یکشنبه 10 ارديبهشت 1396 - 3 شعبان 1438 - 30 آپريل 2017
صفحه اصلي/اخبار تصويري

سلسله درسهاي خداشناسي (ش12)

کتاب توحيد مفضل را که مطالب آن را حضرت صادق (ع) بر مفضل از شاگردانش املاء نموده در زمانيکه گروهي از زنادقه: چون ابن ابي العوجاء و ابن مقفع و ابوشاکر ديصاني و عبدالملک بصري و جمعي ديگر پيدا شده بودند و سعي در نقض قرآن و نبوت پيامبر (ص) و در نهايت اسلام داشتند. از اين شماره به بعد سعي داريم هر بار مطالبي از اين باب از درياي علم آن حضرت در مورد حکمتهاي خداوند در خلق موجودات عالم را بيان نماييم زيرا که به راستي بنابر سخن حضرت آيت الله حاج شيخ محمدتقي شوشتري، هيچ کتابي در اين زمينه بهتر از توحيد مفضل نيست.

حضرت پس از توصيه هايي در عبرتها و دليلها بر صانع عالم و خلقت آنچه انسان به آن محتاج است و انتظام و اتصال امور، به خلقت انسان مي پردازد.

پس امام فرمود: ابتدا مي کنم اي مفضل به ياد کردن خلقت انسان پس عبرت گير از آن.

اول عبرتها تدبيري است که حق تعالي در جنين مي فرمايد در رحم در حالتي که او محبوس است در سه ظلمت تاريکي شکم، تاريکي رحم، تاريکي بچه دان در هنگامي که او را چاره اي نيست در طلب غذايي و نه در دفع اذيتي و نه در جلب منفعتي و نه در دفع مضرتي.

پس جاري مي شود بسوي او از خون حيض آن مقدار که غذاي او شود چنانکه آب غذا مي باشد براي نباتات و پيوسته اين غذا به او مي رسد تا خلقش تمام مي شود و بدنش مستحکم مي شود و پوستش قوت مباشرت هوا بهم رساند و از سردي و گرمي متضرر نشود و ديده اش تاب ديدن روشنايي بهم رساند. چـون چنين شد مـادرش را درد زائيدن از جـا بر مي دارد و او را بي تاب مي کند تا از او متولد مي شود.

و چون از مضيق رحم به دستگاه جهان درآمد و به نوع ديگر از غذا محتاج شد مدبر حقيقي همان خون کثيف را که در رحم غذاي او بود به شير لطيف مبدل گرداند و کسوت گلگون خون را از او کنده لباس سفيد شير را بر او مي پوشاند و مزه و رنگ و صفاتش متبدل مي شود زيرا که در اين حالت اين غـذا از براي بدن او از غـذاي سـابق مـوافق تر است و در همـان سـاعت که به اين نوع از غـذا محتاج مي شود به حکم حکيم قدير، غذاي شير براي او مهياست و به الهام الهي زبان بيرون مي آورد، لبها را مي جنباند و طالب غذا مي شود و در آن وقت دو پستان مادر براي او مانند دو مشک کوچک آويخته که هر زمان طلب غذا کند براي او مهيا باشد پس مادام که بدنش تر و نازک است و امعايش باريک اعضايش نرم و لطيف است و تاب غذاهاي غليظ ندارد به اين شير اغتذا مي نمايد.

و چون نشو و نما کرد و بزرگتر و قوي تر شد و محتاج شد به غذايي که در آن صلابتي باشد تا بدنش محکم شود و اعضايش قوت گيرد مي روياند از براي او آسيابهاي خرد کننده از دندانهاي تيز که بجايد غذاهاي صلب را و نرم کند که آسان باشد بر او فرو بردن آنها و بر اين احوال نمو مي کند تا بحدّ بلوغ مي رسد.  برگرفته از: توحيد مفضل

تعداد بازديد:1803 آخرين تغييرات:86/12/23
نظرات

نظر شما:
نام و نام خانوادگي
پست الكترونيك
نظر