چهارشنبه 20 فروردين 1399 - 14 شعبان 1441 - 8 آپريل 2020
صفحه اصلي/دين و انديشه

رفتارهای نسنجیده به نام دین جفای آشکار در حق علم و دین است

رفتارهاي نسنجيده به نام دين جفاي آشکار در حق علم و دين است

رئيس پژوهشگاه فرهنگ و انديشه اسلامي، در بيانيه اي که به تازگي منتشر کرده نوشته است: رفتارهاي نسنجيده برخي افراد به نام دين وشريعت جفاي آشکار در حق علم و دين است.
به دنبال شيوع کروناويروس در کشور و حوادث مربوط به آن، پيامي از سوي آيت الله علي اکبر رشاد صادرشد.

متن بيانيه به شرح زير است:
بسم الله الرّحمن الرّحيم
اللهمّ يا نور يا برهان، يا مبين يا منير، ياربِّ اکفنا الشرور و آفاتِ الدهور، و اسئلُکَ النَّجاح يومَ يُنفخ في الصّور.
در اين ايام بلا و ابتلا، که مسؤولان کشور و هم ميهنان عزيز، در شرائط فوق العاده‌اي به سر مي‌برند، لازم مي‌بينم، از باب وظيفه، نکاتي چند را معروض دارم:
۱. به متولّيان دستگاه بهداشت و درمان کشور، پزشکان و پرستاران متعهد و با شرف ميهن، و ديگر مدافعان سلامت و امنيت جسم و جان ملت، که جان عزيز خويش برکف نهاده، در اين لحظه‌هاي خطير، به دل خطر زده‌اند، و سر از پا نشناخته، سرگرم جهادي جانانه با دشمن سلامت بشرند، و همچنين به مديران و عوامل خدوم رسانه‌ي ملي که آگاهي و اطمينان را به آحاد مردم ارزاني مي‌دارند، از عمق جان و صميم دل خسته‌نباشيد و دست مريزاد عرض مي‌کنم.بنده کمترين طلبه، از سوي ارکان حوزه‌هاي علميه‌ي پايتخت جمهوري اسلامي، بر بازوان خدمت و ايثار يکان يکان اين خادمان ايثارگر، فروتنانه بوسه مي‌زنم.
۲. عزيزان من بدانيد و مي‌دانيد که طبق «قاعده‌ي طلائي قرآني» (يک مساوي است با بي‌نهايت)، قتل يک انسان، گويي قتل همه‌ي انسانهاست و احياي يک انسان، گويي برابر است با احياي همه‌ي انسان‌ها: «… مَن قَتَلَ نَفْسًا بِغَيْرِ نَفْسٍ أَوْ فَسَادٍ فِي الْأَرْضِ فَکَأَنَّمَا قَتَلَ النَّاسَ جَمِيعًا وَمَنْ أَحْيَاهَا فَکَأَنَّمَا أَحْيَا النَّاسَ جَمِيعًا …» (سوره‌ي مائده، آيه‌ي ۳۲): خدمات شما در محضر الاهي و از منظر شريعت مترقي اسلام، از ارزش بي نهايتي برخوردار است، و اين جهاد عظيم شما مايه‌ي سربلندي اسلام، انقلاب، ايران، و جمهوري اسلامي در منظر جهانيان خواهد گشت.
۳ـ در اين روزگارِ ناگوار، که گوهر جان بشر (اين گران‌بهاترين امانت الاهي) در معرض تهديد جدي است، از زنان و مردان خيّر و خدوم کشور بويژه پايتخت، تقاضا مي‌کنم: به حکم «… وَتَعَاوَنُوا عَلَي الْبِرِّ وَالتَّقْوَي … » (سوره‌ي مائده: آيه‌ي۲)، مانند هميشه و همه‌ي حوادث و تهديدات، کمر همت بالا بزنند و به هر نحو ممکن به مدد افراد مبتلا و ياري جهادگران سنگر سلامت بشتابند.
۴. از علماي اعلام و فضلاي کرام و طلاب عزيز، که همواره و در همه‌ي وقايع مولمه در کنار اقشار ملت بوده‌اند و اکنون نيز با مراجعات مکرر، آمادگي خويش را براي هرگونه خدمت‌رساني اعلام مي‌دارند، تقاضا مي‌کنم: به حکم «قاعده إرشاد»، مجدانه و مجاهدانه به توجيه آحاد ملت نسبت به وظائف کنوني آنان و خاصه از جهت التزام به دستورها و هشدارهاي بهداشتي صادر شده از سوي مبادي امور، و نيز پاسخ‌گويي به شبهاتي که کج انديشان و بدخواهان اسلام، تشيع، انقلاب و ايران القا مي‌کنند اقدام فرمايند. با توجه به فرصت‌ها و تهديدهاي پيچيده و پردامنه‌ي فضاي مجازي و شبکه‌هاي اجتماعي، امروز مسؤوليت مدافعان حريم ايمان مردم، و مرزبانان شريعت الاهي و انقلاب اسلامي صدچندان شده است.
۵. مردم فهيم و مؤمن ميهن عزيز، رعايت دقت را در جهت رعايت بهداشت و سلامت خود و ديگران اعمال فرمايند. به حکم فرمان قرآني: «لاتُلقُوا اَنفُسَکُم اِلي التَهلُکه»، و به مقتضاي قاعده‌ي «وجوب دفع ضرر محتمل»، بطور جدي نسبت به رعايت توصيه‌هاي مبادي امور اهتمام کنند. عدم رعايت توصيه و تجويز کارشناسان معصيت است. تشخيص کارشناسان صالح بي غرض مانند فتواي فقيهان صاحب صلاحيت لازم الاتباع است؛ مباني و ادلّه‌ي فطري، عقلي و عقلايي که وجوب تقليد از مجتهد را به عنوان متخصص در احکام شرع واجب شرعي مي‌کند، عمدتاً همان مباني، التزام به نظر متخصصان و کارشناسان امور مربوط را لازم الاتباع و واجب مي‌دارد.
۶. تجويزهاي غيرموثق و غيرعلمي (مانند تجويز دارو و درمان، به استناد رواياتي که به لحاظ سند و دلالت مخدوش است، يا به اتکاي نظرات عاميانه و غيرعالمانه) در صورت ايجاد خسارت و ايجاب ضرر موجب ضَمان است. و اگر باعث تحميل هزينه بر افراد شود، تجويز کننده مديون است. و هرگاه چنين دستورها و معالجاتي منجر به نقص عضو بيمار گردد حسب مورد و شروط، مستلزم ديه يا قصاص خواهد بود، اگر فردي بر اثر چنين تجويزي فوت کند موجب ديه بر تجويز کننده است، و در صورتي که خطر فوت بر اثر تجويز و معالجه‌ي غيرمجاز، عقلاً و عرفاً قابل پيش بيني بوده، و تجويز کننده عالماً و عامداً اقدام به تجويز کرده باشد، و استناد حادثه به فعل او احراز شود، در حکم قتل عمد خواهد بود.
۷. احتکار دارو و لوازم حياتي مورد نياز بهداشت و درمان مردم، و نيز گرانفروشي فاحش کالاها و مايحتاج عمومي در اين شرائط عسرت، خاصه اقلام مربوط به مقابله با بلاي ويروس کرونا خلاف شرع است. مالکيت امري اعتباري است، و حکومت مي‌تواند طبق موازين قانوني و شرعي با محتکران و گرانفروشان برخورد کند. از اين رو: ضمن سپاسگزاري از اقدامات صورت گرفته از سوي نهادهاي مربوط در اين زمينه، نظارت و برخورد قاطع‌تر با اين عناصر بي‌رحم و سودجو مورد انتظار است. کما اينکه: بر همه‌ي متخصصان واجد شرائط، اهتمام به معاينه و معالجه‌ي افراد مبتلا، واجب کفايي است، بلکه در صورت نبود «مَن به الکفايه»، بر همه‌ي افراد داراي صلاحيت واجب عيني است، لهذا تعطيل مطب و استنکاف از ارائه‌ي خدمات بهداشتي و درماني، خلاف است و در حکم تقصير در دفاع از جان مردم بي‌دفاع خواهدبود.
۸. در اين احوال و ايام، گاه گفتارها و رفتارهاي ناسفته و نسنجيده‌اي از سوي برخي افراد خامسر و خامسرا، به نام دين و شريعت (و متاسفانه گاه با ظاهر و زيّ ديني) و احياناً به عنوان طب سنتي و اسلامي نسبت به امور بهداشتي و درماني و مسائل علمي و امور بديهي عقلي صادر مي‌شود، که بهانه به دست معاندان مي‌دهد، سخناني که مايه‌ي خدشه بر عقائد ديني، وهن مذهب اهل بيت (سلام الله عليهم) و هتک حرمت حوزه و روحانيت مي‌شود. اين‌جانب: اولاً از اين کسان ناصحانه تقاضا مي‌کنم از چنين رفتارهاي خسارتبار دست بردارند، و ثانياً از ميادي امور از جمله دستگاه قضا به عنوان مدعي العموم (المدعي العام) و مسؤول صيانت از حدود الاهي و حفاظت از حقوق مردم استدعا مي‌کنم: به حکم شرع و قانون، با اين افراد و عناصر جاهل و جاه طلب برخورد کنند. اين افراد با مواضع و مطالب ضدعلمي و خلاف بديهي خود، به دوگانه‌سازيهاي کاذب، از جمله تقابل علم و دين دامن مي‌زنند که جفاي آشکار در حق هر دو عنصر مقدس و الاهي است. اسلام، تواما دين فطرت، وحي، عقل و علم است، و به مقتضاي «قاعده‌ي ملازمه» حکم شرع حکم عقل است و حکم عقل حکم شرع است.
۹. قداست اماکن متبرک و مشاهد مشرف که الحق دارالشفايند، و نيز ارزش مناسک عبادي جمعي که حقاً مايه‌ي اطمينان و انسجام جامعه‌ي مؤمنين است، منافات با التزام به توصيه‌هاي علمي متخصصان ندارد. و اگر مقتضاي مصالح عامه، محدود ساختن موقت برخي مراسم و مناسک باشد، بايد متوليان اماکن و مشاهد همراهي لازم را مبادي امور بفرمايند، و الا مايه‌ي بدگويي بدخواهان و بدبيني بدفهمان خواهد شد. فخر الفقهاء و خاتم العرفاء، حضرت امام خميني (سلام الله و رضوانه عليه) حسب مصلحت، سه سال، مؤمنين مستطيع را از سفر حج تمتع و انجام مناسک واجب، و حضور در سرزمين وحي و عبادت در جوار کعبه و مسجد النبي و زيارت حرم نبوي و ائمه‌ي بقيع (صلوات الله عليهم اجمعين)، منع فرمودند، مقتضاي آن ظرف اجتماعي و سياسي همان بود، اکنون نيز شرائط مقتضي برخي محدوديت‌هاست. توسل و شفا جستن از ساحت حضرات اهل بيت (سلام الله عليهم) مستلزم مباشرت و تماس جسمي با مشاهد مشرفه نيست. تاکيدات و توصيه‌هاي رهبر معظم انقلاب اسلامي و ساير مراجع عظام (ادام الله ظلهم) که راي و رهنمودشان حجت است، التزام به تدابير و توصيه‌هاي مسؤولان و متخصصان را به نحو مضاعف الزامي مي‌سازد و بايد مراعات شود. ۱۰ واپسين سخن آنکه: علل و عوامل مادي و محسوس، و علل و عوامل معنوي و ماوارئي، هر کدام قواعد و آثار خويش را دارند. بإذن الله آتش ابراهيم عليه السلام را نسوزاند و گلخن به گلشن بدل شد، اما در خانه‌ي عصمت الله الکبري (سلام الله عليها) و خيام سيدالشهداء (عليه السلام) را سوخت؛ کارد گلوي اسماعيل را نبريد اما خنجر حنجره‌ي حضرت سيدالشهداء (عليه السلام) بريد؛ حضرات معصومين (س) جملگي يا به تيغ يا زهر کين به شهادت رسيدند، که حضرت صادق (ع) فرمود: «ما مِنّا الا مَقتُولٌ شَهيدٌ»: هر آنکه کشته نشد از قبيله‌ي ما نيست.
اگر معتقديم که: «هو الشّافي» و قطعاً چنين است، حضرت باري را منحصراً مبدا شفاي ماورايي و غيبي نمي‌دانيم، بلکه مبدا نظام علي معلولي حاکم بر عالم مادي و عادي نيز اوست، ما ثنوي مسلک نيستيم، به اعتقاد ما مسلمانان اين دو فرايند، دو بخش که يک نظام واحد را تشکيل مي‌دهند، و ميان آنها تعارض يا تزاحمي وجود ندارد، بلکه هر دو بخش تحت ربوبيت و تدبير حق متعال است، از اين رو با لحاظ شرائط و تناسب، بايد مطابق قواعد هر يک از اين دو فرايند از اسباب و عوامل آنها بهره بگيريم.
با توجه به نکاتي که معروض افتاد: علاوه بر مواجهه‌ي مادي و عادي با بليه و بيماري کزوناويروس، از توکّل و تضرّع به ساحت الاهي غفلت نکنيم، که: «الَّذينَ آمَنُوا وَ تَطمَئِنُّ قُلُوبُهُم بِذِکرِ اللَّهِ أَلا بِذِکرِ اللَّهِ تَطمَئِنُّ القُلُوبُ» (سوره‌ي رعد، آيه‌ي ۲۸)» و همچنين بر توسل به ساحت اولياء الاهي و حضرات معصوم (سلام الله عليهم) مداومت کنيم، که: «يا أَيُّهَا الَّذينَ آمَنُوا اتَّقُوا اللَّهَ وَ ابْتَغُوا إِلَيْهِ الْوَسيلَهَ وَ جاهِدُوا في‏ سَبيلِهِ لَعَلَّکُمْ تُفْلِحُونَ» (سوره‌ي مائده، آيه‌ي ۳۵) و چنان که بزرگان هم توصيه فرموده‌اند: تلاوت سوره‌هاي نور و ياسين، زيارت عاشورا، و نيز ادعيه‌ي ماثوره، از جمله دعاي پرمضمون و دل‌نشين «يَا مَنْ أَرْجُوهُ لِکُلِّ خَيْرٍ وَ آمَنُ سَخَطَهُ عِنْدَ کُلِّ شَرٍّ» با توجه و حضور قلب مورد تاکيد است.
علي اکبر رشاد
۱۲/ ۱۲/ ۱۳۹۸ مطابق ششم رجب ۱۴۴۱



 
تعداد بازديد:125 آخرين تغييرات:98/12/13
نظرات

نظر شما:
نام و نام خانوادگي
پست الكترونيك
نظر