا را، براي شيعيان تبيين مي نمايند.

در ادامه روايات معصومين(ع) در باب قيام امام حسين(ع)، مي بايست به فرمايشات حضرت ولي عصر(عج) نيز دقت و توجه نمود؛ حضرت حجت(ارواحنا له الفداء) در باب حضرت سيدالشهدا(ع) در زيارت ناحيه مقدسه مي فرمايد:« فَلَئِنْ أَخَّرَتْنِي الدُّهُورُ، وَ عاقَني عَنْ نَصْرِک َ الْمَقْدُورُ ، وَ لَمْ أَکُنْ لِمَنْ حارَبَک َ مُحارِباً، وَ لِمَنْ نَصَبَ لَک َ الْعَداوَةَ مُناصِباً ، فَلاَ نْدُبَنَّک َ صَباحاً وَ مَسآءً، وَ لاَبْکِيَنَّ لَک َ بَدَلَ الدُّمُوعِ دَماً»؛ يعني؛ اي جد بزرگوار(ع) و اي سيدالشهدا(ع)؛ اگر چه من در روز عاشورا نبودم که شما را ياري نمايم؛ اما بدانيد؛ در عوض ياري و نصرت شما، من شب و روز اشک مي ريزم. اي جد بزرگوار؛ همانا براي مصيبت و غم جانکاه شما، به جاي اشک چشم، مي بايست خون گريست و من اين کار را، هر روز و شب، انجام مي دهم.

در روايات متعدد آمده است که ائمه معصوم(ع) در باب مصائب و گرفتاري هاي حضرت سيدالشهدا(ع)؛ لحظه اي آرام و قرار نداشتند و پيوسته براي ايشان و فرزندان برومندشان، ندبه و گريه مي نمودند

شيعيان و محبين حضرت سيدالشهدا(ع) بايد آگاه باشند که مصيبت و گرفتاري امام حسين(ع)، بقدري وسيع و جانکاه است که وجود مقدس حضرت حجت(عج)، هر روز، صبح و شام، براي جد بزرگوار خود، ندبه و زاري مي نمايند.

بايد بيان داشت که اين نکته، عظمت نهضت امام حسين(ع) را مي رساند که چگونه اين غم، بر عالم وجود، تأثير گذاشته است. در روايات متعدد آمده است که ائمه معصوم(ع) در باب مصائب و گرفتاري هاي حضرت سيدالشهدا(ع)؛ لحظه اي آرام و قرار نداشتند و پيوسته براي ايشان و فرزندان برومندشان، ندبه و گريه مي نمودند. اين مناسبات و اين بيانات؛ خود گوياي اين مطلب است که ائمه(ع) پيوسته به ياد حضرت سيدالشهدا(ع) مي بودند و ما نيز به تبعيت از اين کردار نيکو، مي بايست؛ در تمامي ايام و در تمامي مناسبات، ياد و خاطره نهضت حسيني را زنده نگاه داريم و معرفت و شناخت و تبعيت ما از سيره ائمه معصومين(ع) نيز، مي بايست مداوم و مستمر باشد.

حضرت سيدالشهدا(ع) به حق؛ چراغ فروزان و هستي بخش الهي و انساني هستند که تا ابد، راه گشا و تبيين کننده صراط حق و حقيقت، از مسير کفر و الحاد هستند. مي بايست پيوسته ياد و شئون حرکت و نهضت حسيني؛ نصب العين جامعه و مردم باشد تا انشاالله؛ بتوانيم در جهت توسعه و نشر معارف اهل بيت(ع)، مؤثر و مفيد واقع شويم.

تعداد بازديد:68 آخرين تغييرات:96/07/02
نظرات

نظر شما:
نام و نام خانوادگي
پست الكترونيك
نظر