شنبه 31 شهريور 1397 - 12 محرم 1440 - 22 سپتامبر 2018
صفحه اصلي/ايران و جهان


 
 


 










 


 












خروجي RSS

توانایی نظامی ایران مطابق با قوانین بین المللی و کاملا دفاعی است

متن کامل يادداشت ظريف در«نيويورک تايمز»:

توانايي نظامي ايران مطابق با قوانين بين المللي و کاملا دفاعي است

وزير امور خارجه کشورمان تاکيد کرد: توانايي نظامي ايران کاملا دفاعي است. آرايش دفاعي و اتکاي به خود ما ناشي از محاسبات ژئو استراتژيک معقول و همچنين اعتقادات مذهبي و اخلاقي ماست.

ظريف

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
به گزارش خبرگزاري مهر، محمد جواد ظريف وزير امور خارجه کشورمان با انتشار يادداشتي در روزنامه آمريکايي «نيويورک تايمز»، ضمن يادآوري بدعهدي هاي آمريکا در قبال تعهدات بين المللي از جمله برجام و توافقنامه آب و هوايي پاريس، از اروپا خواست با همراه شدن با دولت آمريکا در تضعيف برجام، اشتباهات گذشته را تکرار نکند.

متن کامل اين يادداشت به شرح ذيل است:

«تابستان دو سال قبل، در يک صبح پرکار در وين و چند ساعت قبل از نهايي شدن توافق هسته‌اي با ايالات متحده، اتحاديه اروپا و پنج قدرت جهاني ديگر، به سراغ توئيتر رفتم تا بنويسم که اين توافق تاريخي «يک سقف نيست، بلکه يک پايه محکم است.»

متأسفانه، طي ۱۱ ماه گذشته، پاسخ حسن نيت ايران، با کج خلقي و بدعهدي دولت ترامپ مواجه شده است. اکنون غيرقابل اعتماد بودن ايالات متحده - از تغييرات آب و هوا تا فلسطين - قابل پيش بيني شده است. توجه اصلي ما در حال حاضر هشدار دادن به کشورهاي اروپايي در برابر هر گونه نرمش در مسائلي فراتر از محدوده توافق هسته‌اي است که مي‌تواند آنها را در حماقت دنبال شده توسط کاخ سفيد گرفتار کند. در حالي که توافق هسته‌اي و اوضاع منطقه وارد وضعيتي نامشخص و به طور بالقوه قابل انفجار شده‌اند، لازم است اروپا براي کمک به عدم تکرار تاريخ تلاش کند.

يک دهه قبل از مذاکراتي که به توافق هسته‌اي منجر شد، ايران مذاکرات مشابهي را با بريتانيا، فرانسه و آلمان انجام داد. ديپلمات‌هاي اروپايي، به منظور ترغيب دولت جورج دبليو بوش براي ايجاد يک فرصت براي ديپلماسي، از ما خواستند که به طور موقت و داوطلبانه، فعاليت‌هاي مربوط به غني‌سازي را به عنوان يک اقدام اعتماد ساز تعليق نماييم و ما موافقت کرديم.

لکن راضي کردن آمريکايي ها دشوار بود و لذا اروپايي ها اشتباه ديگري مرتکب شدند. پس از دو سال مذاکره - و تحت فشار آمريکا - انگليس، فرانسه و آلمان ناگهان خواستار تعطيلي همه فعاليت‌هاي غني سازي ايران شدند. مذاکرات از هم پاشيد و اروپايي‌ها نه توانستند برنامه هسته‌اي ما را متوقف کنند و نه توانستند واشنگتن را راضي نمايند.

مذاکرات پراکنده در سال هاي بعدي به جايي نرسيد و تا سال ۲۰۱۳، زماني که مجددا به مذاکره نشستيم - اين بار به طور مستقيم با حضور ايالات متحده - ايران که در سال ۲۰۰۵ کمتر از ۲۰۰ سانتريفيوژ داشت در اين سال به بيش از ۲۰ هزار سانتريفيوژ دست يافته بود. در آن زمان ديگر جاي هيچ صحبتي براي توقف غني سازي اورانيوم در خاک ايران وجود نداشت.

توافق هسته‌اي يک نمونه نادر از پيروزي ديپلماسي بر تقابل است. تضعيف اين توافق يک اشتباه خواهد بود. اروپا نبايد به عزم واشنگتن براي تغيير توجهات به يک بحران غير ضروري ديگر تن دهد- چه برنامه موشکي دفاعي ايران باشد و چه حضور و نفوذ منطقه‌اي ايران. چنين کاري تکرار همان روند پيش از توافق هسته‌اي است.

اجازه دهيد تأکيد کنم: توانايي هاي نظامي ايران مطابق با قوانين بين المللي و کاملا دفاعي هستند. آرايش دفاعي و اتکاي به خود ما ناشي از محاسبات ژئو استراتژيک معقول و همچنين اعتقادات اخلاقي و مذهبي ماست. دکترين نظامي ما همچنين مبتني بر تجربيات تاريخي ماست - به ويژه در جنگ ايران و عراق، زماني که صدام حسين با موشک هاي ساخت شوروي سابق که برخي از آن ها حامل مواد شيميايي تامين شده توسط غرب بودند، شهرهاي ما را موشکباران مي کرد و جهان نه تنها سکوت نموده بود، بلکه هيچ کشوري هيچ سلاحي به ايران نمي‌فروخت تا دست‌کم در برابر متجاوز ايجاد بازدارندگي کند.

ما از اين تجربه عبرت گرفتيم. ما موشک‌ها را به عنوان ابزار موثر بازدارندگي توسعه و پيشرفت داديم و تصميم آگاهانه ما براي تمرکز بيشتر بر روي دقت نه برد موشک‌هايمان، به ما قابليت پاسخ متقابل با موشک‌هاي نقطه زن را داده است. سلاح‌هاي هسته‌اي نيازي به دقت در هدف ندارند؛ در حالي که کلاهک‌هاي متعارف چنين نيازي را دارند.

تعهد ما به دفاع مشروع تنها يک شعار نيست. ما از موشک‌هاي خود صرفاً عليه معدودي دشمنان پليد استفاده کرده‌ايم: رژيم صدام حسين و متحدان تروريست‌ آن و داعش. و حملات ما در پاسخ به کشتار بي‌رحمانه مردم ايران توسط آن ها بود.

هيچ دولتي در ايران، مردم خود را بي دفاع نخواهد گذاشت. جامعه بين المللي - و به طور ويژه اروپا - بايد اين را درک کنند و به جاي پرداختن به آن، بر تلاش‌ها براي مقابله با تهديدات واقعي جهان، مانند جنگ‌هايي که خاورميانه را در برگرفته است، تمرکز کند.

ايران سربلند است که نقش پيشگام براي پايان دادن به خونريزي‌هاي بيش از حد طولاني در سوريه ايفا مي‌کند. در سال ۲۰۱۳، طرحي براي پايان دادن به مناقشه در اين کشور از طريق آتش بس، تشکيل دولت وحدت ملي، اصلاح قانون اساسي و انتخابات آزاد و منصفانه ارائه نمودم. اما گوش شنوايي يافت نشد. با اين حال، ما به تلاش‌هايمان ادامه داديم.

در همين ماه گذشته، رييس جمهور ما، حسن روحاني، گام مهمي در جهت صلح در اجلاس سران سوچي به همراه همتايان روس و ترک خود برداشت و راه را براي کمک انساني بيشتر، کاهش تنش و تشکيل کنگره مردم سوريه هموار کرد.

در مورد يمن، تنها دو هفته پس از آنکه عربستان سعودي بمباران وحشيانه خود را در آوريل ۲۰۱۵ آغاز کرد، ايران يک طرح شامل آتش بس فوري، کمک‌هاي اضطراري بشردوستانه، و سپس تشکيل گفتگوهاي ملي براي ايجاد يک دولت فراگير پيشنهاد داد. ولي عاملان بحران انساني و متحدان غربي آنها هنوز جنگ را به جاي اين روش انتخاب مي‌کنند.

در حالي که ايران و شرکايش براي خاموش کردن آتش تلاش مي‌کنند، آتش افروزان در منطقه ما ديوانه‌تر و وحشي‌تر مي‌شوند. آن ها به ضرورت تعامل فراگير بي توجه هستند. با وجود اهميت بسيار زياد اين موضوع، کشورهاي مهم ذي‌نفوذ، آمادگي ندارند آتش افروزان را به پاسخگويي وادارند.

ما از کساني که احساس مسئوليت مي‌کنند مي‌خواهيم که نياز به آينده نگري را درک کنند و بنابراين، بياييد براي حصول به يک چشم انداز مشترک براي آينده صلح آميزتر اميد داشته باشيم و شجاعت لازم در انجام اقدامات ملموس براي تحقق آن را داشته باشيم.

من در همين صفحات در آوريل ۲۰۱۵ پيشنهاد تشکيل يک مجمع گفتگوي منطقه‌اي - به عنوان روشي براي گردهم آوردن ايران و همسايگانش در تلاش مشترک براي صلح - را مطرح کردم. ما اميدواريم که بازيگران مسئول فرامنطقه‌اي تلاش خود را در جهت قانع کردن متحدانشان در منطقه براي جدي گرفتن پيشنهاد ما متمرکز کنند. فکر مي‌کنيم اين مي‌تواند يک شروع خوب باشد و ما بار ديگر از همه همسايگانمان براي مشارکت دعوت مي‌کنيم.»


 
تعداد بازديد:387 آخرين تغييرات:96/09/20
نظرات

نظر شما:
نام و نام خانوادگي
پست الكترونيك
نظر