چهارشنبه 20 فروردين 1399 - 14 شعبان 1441 - 8 آپريل 2020
صفحه اصلي/كودك و نوجوان

اوقات در خانه ماندن کودکان و نوجوانان را چگونه پر کنیم

اوقات در خانه ماندن کودکان و نوجوانان را چگونه پر کنيم

يک روان شناس باليني براي ارتباط و گذراندن اوقات فراغت در خانه ماندن با بچه ها در سنين مختلف توصيه ها و پيشنهادهايي را مطرح کرد.
فريبرز حميدي روان شناس باليني و مدير يک مرکز مشاوره در گفتگو با خبرنگار مهر در خصوص تغيير الگوي زندگي اين روزهاي بسياري از مردم که در قرنطينه خودخواسته خانوادگي هستند و چگونگي کنار آمدن با تمام تغييراتي که شيوع ويروس کرونا ايجاد کرده است، گفت: اين يک واقعيت است که کرونا وضعيت زندگي را تغيير داده است و در وهله اول پذيرش اين تغيير مهم است. در قدم بعدي بايد فرايند زندگي و نگرش ها و مهارت هاي خود را تغيير دهيم و اگر همچنان بخواهيم با رويکرد سابق کارها را انجام دهيم، با شکست رو به رو مي شويم و حتي ممکن است صدمه ببينيم.

وي ادامه داد: ما در اين شرايط بايد از ظرفيت هاي داخل منازلمان حداکثر استفاده را ببريم. موضوع مهمتر اين است که اين روزها يک فرصت طلايي براي والدين است که پيشتر زمان وقت گذاشتن براي بچه ها را نداشتند و کمتر با آنها صحبت مي کردند. اما قرار هم نيست همه ضعف ها و محدوديت هاي سابق را با در خانه ماندن جبران کنيم.
اين روان شناس تاکيد کرد: توصيه من به والدين اين است که در اين روزها نصيحت و پند دادن را خاتمه دهند؛ خصوصاً به نوجوان ها و جوان ها. اين کار در اين شرايط به صلاح خانواده ها و بچه ها نيست. باز از سوي ديگر نقش پدر کمرنگ به دليل مشغله هايي که داشته کمرنگ بوده است. حالا وقت بازي ايجاد شده، وقت حرف زدن ايجاد شده است.
وي در پاسخ به اين پرسش که بهترين کار براي گذراندن اوقات والدين با کودکان و نوجوان ها چيست، بيان کرد: در دوره ابتدايي خواندن کتاب داستان واقعاً هنوز هم بهترين سرگرمي و ارتباط دهنده والدين و بچه هاست و اين کتاب داستان خواندن نقش يادگيري هم دارد. خانواده ها بايد زمان بندي کنند و کتاب هاي کوچک خلاصه شده را براي آنها بخوانند و در نهايت نتيجه را در قالب گفتگو از بچه ها بخواهند و زمينه گفتگو شکل بگيرد. از طرف ديگر بازي هايي که در دوره کودکي ما با پدر و مادرها داشتيم امروز هم در منزل قابل اجراست و رفاقت نيز ايجاد مي کند. بازي هايي مثل مارپله و منچ هيچ وقت قديمي نمي شود. والدين بايد مسابقه نقاشي با بچه ها بگذارند. از اين طريق بچه ها مي توانند بخشي از احساسات خود را بروز دهند و نوعي کاتارسيس رخ بدهد.
حميدي گفت: در اين روزها مي تواند نقش پدر براي پسرها و نقش مادر براي دخترها که بسيار در تربيت اهميت دارد، تقويت شود. شايد در گذشته فرصت يادگيري مهارت ها از طريق مادر به دختر و پدر به پسر کم پيش مي آيد. مثلاً غذا پختن، سفره آرايي، خياطي و… مهارت هايي است که انتقال ان را کم داشتيم و من جدا به خانواده ها توصيه مي کنم در اين شرايط براي سرگرم کردن بچه ها دوباره سراغ درس و مشق نروند. اين کار را در حال حاضر معلم ها از طريق فضاي مجازي پيش مي برند و تلويزيون هم به کمک تقويت يادگيري آمده است. اين يک فرصت طلايي براي خانواده هاست.
وي ادامه داد: از سوي ديگر الان رفتن خانه عمه و دايي کم شده است و قرار است در چهارديواري که قطعاً امکاناتي وجود دارد مي توان اوقات فراغت را غني کرد. بچه هاي مي توانند با مفاخر ادبيات ما مثل فردوسي و سعدي و حافظ آشنا شوند.
حميدي درباره نوجوان ها نيز گفت: در دوره نوجواني که دوره استقلال طلبي بچه هاست و شکل گيري هويت آنها را شاهد هستيم در اين روزها بايد محدوديت هايي که پيش تر وجود داشت تا حدي کمرنگ شود. مثلاً بايد اجازه بدهيم بچه ها بيشتر از قبل با کامپيوتر و… سر و کله بزنند و از طريق فضاي مجازي امن با عمه و خالي و هم سن هاي خود ارتباط بگيرند و صحبت کنند و اگر قبلاً زمان استفاده از اين فضاها را محدود مي کرديم الان بايد کمي آسان تر بگيريم. البته با نظارت کامل. اين جملات که اصلاً نبايد دست به گوشي بزني و… ديگر در اين روزها کاربرد ندارد و حتي خانواده ها مي توانند نوجوان ها را هدايت کنند تا از طريق اينترنت امن دست به پژوهش بزنند. چگونه سرچ کردن را يادشان بدهيم و مطالعات بين رشته‌اي که در شرايط عادي شايد امکانش نبود را برايشان مهيا کنيم. اين فعاليت ها را بچه ها در اوقت مدرسه عموماً نمي توانستند داشته باشند.
اين روان شناس باليني ادامه داد: براي بچه هاي بزگتر يعني پايه دوازدهم پيشنهادم اين است که فرصت خوبي است خانواده ها با آنها دربقاره شغل و زندگي آينده اشان صحبت کنند و به انها درباره شرايط پيش آمده و کنکوري که در پيش دارند اميد بدهند تا انگيزه اشان از دست نرود. فرصت براي مطالعه و درس خواندن اين روزها بيشتر است اما بايد خانواده ها در اين باره با فرزندانشان صحبت کنند که وقتي مي خواهند وارد جامعه شوند، چه مهارت هايي نياز دارند. وقتي بچه ها ديپلم بگيرند و وارد دانشگاه شوند ديگر فرصت چنين گفتگوهايي نيست.
وي ادامه داد: از سوي ديگر براي خود والدين اين روزها يک فرصت است که با هم بنشينند و صحبت کنند که نقش هايشان در زندگي فرزندانشان چيست و يکبار آن را بازبيني کنند. نقاط ضعف و قوت آن را بشناسند.



 
تعداد بازديد:55 آخرين تغييرات:99/01/05
نظرات

نظر شما:
نام و نام خانوادگي
پست الكترونيك
نظر