چهارشنبه 20 فروردين 1399 - 14 شعبان 1441 - 8 آپريل 2020
صفحه اصلي/دين و انديشه

هم ثروت و هم فقر، ابتلاء و امتحان الهی است

هم ثروت و هم فقر، ابتلاء و امتحان الهي است

آيت الله جوادي آملي بيان کرد: بينش برخي افراد همين است که اگر يک وقت وضع مالي او خوب بود و در سلامت، رفاه و نعمت بود مي‌گويد خدا مرا گرامي‌داشت، در صورتي که فقر و ثروت هر دو امتحان الهي است.
آيت الله جوادي آملي در جلسه درس تفسير خود که ۲۸ بهمن ماه در مسجد اعظم قم برگزار شد، در ادامه تفسير آيات نوراني سوره مبارکه «فجر» بيان کرد: بينش برخي افراد اين است که اگر يک وقت وضع مالي آنها خوب بود و در سلامت، رفاه و نعمت بودند مي‌گويند خدا ما را گرامي‌داشت اما اگر به بيماري يا به فقر يا مشکلات ديگر مبتلا شدند مي‌گويند خدا ما را اهانت کرد. اينچنين اشخاصي معيار اهانت و اکرام را در ثروت مي‌دانند! در حالي که خداوند فرمود اين چنين نيست! هم ثروت ابتلاء و امتحان است و هم فقر و نداري، هم سلامت ابتلاء و امتحان است هم بيماري. در هر دو حال ما داريم شخص را امتحان مي‌کنيم.

وي ادامه داد: خداوند مي‌فرمايد، ما هرگز کسي را اهانت نکرديم بلکه ما امتحان کرديم. کسي که دارد، مبتلا به ثروت است و کسي که مشکل مالي دارد مبتلا به فقر است. در نتيجه ما اگر به کسي مال داديم او را إکرام نکرده ايم و اگر کسي را به فقر امتحان کرديم به او إهانت نکرده ايم، هر دو نزد ما محترمند چون انسان هستند.
اين استاد برجسته حوزه علميه قم تصريح کرد: تاکيد خداوند اين است که اگر کسي را به تنگ‌دستي مبتلا کرد به او اهانت نکرده است بلکه او را روي صندلي آزمايش نشانده است چرا که انسان تا امتحان ندهد به کمال نمي‌رسد «وَ نَبْلُوکُمْ بِالشَّرِّ وَ الْخَيرِ فِتْنَةً». ما يک کلاس امتحان داريم به نام کلاس ثروت، يک کلاس امتحان داريم به نام کلاس فقر؛ اين طور نيست که اگر کسي غني است هميشه آبا و أجدادش غني باشند خيلي‌ها فقيرزاده هستند و بعد غني مي‌شوند، خيلي‌ها غني‌زاده‌اند و بعد فقير مي‌شوند.
آيت الله جوادي آملي خاطرنشان کرد: خداوند مي‌فرمايد شما آن کار اساسي را نمي‌کنيد «کَلاَّ بَلْ لا تُکْرِمُونَ الْيتيمَ»؛ شما يتيم را گرامي نمي‌داريد. مي‌دانيد گرامي داشتن صدقه بالاتر از بخشش است! بالاتر از هبه است! بالاتر از چشم‌روشني است! در صدقه تا قصد قربت نکني مقبول نيست، صدقه عبادت است، صدقه عقد است صدقه کجا و هبه کجا! صدقه کجا و هديه کجا! صدقه کجا و چشم روشني کجا! آنها که عبادت نيست. قوام صدقه به «قربة إلي الله» است، آن صدقه‌اي که راهگشا است و بيماري و مشکل را حل مي‌کند مثل نماز است. صدقه جز عقود عبادي است؛ حضرت امير در نهج البلاغه مي‌فرمايد «إِنَّ الْمِسْکِينَ رَسُولُ اللَّهِ»؛ يعني اگر نيازمندي درِ خانه شما آمد اين را بدان که «الله» آدرس تو را به او داد، مبادا او را رد کني؟ رسالت اصلي تو اين است که «قربة إلي الله» اين کار را انجام بدهي. چرا که اگر مي‌خواهي کريم بشوي بايد إکرام کني.
وي در بخش ديگري از سخنان خود به معضل تکدي گري در جامعه اشاره و اظهار کرد: يکي از کسب‌هاي حرام، کسب گدايان حرفه‌اي است؛ اينها که در سر چهارراه و خيابان مي‌ايستند و بعد از مرگ معلوم مي‌شود که موجودي فراواني دارند کسبشان حرام است. مرحوم شيخ در مکاسب يکي از مکاسب محرّمه را همين کسب حرامي که براي گدايان حرفه‌اي است، ذکر مي‌کند براي اينکه خودش مي‌گويد من فقير هستم در حالي که دروغ مي‌گويد، کاذبانه دارد مال مردم را غارت مي‌کند.
اين مفسر قرآن تأکيد کرد: هر کدام از ما در ميان همسايه‌ها و ارحام خود کساني را مي‌شناسيم که نياز به کمک دارند، اگر سراغ نداريم که به وسيله دوستان ديگر مي‌توانيم تحقيق کنيم. در قرآن کريم فرمود خيلي‌ها از درون افراد بي‌خبر هستند؛ فرمود همان طوري که تحصيل علم لازم است از اين جهت هم تحصيل علم لازم است، فرمود از همسايه‌ها بايد باخبر باشيد و به کساني کمک کنيد که «يحْسَبُهُمُ الْجاهِلُ أَغْنِياءَ مِنَ التَّعَفُّف» او چون عفيفانه زندگي مي‌کند ديگران خيال مي‌کنند که وضع مالي او خوب است در حالي که واقعاً نيازمند هستند، اما آبرومند زندگي مي‌کنند، بايد به اين افراد کمک کنيد «يحْسَبُهُمُ الْجاهِلُ أَغْنِياءَ مِنَ التَّعَفُّف».



 
تعداد بازديد:158 آخرين تغييرات:98/11/30
نظرات

نظر شما:
نام و نام خانوادگي
پست الكترونيك
نظر